ben bir küçük cezveyim

2007-05-30T01:44:00.000+03:00

yeni bir şehirde, yeni bir sayfayla iki kişilik hayatıma devam ediyorum.

2006-03-03T21:59:00.000+02:00

ne garip tam 1 yılımı doldurduğum gün sayfayı kapatmak zorunda kaldım. yazmayı seviyorum. keyif alarak yazıyordum. ama hiç keyfim kalmadı. tekrar yazıp yazmayacağımı da bilmiyorum.

2006-03-02T10:35:00.000+02:00

aslında bugün yazmaya hiç niyetim yoktu. hala hastayım. sabah hastaneye gelirken , kahvaltı ettikten sonra acile meralin yanında dinlenirim diye düşünüyordum. ama sabah serviste öğrendim ki uzmanlardan biri sayfamı keşfetmiş. aslında gizli saklı birşey yazmıyorum. ama yine de bütün servisin sayfamı okuması riskini de göze alamadım. bu sebeple de sabah sabah asistan odasında çoğunu draft yaptım. daha sonra handanın yardımı ile hepsi görünmez oldu. bu iş semayı bayağı eğlendirdi. halimi gülüp gülüp durdu. son zamanlarda hiç bu kadar eğlenmemişmiş. neyse sözün kısası bir müddet arşivim gözükmeyecek

2006-02-28T19:40:00.000+02:00

Kendimi paçavra gibi hissediyorum. Pazar nöbette boğazım ağrıyordu. Dün de biraz kırgınlık vardı. Bugün ise adeta dökülüyorum.

Son zamanlarda iyi bir şekilde kitap okuyordum. Akşamları eve geldiğimde de tv karşısında battaniyemi örüyordum. Geçen hafta 2 tane de nöbet tuttum. 1 kere geçen hafta 1 kez de bu hafta olmak üzere 2 kez spora gittim. Benim için buraya kadarmış. Yarın spora bu halde gidemeyeceğim kesin. Bu akşam ne kitap okuyabiliyorum ne de örgü örebiliyorum. Tek yapabildiğim tv ye bakmak. Bu kış hasta olmadım diye sevinip uruyordum, hevesim kursağımda kaldı. Bir de hasta oldum mu kolay kolay atlatamıyorum. Bakalım bu sefer nasıl olacak?

2006-02-24T13:16:00.000+02:00

dün bütün günüm reanimasyonda boş boş oturark geçti. meğer hoca ve şef yardımcıları uludağa kongreye gitmişler. o yüzden beni yoğun bakıma bırakmışlar. servis boş kalmasın diye. ben bunu öğrenince figeni serviste bırakıp kuaföre gittim. bütün günüm lay lay lom geçti.
öğleden sonra erken çıkıp ayşegüle gittim. gittiğimde kızlar daha masadan kalkmamışlardı. sohbet ettik. ayşegülden sonra nöbete gittim. bana yeni bir oda ayarladılar. suit oda. bayağı güzeldi. 2 tane tv vardı. bütün akşamı tv karşısında çalıkuşunu okuyarak geçirdim. sonlara doğru kimi zaman ağladım, kimi zaman kahkahalarla güldüm. harika bir kitap. bütün geceyi uyuyarak geçirdim. sabah da kalkıp taksiye atladım. semayı yoldaki hastaneden alacaktım. cerrahiden pelini gördüm. üçümüz aynı taksi ile sohbet ederek hastaneye vardık. sema ile hızlı bir kahvaltı sonrası ameliyathaneye indim. fena bir gün değil. sanırım 1 saat içinde vakalarım biter. ve ben de annemlere katılırım.
pazar günü yine nöbetim var. annemler ben nöbette iken gidecekler.

annem burda

2006-02-22T12:49:00.000+02:00

akşam ablamla tel. görüşmemi yaptım. bir taraftan battaniyemi örüp diğer taraftan onun tesellilerini dinledim. gözüm de atv de aliyede. ağladım. bana dualar etti. teselli etti. sabretmemiz gerektiğini söyledi. bu kız beni gerçekten sakinleştiriyor. nitekim yatağa girdiğimde daha iyiydim.

sabah canım kalkmak istemedi. ben de kalkmadım. 10:30 da hastanedeydim. bugün sadece konsültasyonlara bakacağım. birazdan dahiliyeye bir hastaya bakmaya çıkmam gerekiyor. öğle tatili geçsin diye bekliyorum.

sema balkona yanıma geldi. dün bütün gece senin yüzünden uyuyamadım. bugün ruh halin normal değilse yanına gelmeyeceğim dedi. gece nöbet iyi geçmiş ama o sabah 4 e kadar uyuyamamış. biraz da şifayı kapmış. zaten hastanede yatınca normal insan bile hasta kalkıyor. öğlende yemeğe çıkarken annemi aradım. tel de çok ses geliyordu. neredesin dedim. istanbuldayız dedi. meğer cenaze varmış. kim olduğunu bilmiyorum ama Allah rahmet eylesin. beni pek bir mutlu etti. annem, babam ve teyzem gelmişler. işten hemen çıkıp eve gitmem gerekiyor. hem yemek yapmalıyım hem de dağıttığım evi toparlamam lazım. evi o kadar dağınık görmeseler iyi olur. sonra babam halime acıyıp duruyor.

çalıkuşunu okumaya devam ediyorum. gülbeşeker bölümündeyim. evde battaniyeyi ördüğüm için sadece hastanede okuyorum.

akşam aerobiğe gitme işi de yatmış oldu.

2006-02-14T20:08:00.002+02:00

eve geldim. hastaneden sonra nişantaşına gidip işimi hallettim. dışarı çıktığımda kar yağmaya başlamıştı. yalnız başıma bir kaç mağazaya baktım, bişeyler denedim. beğendiğim ayakkabının 38 i yoktu. beğendiğim kazağın kolları meğer uzun değilmiş. zaten alsam da öylesine alacaktım. çok da bayılmamıştım. uzun zamandır almak isteyip de her nişantaşına gittiğimde unuttuğum pasta tabağı maalesef satılmış. sinir oldum. pahalı bir tabaktı ama mağaza indirimdeydi. haticenin de aynı tabaktan var (portakal ağacı). krem rengi, ayaklı., kenarları dantelli gibi. hatice yoksa tabağımı sen mi aldın? eve geldim. çok uykum vardı ve eve gelir gelmez yatıp biraz uyurum sonra da yemek yerim diye düşünmüştüm ama olmadı. hala yemek de yemedim. ellerim de hala ısınmadı, soğuk. canım kendime bişeyler hazırlamak istemiyor. ama takside gelirken yarın kahvaltı için böğürtlenli kek ve turşu kavurması yapsam diye içimden geçirmiştim. halbuki şimdi o işleri yapacak hiç enerjim yok.
gece nöbet güzel geçti. daha doğrusu gece birşey çıkmadı. gece tel. görüşmemi yapıp yattım. trt 1deki filmi seyrettim. bu arada semayı yeni gün başlangıcında doğum günü mesajı çektim. saat 2 de aradı. bayağı konuştuk. daha doğrusu o konuştu. havalara uçuyor desem yeridir. aşık oldu. hayırlısı. sanırım perşembe günü tanışacağız.
akşam polikliniğe gittim. geçirdiğim güzel günü yazmak için, ama bir türlü sayfayı açamadım. dünü anlatmak da bugüne kaldı.
aslında öğleden sonra uzmanlık işlemleri için il sağlık müdürlüğüne gidecektim ve işim bitince nöbet saatine kadar (18:00) tek başıma bu soğukta nasıl vakit geçireceğim diye düşünüyordum. sonra plan yapmayan ve yapmayı da sevmeyen bir arkadaşım. nasıl olduysa tüm öğleden sonrasında bana eşlik etti. yürümeyi sevmediğini düşünürdüm ama benimle yürüdü. beyazıt civarındaki camilere baktık sadece dışardan. süleymaniyeye gittik. o kadar uzun zaman olmuştu ki gitmeyeli. sanırım en son babamla bir veliler toplantısına geldiğinde (lisede) gitmiştik. çok beğenmiştim ama bu kadar güzel olduğunu gerçekten unutmuşum. bahçesi çok güzeldi ve çok soğuk. ikimiz de buz tuttuk. erzurumda üni yi okuduğu için buranın soğuğunu soğuktan saymıyor ve o yüzden de atkı takmıyor. tabii eldiven de yok. başka bir zaman İnşallah tekrar gezeceğiz. bu sefer içlerine de gireceğiz.
Vefa bozacısına gittik. Ortaokuldayken tuba sürekli anlatırdı ve ben de vefa bozacısını merak ederdim. Samsunda bozayı genelde insanlar bilmez. Ben de ilk bozamı ortaokuldayken bir hafta sonu gittiğim lüleburgazda şengüllerin evinde içmiştim. Gittiğimizde kimsecikler yoktu. Arkadaşım kalabalıkları pek sevmez. Benden çok mutlu oldu. Her zaman dolu olurmuş, senin şansın dedi. Güzel bir yerdi, beğendim. Belki bir gün gelip samsuna şuayip abiye götürmek için de boza alırım. Sonra fatihte yemek yedim. Yemek ve çayın ardından nöbet saati yaklaştı ve kalktık. En son hırka-i şerif camiinin bahçesinden geçerek hastaneye vardım. Daha önce süleymaniye civarında gezinmiştim ama kimle ve neden o ara sokaklara girdiğimi bir türlü hatırlayamadım. Süleymaniye kütüphanesini merak ediyordum onu da gördüm. Benim hayal ettiğim gibi bir çıkmaz sokakta falan da değilmiş.
şehzadebaşı camii'ni de görmek istiyordum. sinanın eseri. ama vakit kalmamıştı. başka zaman İnşallah.
ben bu tip gezileri genelde handan veya ak ile yaparım. çok da eğlenceli olur. sema ile hiç bu tarz gezimiz olmadı. ilk dfa onlar dışında biri ile gezmiş oldum. farklı birinin gözüyle de görmüş oldum.
bu arada dün beratla tel de konuştuk. kardeşim kendine bir sayfa açmış, www.blogcu.com/tweenguy baş köşeye de beraber taylandda çekindiğimiz resmini koymuş, tabii beni kırparak. pek bir seviyor o resmini. ona ne kadar gözlerini bu kadar kırıştırarak gülme desem de beni pek dinlemiyor.

(eski yazıları okumak ne garip oluyor. bu arada yukarıda kalabalğı sevmeyen arkadaşım fethi yada mehmet yani müstakbel kocam.)bahsettiğim tabağı daha sonra çok daha ucuza eminönünde en sevdiğim mağaza olan sarılganda bulup aldım. hatta kalpli ve uzun tepsi gibi olanını da aldım. 8.10.2010.

2006-02-12T23:02:00.000+02:00

evim evim güzel evim

2006-02-12T22:48:00.000+02:00

evin yolu kapalı ve benim sevimli kardeşim arabaya ulasmaya çalışıyor

(beratcım rengin neden böyle mavimtrak oldu anlamadım)

Dün gece kitabı (romantik hareket) bir türlü elimden bırakamadım. Tv de okan bayülgenin programı vardı. Hidayetin tv karşısında hiç durmadan kitap okumasına şaşardım. Gece ben de aynı durumdaydım. Bir ara tv ye baktığımda deniz seki’yi gördüm. Önceden bu kadını hiç beğenmezdim, ne kadar oldu bilmiyorum (1 yıl değil) ama bir müddettir ben bu kadını pek bir beğeniyorum. Tv de klibi çıktımı başka odaya gitmeyip, yada zapping yapmayıp dinliyorum. Hem kendi hem de sesi güzel. Sanırım geçen yazdı, Bülent ortaçgil-zuhal Olcay konserine gittiğimzde kadın semanın yan tarafında oturuyordu. O zaman bana kocaman cüssesiyle acayip itici geliyordu. Şimdi neden beğeniyorum? Ne oldu da beğenmeye başladım hatırlamıyorum. Neyse programda okan bayülgenin kadına bakışları ve gülümsemeleri çok ….. (ne geldi demem gerektiğini bilmiyorum). Tarif edemiyorum. Ama tanıdık geldi desem yeridir. Bu adamı da sevmem ama bu programda pek bir sevimli gözüktü gözüme.
Gece güzel güzel kitabı bitirmeye çalışırken birden elektrikler gitti. Can havliyle cep tel in ışığını açtım. Gece 3 gibi yatağa girmek zorunda kaldım hem de gece lambası olmadan. Tamamen karanlıkta yatmaktan nefret ediyorum. Tam gözlerim karanlığa alışmışken elektrik geldi ve yatağın içinde biraz daha okuyup, bitiremeyeceğime kanaat getirip yattım.
Sabah handan aradı. Haluk arkadaşlarıyla kahvaltıya gitmiş. Biraz daha uyuyacağımı söyledim. 2 gazete kitap veriyormuş, onu haber vermek için aramış (geçen gün onun evdeki konuşmamız sebebiyle). Uyuyacağım dedim ama uyumadım. Tekrar kitabı elime aldım. Sonra kalkıp kahvaltı yaptım ve halime’yi markete yolladım. Boşuboşuna 3 tane gazetem oldu. İkisinin kitabı bitmiş. Diğer kitap da en az istediğim kitaptı. Ben kendim gazete aldığımda hiç okumam. Başkasının gazetesini (özellikle bizim suat’ınkisini) okumaktan daha çok keyif alıyorum. Şöyle bir bakacağım 3 gazete.
Handanı arayıp evden çıkmak istemediğimi söyledim. O da gelmiyor, araba haluktaymış ve belki murat gelecekmiş.
Sonunda kitabı bitirdim. Kendime göre almam gereken dersi aldım. Ama bunu uygulayabileceğimi hiç sanmıyorum. Semanın dediği gibi ben birinden hoşlandığımda tamamen karakter değiştiriyorum. Çıtkırıldım oluyorum (halbuki kızların bu haline gıcık olurum ve her zaman sert olmamla övünmüşümdür) ve de iradesiz. En sinir olduğum yanım da bu zaten iradesiz olmam. Sema kuşadasından döndüğünde bana başka bir kitap vereceğini söyledi. Halbuki ben bu tip kitapları okumayı da sevmem.
Gün içinde sait faik’in havada bulut isimli kitabına başladım. Dışarıda da lapa lapa kar yağmaya başladı. Tülü biraz açıp dışarıyı seyrettim. Sonra yengem geldi, bayağı da oturdu. Onunla sohbet ederken aklım hep kitaplardaydı. Sohbet sırasında sıkıldıysam ya da dinlemiyorsam (ki bu çok olur) sürekli tasdik ederim, tabii haklısın deyip dururum. Ablam bu huyumu öğrendiği için ne zaman haklısın desem şüphe ile yüzüme bakıp ciddi misin diye sorar. Yengem gidince tekrar kitaba döndüm. Sonra canım selim ileri okumak istedi ve İstanbul seni unutmadım’ a geçtim (çok maymun iştahlıyım, bir taraftan Allah’a şükrediyorum iyiki ip almamışım. Bir de battaniye örme işi çıkacaktı). Üsküdarla ilgili bölümü okurken gittiğim her ülkede küçük bir not defterine sürekli not tuttuğum halde istanbulla ilgili bir defterimin olmadığını düşünüp, küçük bir deftere gezmem gereken yerler hakkında notlar tutmaya karar verdim. Bu arada üsküdardan hergün geçiyorum ama hala gezmedim. İlk geldiğimde handanla ve ak ile gezeriz diye düşünmüştüm. Gitem zmanı geldi hala gezeceğiz.
Akşam berat aradı. Ailecek mutfakta mum ışığında oturuyorlarmış. Ümmühan ve Osman da ordaymış. Annem çocukluk hatıralarını anlatıyormuş. Beratın beni araması tabii ki bir kaçış. Normalde kesinlikle tüm ailenin oturduğu odada uzun müddet oturmaz. Yukarıda odasında int. Başında arkadaşlarıyla chat yapar ve bir taraftan da ya müzik dinler ya da tv seyreder. Elektriğin bazen gitmesi çok iyi oluyor. Önceki eve gitmemde de kesilmişti ve berat ve hidayetle hidayetin odasında baş başa 1 saat geçirmiştik. O bile bana yetmişti. Tv yüzüden eskisi gibi sohbet edemiyoruz.
Hidayet henüz ılgazdan dönmemiş. Bu arada evin yolu kar yüzünden kapanmış. Dün ayşenur da eve çok zor dönebilmiş. Samsunda okullar 2 gün tatil olmuş. Çocuklar da ümmühan da yaşadı. Bazen keşke şu kızın yerinde olsaydım diyorum.
Yarın nöbetçiyim. Hastaneye nasıl gideceğim bilmiyorum. Muhtemelen sabah benim evin yolu da kapanmış olur. Bu arada yatmadan ütülemem gereken biri mavi, biri yeşil olmak üzere 2 forma, bir de önlük var.
Sabah gidemeyeceğime kanaat getirirsem filiz ablayı arayıp zin almayı düşünüyorum. Zaten öğleden sonra il sağlık müdürlüğüne gitmek için izin alacaktım. Daha uzmanlık işlerimlerini halletmedim.

64'ü gördüm

2006-02-11T20:43:00.001+02:00

Haftalardır omuz ve boyun ağrısı yüzünden uyuyamıyorum. Uyuduğumda ağrı ile uyanıyorum. Dün hayriyeye (teknisyen) masaj yaptırdım ama yeterli gelmedi. Bugün semanın tezini yazmaya başladım ve ağrılarımın sebebini de keşfettim, bilgisayar. Elif de tezini yazarken boyun fıtığı olmuştu. Allahtan semanın tezi çok uzun olmayacak.
Bugün her tatil günüde olduğu gibi öğlende kalktım. Kendime çok güzel bir kahvaltı hazırladım ve tv karşısında keyifle kahvaltı yaptım. Handanı aradım ve bu arada tartıya çıktım ve ne göreyim? 64 olmuşum. Daha önce hiç 63 ün üstüne çıkmamıştım. Samsuna gittiğimde 61 idim ve aynı kiloda kalmayı başararak istanbula dönmüştüm. Handan çığlıklarımı duyunca önce ne oluyor dedi. Sonra da eeeee 64 olmak iyi mi? Yoksa kötü mü? Diye sordu.
Günümün geri kalanında yatak odasında sandalyenin üzerindeki kazak yığınını toparladım ve sonra da önceki gün aldığımız pazıyı pişirdim. Sanırım bu benim ilk sebze temizleyip haşlamam. Bulguru biraz fazla katmışım bu yüzden de benim yemeğim pazılı bulgur pilavı gibi oldu. Ama olsun tadı gayet güzeldi, çok beğendim.
Bugün ablamla tel görüşmemizi henüz yapmadık. Çünkü telefonunu ayşenura vermiş. Ayşenur kuzeninin sınıfı ile birlikte ılgaza gitmiş. hidayet de arkadaşlarıyla birkaç günlüğüne ılgaza gitmiş ve dayı yeğen dağda buluşacaklarmış.
Sema ile de konuşmadık ama sabah mesaj atmış, kuşadasına vardığına dair. dün bütün gün gördüğü kabusu anlatıp durdu. (ölüler ve kapuçinoyla ilgili ) bu sebeple yolda kaza falan mı olacak diye biraz tedirgindim ama sağsalim varmış. gerçi onun rüyaları çıkıyor olsa malezyadan dönerken uçağın düşmesi, bizim ölmemiz onun ise kurtulması gerekiyordu. görüldüğü üzere hepimiz sağlamız.
tüm akşam boyunca kitabı okuyup durdum ama hala bitmedi. yarına kalmasını istemiyorum. önüme başka bissürü kitap yığdım ve hala hangisine başlayacağıma karar da veremedim. gerçi hastanede de diğer okuduğum kitap var. ona da artık geri dönmem gerek. insanın ders çalışmayıp da rahat rahat kitap okuması ne harika bir şeymiş.
Yarın belki handana giderim aşure yemeye.

geri sayım başladıııı

2006-01-25T18:38:00.000+02:00

akşam sınav tarihini öğrenince sabah hastaneye gelmek için hazırlandım ama sabah dışarısı okadar kötü görünüyordu ki gidemeyeceğime kanaat getirip tekrar yattım. öğlende sınava birlikte gitreceğim şişli etfaldeki doktor hanımla konuştum. il sağlık müdürlüğne gitmem gerekiyormuş. hazırlanıp evden çıktım. benim evin yolu çok kötüydü . hele üst geçitten nasıl yuvarlanmadan indim bilmiyorum. stv de insanlarla hep o üst geçitte röpörtaj yapıyorlar. nasıl üşüyor musunuz? hava nasıl vs diye.
il sağlık müdürlüğüne kolayca gittim ve işimi çabucak hallettim. sultanahmet ve ayasofyanın önünden tramvayla geçtim. kar altında çok güzel görünüyorlardı. bu arada tüm yol boyunca küçük not defterimden ezber yapıp durdum. sonra taksime geldim. bu gece burda yatacağım. eve gitsem bir daha gelemem çünkü. sema da burda. marketten bir haftalık stok yapmış. tüm geceyi bişeyler yiyp içerek geçireceğiz. sınava 5 gün kaldııııııııı.

sınav tarihi 31.1.2006

2006-01-24T14:09:00.000+02:00

Pazar günü sema ile alışverişe gideceğiz diye anlaştık ama Pazar sabahı kalktığımda canım hiç dışarı çıkmak istemedi ve planı iptal ettik. Pazartesi nöbet vardı ve biz sema ile nöbet başlamadan alışverişe çıkalım diye tekrar plan yaptık. aslında nöbet benim değildi, fethinin nöbeti. 1 gece önce o nöbeti tutayım diye neler söyledi, neler. Öyle komikti ki ne istesem yapacaktı. Ona pazartesi öğlende karar vereceğimi söyledim. Ertesi sabah meraktan erkenden kalkıp camdan dışarı baktım. Kar başlamış, yerler de biraz tutmuştu. Mesaj çekip nöbeti tutamayacağımı, semaya da alışverişe çıkamayacağımızı haber vermesini söyleyerek tekrar yattım. Bütün günümü ankaraya sınav tarihimi öğrenmek için telefon ederek geçirdim. En son akşam aradım ve yarın akşama doğru arayın dediler. Akşam eliften telefon geldi, evde olup olmadığımı soruyor. Evdeyim, gelebilirsin dedim. Geç vakitte geldi, beraber çay içtik, sohbet ettik. Iğdırdan istifa etmiş. Burada özele geçecekmiş. Gece o erken ben de geç vakitte yattık. Sabah o erken kalkıp gitti. Ben de semanın telefonu ile uyandım. Hoca beni soruyormuş. Neden hiç hastaneye gelmiyor? Hala samsunda mı? Bizden bu kadar mı nefret ediyor? Gibi saçma sapan bir sürü şey sormuş. Telefon açıp hatanın bende olduğunu, düşüncesizlik ettiğimi vs söyledim. Perşembe günü hastaneye gitmeyi planlıyorum.
Dışarıda acayip kar var. Benim ev çamlıca yokuşlarında ve ne zaman bu kadar kar yağsa ben işe gidemezdim. Bu sefer evde olmak, hiç dışarı çıkmak zorunda olmamak gerçekten harika. Zaten karı sadece seyretmeyi severim, içinde olmak hele hele sürekli kayıp düşerek yürümek hiç bana göre değil.

ayın sonundayız, ankarada işler yavaş işliyor diye düşünerek sınavın şubatın sonunda olacağını düşünüyordum. tarih belli oldu. haftaya salı günü 31 ocak'ta sınava giriyorum. ayyyyy ne olacak? bakanlığın sayfasına baktım. heralde bu ayki kuradan yırttım. ben gidene kadar bahar olur İnşallah.

68 kilo

2006-01-13T15:24:00.001+02:00

Sayılı gün ne çabuk geçiyor. Sadece 1.5 günüm kaldı. Geldiğimden beri evden hiç çıkmadım. Ders çalışıyorum. İlk günler çok daha iyi gidiyordu. Ama gelen ziyaretçiler (ablam ve çocukları oluyor) ve bayram biraz daha az çalışmama neden oldu. Yarın ilk defa evden çıkacağım ve annemle ümmühanı da alıp önce gidip evlerimize bakacağız sonra da ablama gideceğiz. Annemi bayramda hiçbir misafirle görüşmeyeceğime, sadece odada ders çalışacağıma ikna etmiştim ama boğuna konuşmuşum, çünkü kendim uymadım. Bayramın 2.günü her zamanki gibi davet vardı. İnsanlar keşkek yemeye geldiler. O gece ablam burda kaldı. Gece sohbet ettik.
Dün gece oturup biraz fiş yazdım ama bitmedi. Geri kalanını hastanede nöbette yazacağım.
Pazar sabah erkenden istanbula dönüyorum. Eve gitmeden nöbete gideceğim.
bunları yazınca ders çalışmayı planlıyordum ama ümmühan geldi. tüm günü onunla geçirdim. oğlu bayağı büyümüş. yürümeye başlamış. bana hiç gelmiyor. annesine de immi diyor. annem diyor ki 'ümmühana küçükken ümmü dedikleri zaman çok kızarmış, şimdi oğlun sğylüyor bişey demiyorsun' diyor. ablam aradı yarın işin ne yemek yapayım diye soruyor. annem de sağolsun hep sevdiğim yemekleri yaptı.
şimdi hidayete neden çok fazla kitap alıp okumadığımın ifadesini vermeye çalışıyorum. o da her şey güzel olacak'ı seyrediyor.
dün tuba mesaj atmış, bilgenin babası vefat etmiş. bugün arayıp konuştum, trabzaondalarmış. ülkü de yanındaydı.
Bir arkadaşım çok fazla ileriye yönelik düşündüğümü, plan yaptığımı sonra da olmayınca hayal kırıklığına uğrayıp üzüldüğümü söyledi. Bir bakıma doğru söylüyor. Hayal kırıklığına uğrayıp ağladığım oluyor ama çocukluğumdan beri yatınca bir müddet hayal kurarım. Sonra uyurum. Hayal kurunca uyuması daha kolay oluyor ve bu hayaller beni mutlu da ediyor. Bir müddet mutlu mutlu idare ediyorum sonra hayalim gerçek olmuyor, bir müddet üzülüyorum sonra hayal kuracak başka bir mevzu buluyorum. Samsuna geldiğimden beri belki de 2_3 yıl boyunca taşınamayacağım evimin dekorasyonunu düşünüyorum. Şuraya şunu alırım, buraya bunu alırım diye hayaller kuruyorum. Hayal çünkü samsuna ne zaman gelip yerleşebilirim, hem de o kadar eşyayı hangi parayla alırım bilmiyorum. Sanki para biriktiriyormuşum gibi. neyse istanbul dışında çalışırken nasıl olsa para harcamaya yer bulamam.
Beratla hidayet sanırım geçen yıl iddiaya girmişlerdi, kim önce 68 olacaksa diğeri ona 500 milyon verecekti. Geçen yıl iddiayı kazanan olmadı ve bu yıl parayı 1.5 milyara çıkardılar. İkisi de kilo almak için acayip yiyorlar, gece yatmadan önce kahvaltılık yiyorlar ama yine de 65 üstüne çıkamıyorlardı. Malezyaya gittiğimizde berat ‘65.5 kiloyum ama hidayete söylemeyeceğim’ diyordu. berat spora gitmeye başladı, yemesi arttı. Habire süt içip duruyordu. Sonunda da 69 oldu. Hidayetten parayı da aldı. Hidayet kızıp duruyor ‘ ben abimden o parayı almayacaktım’ diyor. Berat da ‘ ona ders olsun, bir daha çok parası varmış gibi iddiaya girmesin’ diyor. Bayram tatilinin başından itibaren sürekli birbirlerine laf atıp duruyorlar. Arefe gecesi benim odada birbirlerine girdiler. Annem geldiğinde hidayet nihayet beratın tepesine çıkmıştı. Annem hemen beratı kurtardı. Hidayet bayağı bir kızdı, ben altta iken kimse sesini çıkarmıyordu, ben üste çkınca hemen ikiniz de müdahale ediyorsunuz dedi. O gece berat tutulan ve kızaran boynunu ve bacağını gösterdikçe hidayette kolundaki diş izini gösterdi. İkisi de yaralandı ama ben çok eğlendim. Bayram günü berata ne olduğunu soranlara darp edildiğini söyledim.

bayram tatili

2006-01-09T13:08:00.000+02:00

Cuma günü bütün günü boş boş geçirdim. Vakit geldiğinde kalkıp hazırlandım. Buzdolabındaki bozulabilecek herşeyi yukarı amcamlara taşıdım. Evde amcamdan başka kimse yoktu. Onunla vedalaştım ve kadıköy deniz otobüsüne doğru yola çıktım. Deniz otobüsünde bir sorunla karşılaşmadan bakırköye vardım. Havaşı beklerken taksi dolmuş şoförleri boşuna beklediğimizi, havaş olmadığını söyleyince mecburan taksi dolmuşlara bindik. Yolda öyle trafik vardı ki, bir müddet sonra neden her işim böyle stresli oluyor diye söylenmeye başladım. Havaalanına vadığımızda benim uçağın kalkmasına 40 dk vardı ve kapıda çok uzunca bir kuyruk vardı. Milletin garip bakışları altında kuyruğu transit geçip kuyruğun başına geldim. Güvenlik görevlisi kuyruğa girmemi söyleyince uçağı kaçıracağımı söyledim. İlk kuyruğu böylece geçtim. Sanki istanbulda hiç insan kalmamış, hepsi buraya gelmiş gibiydi. Her yerde uzun uzadıya kuyruklar. Diğer kuyruklarda da önlere yakın yerlerden kaynak yapma imkanım oldu ve zamanında uçağa binmeye hazır oldum. Ben hazırdım da uçak hazır değildi. Saat 19 da uçağın kalkması gereken saatte uçağa almaya başladılar. 19:50 de de hareket ettik. Cam kenarında oturuyordum ve yanımda da genç bir çocuk oturuyordu. Çocuk önce saati sordu, bir müddet sonra siz doktor musunuz diye sordu. Allah Allah dedim, üzerimde doktor olabileceğimi gösterecek hiç bir şey yok ve bu çocuğu da tanımıyorum. 2. soru taksim de değil mi oldu. Evet dedim. Ümmühan hocanın ablasısınız değil mi deyince tanıdım. Fikret, zamanında taaaa ben üni. de 6. sınıfta öğrenciyken fikret hepatit nedeniyle intaniyede yatmıştı ve ben de orada çalışıyordum. Çok sevimli bir çocuktu ve muhabbetimiz de çok iyi idi. Zaman ne çabuk geçiyor, kocaman delikanlı olmuş. Yol boyunca o konuştu ben dinledim. Sorular sordu, arkadaşlarını konuşuk. Kız arkadaşını bile anlattı. Yolda okumak için yanıma aldığım jamal mahjoub un cinlerle yolculuk kitabı da fikret sayesinde boşuna taşınmış oldu. İndiğimizde berat beni bekliyordu. Eve geldiğimde acayip yorulmuştum. Annemlere aldığım ve valizimi dolduran her şeyi çıkarıp sahiplerine verdim. Bu arada yolda beratla son kez odasında kalmam konusunda anlaştık. Bir dahaki gelmemde ders çalışmak orunda kalmayacağım ve o zaman yol geçen hanı gibi olan alt kattaki annemlerin bitişiğindeki orta odada kalabileceğim. İlk gece turma odasında yattım. Bütün gece uyuyamadım. (halam bizde kaldı ve orta odada o yatıyor) cumartesi günü annem yeterle temizlik yaptı ve ben tüm günü acayip verimli bir şekilde ders çalışarak geçirdim. Akşam hidayet ve beratla sohbet ettik. Aklımıza geçen bayramdan önce yaptığımız mezarlık ziyareti geldi. Benden önce hidayet ne kadar eğlendiğimizi söyledi. Aklıma sema geldi. Kızım mezarlık eğlenmek için değil, ibret almak için ziyaret edilir demişti. Ama biz 4 ümüz bir arada (ümmühan yoktu, o olsa daha da eğlenirdik) çok gülmüştük. Pazar sabah kahvaltıda babam mezarlığa gideceklerini bizden gelmek isteyen olup olmadığını sorduğunda hidayet yarın kuzenle gideceğiz dedi. Berat zaten gitmez. Bana hiç sormadı. Annem bırak çocukları deyince babam ‘ ama onlar daha hızlı okuyorlar’ dedi. O zaman hidayet de ‘ baba o zaman abimi götürün, o çok hızlı okuyor’ dedi. Berat her zaman yasini çok hızlı okumakla övünür.
Sabah kalkmamızda bir alemdi. Berat normalde evde en son kalkar. Kahvaltı hazırlanır, ben yukarı çıkarım, camını açarım, kapıda sürekli berat hadi, berat kalk artık diye söylenip dururum. Bu sabah beyefendi erkenden kalkmış, duşunu almış, laptop ını kapmış, müzik açmış, önce benim odaya sonra da hidayetin odasına girip bize musallat oldu. ‘Kahvaltı hazır mı?’ diyorum. ‘ Hayır, annem hazırlıyor. Ama siz de bana böyle yapıyordunuz ya, kahvaltı tam hazırlanmadan beni kaldırıyordunuz’ diyor. Çık odadan biraz daha uyuyacağım diyorum, gitmiyor. Sonunda annem de aşağıdan haydi inin aşağı diye seslenince hep beraber aşağı indik.
Annemler ocakta pişen sütü bana bırakıp mezarlığa gittiler. Berat hemen hazırlanıp çıktı. Hidayet çıkmak için bayağı oyalandı. Ablamlar sanırım akşam beni görmeye gelecekler. Dışarıda yağmur yağıyor ve rüzgarlı. Bahçede tavuklar ve kazlar gezinip duruyor. Dünkü ders çalışmadan sonra aynı performansla bugün de devam etsem hiç fena olmayacak. O yüzden bugünlük bu kadar.

2005-12-30T14:23:00.000+02:00

çarşamba günü sema ile ali istiklale çıkıp daha önceden asistanlardan toplanılan para ile cengiz abiye hediye aldılar, mudo’dan büyüteç ve zarf açacağı, vakko’dan 2 gömlek ve mendil. Mesai sonrası makamına (başhekimlik) gittik. çayını içtik biraz sohbet ettik. Hediyelerini açtı. Çok beğendi. Zaten aynı anda bu kadar hediyeyi kim alsa sevinir. Çıkışta savoya gidip karnımızı doyurduk. Sema ali ile özele gitti. Fethi de beni önceki gün şarjımı unuttuğum hastaneye götürdü. Şarjı aldım. Eminönüne giderken yolda samiha ayverdinin yaşadığı evi ve yol üstündeki önemli tüm yapıları gösterdi.
Akşam eve gidince koltukta uyuya kalmışım. Amcam aradı, sınava ne zaman girceğimi merak etmiş. Ne konuştuğumu hatırlamıyorum bile. Akşamın geç saatinde uzanıp tv seyrettim. Gece saime ile konuştuk ve günü böylece noktaladım.

bu sabah meral aradı. pazartesi acilde çalışıyormuşum. ersin bey acilde çalışacakmış ama hocadan birkaç günlüğüne izin aldığı için ben orada asistansız çalışacakmışım. daha dün geldin, acilde ilk çalışman olacak, zaten bişey bildiğin yok, becerikli desem becerikli de değilsin, neyine güvenerek gidiyorsun ki?

bugün saimelere gönülün italya kitabını götürmem gerekiyor, ama ayağım hiç çekmiyor.

2005-12-28T14:02:00.000+02:00

Kendimi bilet için boşu boşuna üzmüşüm. biletim satılmamış, dün gidip aldım. nöbti de ayın 15 inde samsundan dönünce tutacağım. sınav tarihim hala belli değil. muhtemelen bayramdan dönünce olur.

cuma günü berat ve arkadaşlarıyla (senem ve ismail) istiklalin başında buluştum. beraber kafe ist'te yemek yedik. güzel bir yer. servisini de çok beğendim. yemekle birlikte çay deyince, ne yemekten çok önce ne de yemekten sonra değil, tam yemekle birlikte çayınızı getiriyorlar. oturmak için kocaman masa ve koltuklar da var. hatta arka kısımda yine kocaman bir masa, koltuklar ve kırmızı şamdan olan çok romantik, loş bir ortam dahi var. yemekleri de güzel, tabaklar büyük. kısacası herkese tavsiye ederim. dün de sema ile gittik. ben yine aynı yemekten yedim.

dün nöbetçiydim. sabah erkenden sectio için kalkmak zorunda kaldım. gece de geç yattığım için benim için biraz yorucu oldu.

orkide

2005-12-23T09:49:00.000+02:00

Yorucu bir gün geçirdim. Sabah erkenden gönülle ve Beyoğlu 21. noterinde çalışan elemanlarla gönülün arabasıyla karşıya geçtik. Tek vasıtayla işe gitmek çok güzelmiş.
Sema ile sabah bir türlü bir araya gelemedik. Sabah sabah aciller peşpeşe dizildi.
Dün danimarkadan dayımlar geldiler ve sabah da hastanedeydiler. Ben dayımı ve Hatice yengeyi beklerken şeymayı da karşımda görünce çok şaşırdım. Bana hediye getirmişler. Doğruyu söylemek gerekirse zaten bekliyordum. Çünkü elleri hiç boş gelmezler, ama bu kadar beni mutlu edecek bişey getireceklerini tahmin etmiyordum. Poşette ilk gördüğümde yapma çiçek zannettim, hem de sarı renkte. Ne yapacağım ben o çiçeği diye düşünürken bir de baktım amanıınn orkide. Hem de gerçeğinden. Yengem taaa danimarkalardan ellerinde taşıyarak getirmiş. Yeni yılımı kutladılar. çiçeğin yanında bir kutuda da çikolata vardı. Bu çiçek beni acayip mutlu etti. Yengem daha önce de bana manolya getirmişti. Annem evin bahçesine dikti. Büyüyecek de güzel güzel çiçekler açacak İnşallah.
Sabah önce yengemden kan aldık, vezne sekreterlik arasında koşturdum. Akc grafisi çekildi ve ekg. Doğruyu söylemek gerekirse yengemin şikayetleri psikolojik, her yeri ağrıyor ve daha bissürü şikayeti var. Danimarkada da öyle demişler ama yengem kolay kolay inanmıyor. İşler bitince onlar gezmeye eyüp sultana gittiler. Teleferiğe binmek istiyorlardı ama vakit yetmemiş. Onlar gelene kadar acilde çalıştım. Sema ile kaç gündür görüşemediğimiz için onunla konuşmak istiyordum ama bir türlü ikimizin de işi bitmedi. Ancak saat 3 te yeni açılan postop da bir araya gelebildik. Suat sağolsun yiyecek bişeyler aldı ve onları yedik. Saat 4 te dayımlar geldiler. Ben de sonuçları aldım ve taksiye atlayıp nişantaşına doktora gittik (guatr için). Diler bey sağolsun çok ilgilendi. Tabii o da psikolojik olduğunu anladı ve bissürü öğüt verdi. Tetkiklere baktı ve yarın gelsin bir e usg yaptıralım dedi. Yarın tekrar hastaneye gelecekler. Bu arada bugün tüm tetkikler 140 ytl tuttu. Çok şaşırdım, nasıl oluyor da bu kadar tetkik bu kadar ucuz oluyor diye. Özelde olsa 4 hormona o kadar isterler. Diler bey çok çok sağolsun para da almadı. Paraları ceplerinde kaldı. Bir çiçek de ona yollayalım dediler. Bu arada çiçeği hastanede bırakamadım, ya bişey olursa diye. Çiçek ızgarada yemek yedik. Onlar otururken tamire verdiğim ayakkabılarımı ve dün stefanelde ayırttığım etolü aldım. Yumuşacık harika bişey. Karşıya geçince ayrıldık. Şeyma da benimle geldi. Amcamın kızı Hatice ile arkadaşlar. Yukarda kalacak bu akşam.
Bu arada aklıma geldi ve onlara samsuna gidiş dönüş uçak bileti ayırttım hem onurdan hem de thy den. Bu arada meğer ben bileti geç ayırttığım için thy den büyük bir kazıkla karşı karşıyaymışım.
Bugün bütün gün orkide elimde kolum acayip ağrıdı ama hiç söylenmedim. Orkidem olmuş, hem de parasızdan söylenirmiyim hiç. Gerçi ben evdeki benjamin, gardenia, hatta kaktüsü bile çürüttüm bilmem bu çiçeğe bakabilirmiyim.
Yarın işten sonra asistanların bir kısmı nurcana gideceğiz. Mangal yakılacak, tavuk, sucuk, balık Allah ne verdiyse yiyeceğiz. Yeni gelen asistanlardan biri, şu benim adını unutup da sürekli Cüneyt dediğim (neydi ya bu çocuğun adı?) çocuk saz çalacakmış. Nöbetçi olduğu halde sırf saz çalsın diye onu da götürecekler. İnşallah güzel bir akşam geçiririz. Nurcanın evi perada. Onu da erken eve yollayacaklar, hazırlık yapsın diye.
Bu arada bugün son gelen asistanı gördüm. Herkesin merakla beklediği Tarkan nihayet başlamış. Biraz kilolu ve bildiğimiz tarkanla da yakından uzaktan bir ilgisi yok. Gökhan ağabeyin dediği gibi ‘her Tarkan yakışıklı olacak diye bişey yok’.Kurtlar vadisini seyrediyorum. Geçen bölümde elif öldü diye sevinmiştim. Bu bölümde kızı resüsite ettiler ve döndü. Sinir oldum. Bana o kız çok itici geliyor. Bu bölüm de beni pek açmadı doğrusu.

thy den kazık yedim zannediyordum ama yememişim. çünkü artık bir biletim bile yok. salı gününe kadar almam gerekiyor zannediyordum. güya bugünden gidip erkenden alacaktım. 27 si değil sanırım 22 si son gündü. biletim satılmış, pahalı yada ucuz artık hiç biletim yok. bu arada thy den kazık yemedim ama hocadan bir kazık yedim. normalde sınava girecek eleman son ayında hiç nöbet tutmaz. hoca bana bayram nöbeti tutturuyor. bu bana reva mı?

bu arada nurcana servisten tanıdığım çok az insan geldiği için son anda semayı sattım ve şimdi beratı bekliyorum. taksimde görüşeceğiz.

2005-12-16T12:50:00.000+02:00

Dün bütün gün boyunca arada bıçak gibi vuran ağrı ile evin içinde dolaştım. Bazen ağrıdan iki büklüm oldum. Bugün de daha tam geçmedi. Activia reklamındaki kadınların ne demek istediğini şimdi daha iyi anlıyorum. Bügün güya saime ile buluşup alışveriş yapacaktık. Ama arzu aradı dün, bugün kızlar handana gidiyorlarmış. Arzu da sana gelirim deyince saime ile randevuyu iptal ettim. Onu da özledim artık, temmuzdan beri görüşmüyoruz. Handana bugün ayşegül, ak, izmitten elif ve hülya geliyorlarmış. Bilmiyorum iş çıkışı gidince kaç tanesini görebileceğim. Elif ve hülyayı en son handanın düğününde görmüştüm.
Bugün süslenip püslenip hastaneye geldim ama acilden çıkamıyorum ki kıyafetlerimi giyeyim, şıkıdım şıkıdım gezeyim.
Bu arada kübra sanırım bende kalmayacakmış. Öğrenci evi bakıyorlarmış. Eğer ayarlayamazlarsa bana gelecekmiş.
Bugün yonca kahvaltı getirdi. Urfa yöresinden değişik salatalar vardı. Karnım ağrımasına rağmen büyük bir iştahla yedim.

dün ilk defa haticenin tarflerinden birini denedim ve güzel oldu.

2005-12-14T14:19:00.000+02:00

Bugünlerde serviste kırışıklıklarımızla ilgileniyoruz. şu yeni çıkan, botoks kadar etkili kremden figen ve dilek almışlar. akşam eve gitmeden figene kremi anlttırdık. yeni başlamış, alnıunda biraz gerginlik hissediyormuş. onlar biraz kullansınlar sema ile ben de almayı düşünüyoruz. akşam pek keyfim yoktu. aliyeyi seyrettim. ablamla sadece 4 dakika konuştuk, zorla kappattım. ablamın konuşmaya nşiyeti vardı ama ben erken yatacağım dediğim için kapatmak zorunda kaldı. gece yatağımda radyoyu açıp kitap okudum. annem dün istanbula yanıma gelmekten bahsediyordu. hayır demiştim ama gece iyi olacağına kanaat getirip, gelin dedim. annem yan çizdi. sinir oldum. telefonda sinirli sinirli konuşunca dayanamayıp tekrar aradım. babama söyleyecekmiş, gelmeleri için.
ameliyathanedeyim. rahat bir gün. bugün beni asistan olarak çalıştırıyorlar. benim de işime geldi. uzman olarak ortalıkta dolaşmak daha zor. bugün tezimle ilgili bütün işim bitti. sanırım yarın il sağlık müdürlüğüne doğru yola çıkar. sema ve fethi nöbet ertesi eve gittiler, o yüzden de yalnızım.

Ameliyathaneden çıkınca yapı krediye gittim, geçen hafta atm de kalan kartımı almak için. Çıkışta yaşlı bir teyze basamakları çıkmak için yardım istedi. Bir müddet elimi tutarak yolda yürüdük. Bana nasihatlerde bulundu. ‘bir zamanlar ben de senin kadar güzeldim. Kızım gençliğinin kıymetini bil. Hayatını yaşa’ dedi. Son zamanlarda yaşlanmaktan ne kadar korktuğumu söylüyorum. Teyzenin de dediği gibi korkmaktan ziyade gençliğimi en iyi şekilde geçirmeye çalışmam gerekli.

2005-12-13T14:04:00.000+02:00

dün öğlene kadar hastanede kaldım. nihayet tezi teslim ettim ama halşa işlerim bitmedi. hoca tezini teslim eden gelmeyecek demişti ama şimdi yan çiziyor. yarın mecburen gelip çalışacağım. yukarki ameliaytahnede çalışmamı istiyorlarmış. yarın yine geç kaldım diye fırça yiyeceğim. öğlende hastaneden çıktım ve capitole gittim. ablamın beğendiği eteğe indirim gelmiş, onu aldım. bir tane de kendime aldım. bu eteği ayşegül görse pek bir mutlu olur benim adıma. tam onun istediği gibi. akşam ablamla tel de konuşup yattım. gece saat 3 te tel çaldı. telefon yanıbaşımda olmasına rağmen bakamadım ve kapandı. sonra korktum ve geceyi uykusuz geçirdim.

2005-12-11T17:20:00.001+02:00

Cuma günü sabah ameliyathaneye gittiğimde ilksen kbb nin hastasının öksürdüğünü söyledi. Gidip çocukla konuştum. Birkaç gündür öksürüyormuş ve boğazı da ağrıyormuş. Ve yeşil yeşil burun akıntısı olduğunu da kendi gözlerimle görerek kbb cilere bu çocuğu ameliyat edemeyeceklerini, önce tedavi etmelerini sonra uyutacağımı söyledim. Tek vakamız vardı onu da almayınca rahat oluruz sanmıştım ama kbb ciler bu sefer de başımıza acil çıkardılar. Ameliyat kısa sürdü ama amcanın başında bayağı beklemek zorunda kaldık, bir türlü uyanmadı. Trenden düşüp bacağını acayip şekilde yaralayan her zamanki hasta dışında bişey çıkmadı. Sabah figen ve dilek in kahvaltısı vardı. Süper bir kahvaltıydı. Akşama kadar onların kahvaltılıklarını yedik, sabah-öğle-akşam kısır. Öğleden sonra ameliyathanenin balkonunda türk kahvesi içtik. Geçen yıl %50 indirimde bile tonla para verip höme store dan aldığım kadife etek daha bir kez bile giymeden (sema ile gezinip duruyoruz ama hala üstüne bişey bulamadık) kocaman bir leke olmuş. Ne lekesi olduğunu anlayamadık. Halbuki kılıfta duruyordu. Kurutemizlemeye götürdüm, adam beni tanıyor. Çıkmaz dedi. İhtayacı olan birine verin dedi. Gülerek etiketini gördünüz değil mi? (fiyatı hala üzerinde asılı duruyor) bu etek ihtiyacı olan birine verilecek bişey değil dedim. Adam güldü. Sonunda balkonda formamın üzerine giyip gidip kızlara gösterdim. Hayriye dışında kimse lekeyi farketmedi. Sonunda eteğin yanarlı-dönerli olduğu için lekenin de görülmediğine benim de eteği giymeme karar verildi. Belki de aldığımda da vardı ama ben farketmedim. Yeşil etek üzerinde kahverengi bir leke. Mağazaya götürsem adamlar bana inanamaz. Zaten götürsem, geri alsalar yerine ne alacağım? Paramı vermezler, hem öyle eteği başka nerde bulacağım?
Sema son anda acil çıkınca ameliyathaneye indi. Fethi ile savoya gidip semanın gelmesini bekledik. Beklerken de tıp oynadık. Her seferinde konuşan ben oldum. Hangimiz daha inatçı bilmiyorum, ikimiz de boğayız. Sema geldi ve fethiyi eleştiren bissürü söz sarfetti. Fethi kendini savunamadan ali ve yücel gelince konu da kapanmış oldu. Bence iyi de oldu. Çünkü ucu bana da dokunacaktı. Saat 5 te kalktık. Benim niyetim nöbetten çıktığım için eve gitmekti ama sema çok ısrar etti ve beraber hastaneye yoncanın yaptığı katmerden yemeye gittik. İçinde antepfıstığı, kaymak ve şeker olna yufka ile yapılan bir tatlı. Karnımızı sabahki kahvaltılıklarla doyurup meydandaki kafemize gittik. Bayağı sohbetten sonra ayrıldık. Eve gelince biraz yatıp tv izledim. Sonra aklıma geldi ve günlüğüme (ajanda) baktım ve bir şeyin farkına vardım. O gece 30dk-1saat kadar ağladım, ağlarken adeta kurtlar gibi uludum. Günlüğüme yazdım. Tek başıma geçiremeyeceğimi anlayıp Gece gece kimi arayayım diye düşünürken ablamı aradım. Uykudan uyandığımı sandı. O, günlük sıkıntılarını anlatırken de sessiz sessiz ağladım. ‘sen olmasan ne yapardım? Sen bana akıl veriyorsun, problemlerimi çözüyorsun’ dedi. Ne tuhaf ben de onun için öyle düşünüyorum. Sonunda dayanamayıp söyledim. Yine biraz ağladım ama çok uzun sürmedi. Gece 00:30-02:45 arası konuşmayla geçti. Sonunda ikimiz de rahatlamış bir şekilde yattık. Her eve lazım bir ablaya sahibim ama bizim evdekiler (hidayet hariç) bunun çok fazla farkında değiller.
Cumartesi sabah ev telefonunun diğer odadan gelen sesi ile uyandım ama aldırış etmedim. Bu saat beni kim arar? Arasa neden arar? Muhtemelen yukardan yengemdir. Cep çaldı. Handanın telefonundan haluk arıyor. Kahvaltıya çağırıyorlar. Uyuduğumu, ders çalışacağımı vs bahane ettim ama haluk yutmadı ve araba ile gelip beni alacağını, hemen hazırlanmamı söyledi. Handanı kandırırım diye zaten o aramış. Beraber kahvaltı yaptık. Bu arada mutfakları nihayet yapılmış ve çok güzel olmuş. Biraz gazetelere baktık ve sonra evden çıktık, beni eve bıraktılar onlar yıldıza üni ye gittiler.
İnanamıyorum ya! Hiç birşeyi kaydetmemiştim ve elektrik gitti. Tekrar hepsini nasıl yazacağım? Acaba fazla mı özele girmiştim? Daha kısa yazayım diye düşünürken yazımın geri geldiğini gördüm. Bu arada fazla mı özele girdim diye hala düşünüyorum ve yukarıdan bazı şeyleri siliyorumm.
Cumartesi günün geri kalan kısmında her zamanki gibi bir türlü çalışmaya konsantre olamadan geçirdim (ak ve handan ne zaman konsantre oldun ki zaten diyorlar). Ders çalışmaktan nefret ediyorum. Gecem güzel geçti, komik bir arkadaşımla bol bol mesajlaştık. Ona rekorunu kırdırdım (mesaj yazma).
Sabah erkenden kalktım. Sema hastanede nöbetçi ve başka yere nöbete gideceği için erken gittim. Gece geç yatmış. Kahvaltıyı hazırladım (domates, salatalık, acı minik biber turşusu, zeytin ve çökelekli yumurta). Şefimiz, başhekimimiz cengiz abi geldi. Şehzadebaşına kahvaltıya davetliymiş, çay içti. Sohbet ettik. Güzeldi, hep beraber olmak. Sema gidince yatıp biraz uyudum. ama çok da kaliteli bir uyku değildi. Personel sürekli hasta yakınları ile konuşuyor, hasta yakınları doktordan bilgi almak istiyoruz diyorlar. Bu arada kızlar da diğer odada uyuyormuş. Yemeğe çıkarken kamile hepsini bilgilendirdi. Bu nöbet nasıl geçer bilmem. İnşallah sesiz ve sakin olur.
Annem aradı. Mecburi hizmetin yakında kalkacağını duymuş. İstersen girme, bekle diyor. Hayır gireceğim, dedim. Allah’tan hayırlısı.
Yarın sabah İnşallah hoca gelecek, ben de idareden aldığım kağıdı hocaya ve cengiz abiye imzalatıp, resmen sınav başvurusunda bulunmuş olacağım. Pazartesi mübarek bir gün, benim için de hayırlı ve uğurlu olur İnşallah.
Bu arada bugün ümmühanın oğlunun doğum günü.

21:15. yoğun geçiyor. yukardakileri yazıyordum, kızlar da diğer odalardaydı. cengiz abi geldi. hepimiz asistan odasına geçtik. beraber beyaz gelinciki seyrettik. cengiz abiye kimin kim olduğunu anlattık. yemek hoşumuza gitmedi ve dışardan lahmacun ve künefe söyledik. tam oturduk, çaylarımızı doldurduk, yiyeceğiz aciiillllllll diye sesle kalktık. o hasta (tarfik kazası) biraz uğraştık ama dönmedi, zaten çoktan gitmişti. oturduk tam yiyeceğiz, diğer hasta daha aşağı bile indirilmeden ikinci bir aciiilll sesi. bu seferki genç hasta, bayağı uğraştık, sonunda döndü. 18 yaşında kalp krizi. tam da bugün kızlarla anesteziyi sevdiğimizden, hastaları döndürdüğümüzden bahsetmiştik. kalbi tamamen durmuşken, gayretlerimizle döndü ve şimdi hiç de fena durmuyor. İnşallah yaşayacak. genç bir insanı ailesine geri kazandırmış olacağız. çok yorulduk ama içimiz rahat. dahiliyeci, bizi tebrik edip duruyor. hiç bu kadar genç kalp krizi geçiren görmemiş ve onun yaşında kızı olduğu için çok etkilendi. yemeğimizi yedik. şimdi de acile 50 tane besin zehirlenmesi geliyormuş. kamile gidip oradaki hastalara bakacak. İnşallah artık sakinleşir.

teleferik

2005-12-08T18:46:00.000+02:00

Salı günü iş çıkışı maçkadaki teleferiğe gittik. Sema, özlem, meral ve yücelle. Yücel tuncelili, samsundan mezun. Bizim son çömezimiz. İstanbulu henüz bilmediği, için onu da çağırdık. teleferikte mesafe çok kısa, akbille de biniliyor, 750 ytl. İnsanlar ulaşım aracı olarak kullanıyor. Ama biz nişantaşına gitmeyi planladığımız halde özlem ve yücel yüzünden gidiş ve dönüş şeklinde 2 kere bindik. Sonra da meral ve sema ile nişantaşına gittik. Üçümüzün de karnı acayip aç olduğu için önce çiçek ızgaraya gidip karnımızı doyurduk. Çiçek ızgaraya birkaç kez gitttik ve sadece bir keresinde ruh halim normaldi. Diğer hepsinde salya sümük ağlıyordum. Bana iyi şeyler hatırlatmıyor. Bu düşünceyi değiştirmek amacıyla zaten orada yedik. Biraz mağaza gezdikten sonra sufle yemek için topshop un karşısındaki kafeye gittik. Orası da hatıralarımda iyi bir şekilde yer almıyor. Bana çok üzgün olduğum, hayyattan hiçbir beklentim olmadığını düşündüğüm bir günü hatırlatıyor. Ne çok ağlamıştım o gün. Geçen yıl aralık ayı. Sanırım geçen yıl önümüzdeki haftaydı. O günleri hatırlamak dahi istemiyorum. O günlerden bugünlere iyi gelmişim. Sufleyi beğenmedik, çok tatlıydı. Metrocity’ dekinin yerini asla tutamaz. Hem de çok pahalıydı. Biraz daha gezinip ayrıldık. Söylemeyi unuttum, hocaya tezimi gösterdim ve onay alıp bastırmak için verdim.
Gece tam uyumak üzereydim ki aklıma tezimle ilgili bişey geldi. Renkli olacak grafiklerden bir kısmının sayfasında kayma olmuştu ama fotokopicinin bundan haberi yoktu. Sıkıntılı 30 dakikanın peşine sakin olmaya çalışarak olmazsa tekrar bastırırım. Benim canımdan daha mı kıymetli? Diye düşünerek uyudum.
Sabah önce fotokopiye gittim. Sadece 1 sayfada hata olmuş. Ameliyathaneye biraz gecikmeli girdim. Filiz abla sema benden yarım saat geç geldiği halde ‘zekiye artık ameliyatlaın 8 de başladığını bilmiyor heralde, geç kaldı ‘ demiş. 4 salonu bana verdiler. Uzun zamandır da çalışmadığım için benim için bayağı yorucu birgündü. Oaraya koştur buraya koştur. Tabii doğru düzgün oturaramadım da. Eczanede otursam filiz abla ve gökhan abi ordalar, garip garip bakacaklar. Arada sedyelerin üstünde oturdum. Mesai bittiğinde ben de bitmiştim. Tezleri almaya gittim. Renkli olan sayfaların yazıları lacivert çıkmış. Ama tekrar yaptırmaya hiç niyetim yok. Kartuşa yazık, kağıtlara yazık. İdareye teslim etmek için gittim. İlla hocanın imzasını istiyorlar. Hoca yalovaya gitmiş ve bu yüzden de sınav için başvuru da bulunamadım. Pazartesiye kaldı. Şimdiden ne çok terslik çıkıyor, sonu hayır olur İnşallah.
Savoya gidip tatlı tuzlu poaça ve kurabiyeler aldım. Serviste oturup kalabalık bir grup şeklinde yedik. Sema nöbetçi olduğundan nöbette biraz oturdum. Daha doğrusu avrupa yakasının çoğunu seyrettim. Onlar da kıraçı dinlemeye gideceklerdi. Sema bayağı yalvardı, eve gitme burda yat diye. Allahtan yatmamışım gece 2 de hastaneye dönmüş. Eve gittiğimde oturma odasında koltukta biraz uyudum. arada telefon görüşmeleri yapmak zorunda kaldım. Geç geç vakitte yatağıma geçtim.
Sabah daha doğrusu öğlende kalktım. Markete gidip yumurta vs aldım ve kek yaptım. akşam nöbetçi olduğumdan evden çıktım. Yağmurda bayağı ıslandım, evdeyken dışarda yağmur yağdığını farketmemiştim. Üsküdar’da bayağı rüzgar vardı ama her yer öyle güzel görünüyordu ki, ağaçlar yapraklarını dökmüş, hava biraz kararmış. Çok güzel bir görüntüydü. Ben böyle etrafa bakarak, gülümseyen yüzle yürüyen bir tip, koşturan insanların arasında biraz garip kaçtım. Beşiktaşta zorla taksi buldum. Hastaneye geldiğimde sabahtan beri bir elma ve yarım bardak süt dışında bişey yememiş olduğumdan bayağı acıkmıştım. Personelimiz cihanı markete gönderdik. Domates, peynir, zeytin vs aldı. Kekimiz de vadı. 2 gündür 5 çayı yapıyoruz. Hep beraber karnımızı doyurduk. Görünürde beyin cerrahsinin bir ameliyatı var. Ali ve nurcan girerler. İnşallah başka da bişey olmaz. Bana kurtlar vadisini seyrettirmeyeceklerdi. Galiba onlar ameliyata gidince seyredebileceğim.

ali dahiliyeden hasta aldı. ben gidip beyin cerrahisinin hastasını uyuttum. hastayı aliye bırakıp servise indim. kantinden nar suyumu, çekirdeğimi alıp tv karşısına oturdum. kurtlar vadisinin sonuna doğru acil hasta geldi. kurşunlanma. zenci bir kadın. eee beyin cerrahisi ameliyatta bu kadın ne olacak? karantinadakiler bırakıp gitti. nöbetçi şef hastaya yer arıyor. şişlide yer bulabilirse göndereceğiz. bu ne ya bu nöbet neden yoğun. acilde ilaç intoks varmış. gidiyorum.

saat 02:15. hastayı bir yere gönderemedik. içeri alıp makineye bağladım. beyin cerrahi şimdi içerde, ameliyattan yeni çıktılar ve hastaya bakıyorlar. intoksta alkol koklatınca gözlerini açtı ve dahiliyecilere bıraktım. saat çok geç oldu, ali gelene kadar ben de (yani saat 1 de) haticeden tarifler yazıyordum. tabule, tapa, kızarmış ekmekli escalivada ve ice tea. şimdi bana bu saatte çok gerekli ya. söylemeyi unuttum. kurşunlanmanın arka cebinden eroin çıktı. hemşirelerden biri 'aaaaa ben hiç eroin görmemiştim polis götürmeden ben de bir görseydim' deyip durdu.

içeri gittim yoğun bakıma, nurcan artık benimle nöbet tutmayacağını, fethi ile nöbet tutacağını söylüyor. sen bilirsin dedim. fethi için de efsunlu diyor. öyle demekte de haklı, adamın nöbetinde hiç birşey çıkmıyor. gece 1 e kadar yatmıyor, sebebi vaka olduğu için değil de, hemşirelerle sohbet ettiği için.

gözümden uyku akıyor, yarın da çalışacağım. İnşallah acil çıkmaz da (hem nöbette hem de gündüz) ben de şimdi filiz ablanın odasında, sabah da acilde güzel güzel uyurum.

tv ile başbaşa

2005-12-05T19:57:00.000+02:00

Nöbette poliklinikteyim. Müzik dinliyorum (alanis moriset) kantinden gelen köftemi az önce yedim ve şimdi üçü bir arada içiyorum ve biskrem yiyorum. Keyfim yerinde yani. İnşallah nöbette rahat geçerse daha bir keyfim yerinde olacak. Aslında yanımda ferhat göçer cd mi getirmiştim ama burda cd çalar yokmuş. Aldım ama daha hiç dinleyemedim. Yanımda ansetezi kitabımı ve samiha ayverdinin ezeli dostlar isimli kitabını getirdim. Buraya yazdıktan sonra biraz da onlara bakayım.
Cuma günü dediğim gibi sinemaya gittik, ali, sema ve ben. 11 matinesine. Salonda sadece üçümüz vardık. ferzan özpetek in kutsal yürek adlı filmini seyrettik. karşı pencereyi daha çok beğenmiştim. kötü değildi, çıkışta niye bu filme geldik demedik ama bence çok da güzel değildi. Filmden sonra pizza hutta yemek yedik. Hastaneye gitmeden gidip tezimi tek nüsha olarak bastırdım. Hocaya göstereceğim ve sonra da hepsi basılacak. Sanırım çarşambaya tezle işim bitmiş olur.
Tüm hafta sonumu evde geçirdim. Arada yengem de gelmese Cuma günü kapıyı kilitleyip bugün ikindide açmış olacaktım.
Cumartesi günü trt 2 de bir program vardı (trt 2 benim favori kanalım). İsfendiyar ve alp isminde, 30 yaşlarında özürlü iki çocukları olan ve ailelerinin zoruyla evlendirilmiş ama sonra birbirlerini çok sevmiş bir çiftin hayat hikayesi anlatılıyordu. Sanırım karı koca öğretmenlerdi. Çocukları o kadar bakımlıydı ki sadece dişleri bozuktu. Fiziksel olarak gayet iyi görünüyorlardı bu da tabii ki iyi bakım sonucu oluyor. Allah kolaylık versin. O insanları görünce büyük ibret almak gerektiğini düşündüm. Allaha şükrettim, tabii başka sonuçlar da çıkardım ama onlar bana kalsın.
Akşam ablam aradı, 1 saat kadar konuştuk. Fevkiye yengem ona oturmaya gelmiş ve kübranın yakında istanbula geleceğinin ve benim evi kiralayacağını söylemiş. Ablamın benim bildiğimden haberi olmadığı için akşama kadar içinde sıkıntı ile beklemiş. ‘zekiyeye bunu nasıl söyleyeceğiz? ‘ diye düşünüp durmuş. Anlatınca güldüm, kendimi misafire hazırladığımı söyledim.
Kanıt peşinde bitince yengem geldi, iğnesini yaptırmak için. 1 saatten daha fazla oturdu. Yüzümü daha rahatlamış görmüş. Ablamın ona bissürü laf saydığı günden beri kadın benimle pek bir ilgili. Birbirimizi çok iyi tanımadığımızı vs söyledi, ben de evet dedim. Ne diyeyim? Ortaokul-liseyi burda fazilette yatılı okurken mecburen bazı hafta sonları kız kardeşimle birlikte onalara çıkardık. Ortaokulda daha sıktı, sonra lisede babam dışarı yalnız çıkma izni verince doğru düzgün amcamlara gitmedim. Kardeşimi de bazen alıp dışarda gezdirirdim. Bazen de amcam gelip yalnız alıp onu eve götürürdü. Neyse çocukluğunu anlattı. Bağdattaki gittiği okuldan, bağdattaki evden, annesinin evde verdiği eğitimden, babası ile annesinden (babası kadıköy imam hatipin müdürüymüş, tayyip erdoğanın hocalğını yapmış. Annesi adanalı zengin bir ailenin 2 çocuğundan biri. Tek kız ve çok güzelmiş. Resimlerini gördüm gerçekten türk filmlerindeki kadınlar gibi imiş. 5-6 tane yabancı dil biliyormuş. Dindar biri ile evlenmek istediği için bissürü zengin isteyeni olduğu halde kocası ile evlenmiş ve senelerce sürünmüşler. Çok zor hayat şartları olmuş. Ben de alanur teyzeyi duvardan duvara içinde bissürü ciltli, fransızca, arapça ve ingilizce katabın olduğu bir odada otururken hatırlıyorum), koşuyolunda galiba ibrahim ağa camii varmış onun bitişiğindeki kocaman bahçeli evdeki harabe evlerini, ordaki oyunlarını, okula gitmeyi ne kadar istediğini ama her sefreinde b,ir engel çıktığını ve onu okula göndermediklerini anlattı. Çocukları okula başlayana kadar da hep içinde bu özlemi taşımış. Yine de haline şükrediyor. Kültürlü bir aileden geldiği için. Okuma yazmayı annesi evde öğretmiş. İngilizce biliyor ve Kuranı kerimi anlayarak okuyor ve bazen ezbere açıklaması ile beraber arapça olarak ayeti de söylüyor. O anlatınca babamı düşündüm. Zavallı babam daha bu yıl anlattı, okula gitmeyi ne kadar çok istediğini ama onu okula göndermediklerini. Çarşambadaki günlerini anlatmıştı. Daha önce bundan hiç bahsetmemişti. Kendisi okumadığı için bize her türlü imkanı sundu. Hakkıkını asla ödeyemeyiz. Hem de okumadığı halde çok ileri görüşlüdür. 1996 da ümmühanın ingilterede yabancı bir ailenin yanında ( 60 yaşında ingiliz ev sahibi ve 25 li yaşlarda meksikalı öğrenci bir gençle) kalmasına izin vermişti. Şimdi dahi kuzenlerim biz kendi kzımızı yollamayıoz diyorlar. Allaha şükür biraz titizdir ama iyidir benim babam.
Cumartesi yemek yaparken ayşe erçıktı aradı, Faziletten. Çok mutlu oldum.
Pazar günü yine ders çalışmam gereken saatte tv seyrederken stv de sevgi okulları diye bir program vardı, ona baktım. Güney afrikada çocuklar eski dostları söylüyordu. Gözlerim doldu. Ayşegüllerde de bu konuyu konuşmuştuk. İnsanlar nerelere gidiyorlar, hizmet için. Allah rızası için. Dünyanın dört bir yanında türk insanını tanıtıyorlar. Bundan 20 yıl sonra bu okullardan çıkacak çocuklar yetişkin olacaklar ve ülkemizi seven, türk insanını seven bissürü insan olacak. Onlar ailelerinden çok uzaktalar, istedikleri anda yurda dönemezler. İyi para almıyorlar (bunu biliyorum çünkü kardeşim de onların okulunda çalışıyor), dillerini dahi bilmedikleri bir ülkedeler. O öğretmenleri mecburi hizmet gibi oraya gönderebilirlermiydi? Beni görüyorsunuz, zorla gönderince nasıl sıkıntı olduğunu. Kimse zorla iyi bir iş yapmaz. Zorla gönderilselerdi sistem bu derece iyi işlemezdi. Bu derece faydalı olamazlardı. Kendimi düşündüm türkiyenin doğusuna gitmeye korkuyorum. Allahım insanlar nerelere gidiyorlar hizmet için? Ben bu kadar mı korkağım? Allah rızası nedir bilmiyor muyum? Handanın da dediği gibi her sabah kalktığımda işime giderken Rabbim senin rızan için demek, buna niyet etmek çok mu zor? Bu düşünceler gerçekten beni çok rahatlattı. Allahım sana inanmak, sana güvenmek ne güzel! Yanımda senin olduğunu ve senin hoşuna gidecek bir şeyler yapmak ne güzel!
Pazar akşamı günlüğümün (ajanda) ilk sayfalarına baktım. 97 de bu deftere yazmaya başlamışım. Hala aynı defter çünkü, hergün yazmıyorum. Çok mutlu yada çok üzgün olduğumda, yada çok kızgın. 1 ocak 97 bun deftere ilk yazdığım tarih. 96 nın benim için çok kötü bir yıl olduğunu yazmışım. Geride kaldığı için ne kadar mutlu olduğumu ve yeni yılla ilgili temennilerimi. Boyum 170 cm ve kilom 55 kg imiş. Boyum yine aynı da kilom 61-63 arasında oynuyor. O zamanlar bayağı zayıfmışım. Arada bazı sayfaları okudum. Unuttuğum bissürü olay ve insanı hatırladım. Saimenin üni yi bitirince samsundan ayrıldığında ne kadar üzüldüğümü yazmışım. Bir daha görüşemeyiz zannediyordum. Ama öyle olmadı. Gerçi sanırım en son temmuzda görüştük. Sonra ankaradaki günleri okudum. Kübra sanırım soyadı bişendi (ben onu hande ataizine benzetiyordum. Çok dindar bir babası varmış ama kübra babasının ardından sürekli işler çeviren süper mini etek giyen bir kızdı. Önceleri birbirimize gıcık olmuştuk. Ne yapıyordur acaba? Acaba beni hatırlıyormudur?), özlem kuşataner, mine şekkeli, özlem ağdemir... 1 ocak 2000 de yurtta özlem ağdemir, mine ve yurtta çalışan zeynep yılbaşına koca yurtta (ankarada 3. caddede beşevlerde) birlikte girmiştik. Üniyi bitrdikten sonra yurt hayatı yaşamak bana bayağı ilginç gelmişti. İnsanın hayatından ne çok insan gelip geçiyor.

2005-12-02T09:07:00.000+02:00

Çok güzel iki gün geçirdim. Dün tezimi cengiz abiye son kez gösterdim ve onay aldım. Bu hafta İnşallah bastıracağım. Sema illa nişantaşına gidelim diye tutturdu. Nöbet sonrası gitmek biraz zor geldi ama tamam dedim. Mağazalara girdik çıktık, bişey bulamadık. Sonunda bu ne yaw böyle, biz bu sezon daha bir kırık iğne almadık, bişey alamayacak mıyız? O bir etek aldı, bayağı güzel bir etek. Perşembe günü giymeyi planlıyordu. Ben de bir etek giydim, çok güzel oldu ama benim için fazla kısa. Giymem için altına bir sıra daha fırfır eklenmesi gerekiyordu. Çizmelerimi tamire bıraktık (yani yakında bir kere daha nişantaşına gitmemiz gerekiyor). Tikeye gittik. her zamanki yerimize oturduk. burası her zaman boş oluyor, dilediğimz gibi gülüp eğleniyoruz. Yedik, içtik, bayağı konuştuk, güldük. Çok iyi geldi, uzun zamandır yapmadığımız için birlikte bişeyler yemeyi ve konuşmayı özlemişim. Benim buna ihtiyacım varmış. Zaten damarıma basmadığı müddetçe (damarımı çok iyi bilir) onunla konuşmak bana iyi geliyor. Ben her zamanki gibi beşiktaşa inmek istedim. O illa taksime yürüyelim dedi. Harbiyede karanlıkta, onun elinde sigara konuşarak, bazen gülerek yürüdük. Hava da öyle güzeldi ki, ne çok sıcak ne çok soğuk. Hele de bu yürüyüşü iyiki de yapmışız. Meydana geldiğimizde hadi dedim, her zamanki gibi noktayı taksim square (semaya göre suare) kafede türk kahvesi ile koyalım. Her zaman yaptığımız gibi gidip cam kenarına oturduk. 1 saat kadar da orada oturduk. eve geldiğimde aliye vardı, onu seyredip yattım. Pardon bir de eve geldiğimde handanı aradım beyazıta İstanbul üniversitesinin rektörlüğüne gitmek için. Farmakoloji bitirme yazım il sağlık müdürlüğünde yok diye onu almaya gidecektim. Handan tamam dedi, ak’yı aradım, o da tamam dedi. Sabah kalktım canım biraz yürümek istedi. Aşağı köşeye kadar yürüdüm ve bayağı bekledim. handan ile haluk gelip beni aldılar. Haluk’u yıldıza bırakıp arzuyu almaya gittik. ak da gruba eklenince mercana gidip arabayı bıraktık. Önce çemberlitaşta cennette gözleme yedik. Çay içtik, saz takımı çalmaya başlayınca kalktık. handan rektörlüğe gitti, bzi arzu ile beyazıttaki camiye gittik. daha önce hiç gitmemiştim. Güzel bir camii imiş. Handan sağolsun işi halletti. Hep beraber kubbealtından bissürü kitap aldık. ben her zamanki gibi samiha ayverdinin kitaplarını aldım. kubbealtının 3 yada 4 ciltlik sözlüğü çıkmış, trt2 de okudukça programında da gördüm. bir daha ki sefere onu almayı düşünüyorum. Çıkışta adamın ne kadar şanslı olduğundan, sımsıcak yerde, kitaplar içinde çalıştığından, dışarı çıkınca (Namık kemal müzesinin olduğu yer) bahçenin ve binanın da çok güzel olduğundan konuşup durduk. Karnımızın acıktığını fark ettik ve Sultanahmet köftecisine yöneldik. Yolda ayşegülü aradık, çıkışta ona gitmek için sözleştik. Köfteciye varmadan Atikali Camii’ne girdik. Ben aslında Süleymaniye’ye girmek istiyordum ama bugüne kısmet değilmiş. yürürken ben her zaman yaptığım gibi ilk asistanlığa başladığım yıl, tramvayda giderken hiç beklemezken sultanahmeti gördüğümde duyduğum heyecanı anlattım. Ama biliyorum ki kızlar bu hikayeyi benden 40 kere dinlemişlerdir. Ne yapayım acayip mutlu olmuştum ve o gün Sultanahmet gözüme muhteşem gelmişti. Gerçi bugün de öyleydi. Gerçi (ne çok gerçi dedim) ne zaman muhteşem değil ki? köftelerimizi yedik. Neden çay vermiyorlar diye aramızda söylendik. Beyazıta gelmeden büfelerden birinde dışarıdaki masalara oturup nar suyu içtik. Çok güzeldi. Daha önce hacı abdullahta ve darüzziyafede nar şerbeti içmiştim ama nar suyu hiç içmemiştim. Tramvay yolu üstünde bissürü büfede portakal suyu gibi gözünüzün önünde sıkıyorlar ve insanlar içiyorlar. Neyse giderken gözümüz kalmıştı ve biz de geri dönerken içtik. Bir kez daha kubbealtına uğrayıp (handan benim aldığım kitaplardan birinden aldı) arabaya gittik. söylemeyi unuttum, yol boyunca handanla bayağı eğlendik. Mecidiyeköydeki cappy reklamının üstündeki dallı budaklı elmalar bizi bayağı meşgul etti. Yolları zorla bulduk. Sonunda bugün ikimizin bir adam ettiğinde karar kıldık. Ayşegüle gittiğimizde çayı demlemişti. Çay içtik ve her zamanki gibi evinde bissürü tatlı vardı. En çok nokulu beğendik. Saatlerce sohbet ettik. Ayşegül blogların hepsini takip ediyor, tanımadığı yok. blgolardan konuştuk, ayşegül jujubeyi sordu nerelerde diye. duyuyor musun jujube? Ayşegüle gitmek ve orda sohbet çok iyi oldu, en çok da benim için. Mecburi hizmet hakkında konuştuk, hayatımdaki zorluklar hakkında. Dün rahatlamıştım ama bugün ilaç gibi geldi. Aynı dili konuştuğun insanlarla birlikte olmak ne güzel. Evet ben gözümde çok büyüttüm, kabul ediyorum. Çok korktuğumda doğru ama henüz şartları görmedim. Ayşegülden çıktığımda içim ferahlamıştı. Allahım sana şükürler olsun. Yolda ‘bana neler oldu? Ben mızmzı bir kız değildim. Samsunda tamam bütün şlerimi birileri yapıyordu ama 5 yıldır her işimi kendim hallediyorum ve Allaha şükür güçlü kuvvetli bir kızım. Ne oldu bana neden böyle sürekli ağlayan, korkak (semanın deyimiyle her işini kocası halleden evli kadınlar gibi) bir kıza döndüm? Benim kocam yok, kime naz yapacağım? Kime ağlayacağım? Neden böyle yapıyorum? Sonra dedim ki yeter zekiye kendine gel! Eskisi gibi gül! Eskilerden birinin dediği gibi kızmak sana yakışmıyor, gülünce güzel oluyorsun. Dün ve bugün zaten o kadar çok güldüm ki, hele cennette arzu konuşmaya çalışırken handanla sürekli kahkaha atıp duruyorduk. Sonunda kız durup bizim gülmemizi bitirmemizi beklemek zorunda kaldı. Arzuyu teyzesine bıraktık sonra da handan beni bıraktı. Tv karşısında bunları yazıyorum. Birazdan yatacağım.

'bu' , 'dan'

2005-11-28T18:14:00.000+02:00

Beyazıt burda benim evimdeyken bana bayağı alışmıştı. Ben evde yokken benim odaya gidip, çerçevedeki kızkardeşimle seneler önce çekindiğimiz resimde beni gösterip, ‘bu bu’ diyormuş. Sonra da ellerini açıp yok diye işaret ediyormuş. Ben varken de gidip resimde beni gösterip ‘bu bu ‘ diyerek bana baktığı da çok oldu. Ümmühan ve beratın da resmi olduğu halde onlarla ilgilenmiyor. En çok hidayeti seviyor. Onun ismi de ‘dan’ dayı yerine böyle diyor. Samsunda bize gittiklerinde ablam çocuğu bakması için hidayetin odasına bırakırdı. İkisi çok iyi anlaşıyorlar. Hidayet çocukların saçına jöle (yoksa su) sürüp saçlarını dikmeyi çok sever. Senelerce kendi saçına uyguladığı metodu bir ara muhammedde uyguluyordu. Şimdi ise beyazıtta uyguluyor. Beyazıt’ın da bu iş çok hoşuna gidiyor. İstanbula geleceğimiz zaman havaalanına gittiğimizde bir ara ikisi birden kayboldu. Sonra bir baktık. Tuvalet yönünden saçları yukarı punkçılar gibi kaldırılmış Beyazıt (arkasında dayısı gülerek ona bakıyor) gülerek ve koşturarak geliyor.
Bunları yazıyorum, çünkü zamanla insanlar çocukları hakkında bu tip olayları unutuyorlar. Seneler sonra bunları onlara anlatmak istiyorum. Ablamla dün telefonda konuştuk. Sonra muhammede verdiler. Hastanede nöbetçi olduğumu söyleyince ‘teyzee, sen orda nerede duruyorsun? Ne yapıyorsun?’ demeye başladı. Biraz anlattım ve sonra özel hastanede olduğumu duyunca ‘anne özel hastane nasıl oluyor?’ diye sorduğunu duydum. Ablam da ona ssk ve devlet hastanesi olduğunu, bir de onun okulunun karşısında olduğu gibi (büyük Anadolu) özel hastaneler olduğunu söyledi. Bunun üzerine Muhammed ‘ hımm özel hastanelerde iğne yapılıyor bir de doğum yapılıyor, değil mi anne’ dedi. Çok güldüm. Çocuk ne yapsın, tanıdıklar o hastanede doğum yaptığı için çocuk da orada sadece doğum yapıldığını zannediyor. Ablamdan öğrendiğime göre nöbeti de hastanenin kapısında tuttuğumu zannediyormuş.

sabah hastaneye geldim. kbb nin hastasını uyuttuktan sonra yukarı sema ile kahvaltıya çıktım. bugün her yerde efes pilsen maçına gitme planı var. gökhan abi milleti organize ediyor. fiyatı da uygunmuş, milleti ikna için öyle söylüyor. bana söyledi, gelmicem dedim. ısrar etmedi. öğlende fethi sordu hayır dedim. o da semaya yönlendi. onu ikna ederse beni de zorla götürürler diye. ama semayı da ikna edemedi. genelde millet eşiyle yada kız arkadaşı ile geliyor. bizim ikisi de yok, biz ne yapacağız? çiftler halinde gidilen yerlere gitmekten nefret ediyorum, hiç bir zaman çiftim olmadı ki. aynı bridget jones ta çiftlerin katıldığı yemekte olduğu gibi bir durumda kalmak istemem. zaten evli olan arkadaşlarımla çok görüşmüyorum. önceden ayşegül çok kızardı, onu dışlıyormuşum gibi hissederdi ama şimdi handan da evli ve onunla da görüşmüyoruz. bekar olduğu dönemde sezondaki tüm filmlere giderdik, film kalmazdı. gezmediğimiz yer kalmazdı. amerikadan döndüğünden beri karamanla ne kadar görüşüyorsa benimle de o kadar (karaman çorluda). halbuki evlerimiz çok yakın. tabii sebebin haluk olmadığını da yazayım da haluk okursa alınmasın. evli insanların sanki sadece akşamları eşleriyle olmaları gerekirmiş gibi bir düşüncem var benim. sanki erkenden yatıyorlarmış gibi akşamları aramam. hafta sonları planları vardır yada işleri vardır diye aramam. amaan, garip kızım işte ne yapayım? nerden geldim ben bu konuya yaw? efes pilsen maçından. hatırlamak için yukarı bakmak zorunda kaldım, unutkanlık da başladı eyvah. neyse semanın maça gitmemesinin esas nedeni istemediği birisinin maça gitmesi. o yüzden de fethi onu ikna edemedi. acilde ameliyathanede esra hanım dünkü çlaıştığım konudan soru sordu ve hepsini bildim. ama daha çok çalışmam lazım. annem aradı, konuştuk. biraz ağladım. canım annem çok üzüldü. yarım saat ara ile beni kontrol etmek için 3 kez aradı. sesinden anladım ki o da ağlamış. her seferinde benim için bissürü dua ediyor. amin amin demekten bir hal oluyorum. canım annem benim seni çok seviyorum. sadece zor günler geçiriyorum, ama biliyorum ki bugünler geride kalacak ve ben eskisi gibi güleryüzlü sürekli kahkahalarla gülen bir kız olacağım. göz mimiklerimle gülmekten gözlerim daha çok kırışacak. sabırla bekliyorum, sıkıntıyı veren Allah muhahkak ki ferahı da verir. bekliyorum, elimden gelen başka bişey yok. arada ağlıyorum, şimdi olduğu gibi ama yine de sabrediyorum. ablamın dediği gibi birgün gelecek bugünleri tebessümle hatırlayacağım ve boşuna üzülmüşüz diyeceğim. her zaman ve özellikle de son 1 yıldır iyice anladığım gibi güvendiğimiz bir tek Allah. başka kimse yok.

bütün günümü balkonda sohbet ederek geçirdim. suatla ve sertanla eşelrine yardım etme ve ev işi yapma konusunda biraz dalga geçtik. sonunda ben suattan yana oldum ve tabii ki yardım edeceksin, karın da eve para getiriyor dedim. onların da bana cevabı sen evlenince adama iş yaptırırsın evde cadılık yaparsın oldu.

formaları giyip servise indik. nöbet başladı ve ben eliyi serviste bırakıp, sema ve fethi ile savoya gittim. her zamanki gibi kavurmalı simidimi yedim. sonra servise geldim ve bunları yazıyorum. ali ve nurcan yemeğe çıktılar. manzara seyretmem için beni de çağırdılar ama gitmedim.

dün ablam ve ümmühan aradılar. hert ikisi de bizim evlere gitmişler. ablam ilk defa gitmiş. çok beğendiğini söyledi. ümmühan da arayıp bütün gelişmeleri haber verdi. evin dışı boyanıyormuş. zekiye şöyle güzel olmuş, böyle güzel olmuş diye anlattı. ne güzel ya ona o kadar özeniyorum ki (maşallah Allah nazardan saklasın) kızın tek sıkıntısı evi. bir bitse, bir taşınsa ve yeni eşyalar alsa. başka sıkıntısı kalmayacak. sonra da arabasını değiştireceklermiş. o her zaman rahat oldu zaten, her zaman çevresinde ona yardım edecek birileri olur ve her zaman 4 ayağı üstüne düşer.

donnanın sayfasındaki mini klibi izledim. ne güzel bişey ya bu. bir kaç kez izledim.

nöbetin ilerleyen saatlerindeyiz. 2 kez acil alarmı aldık (gerçek alarm değil, sadece aciill diye bağıran personel sesi ve apartopar yoğunbakıma sokulan sedye) ama ikisi de ciddi anlamda acil değildi. bu akşam bnol bol nette gezindim. bazı gezginlerin sayfalarına baktım. bangkok ve pattaya hakkında bissürü şey yazmıştım güya gidecek insanlara yardımcı olmak için. ara tara sayfamı bulamadım ve sonunda sinir olup pes ettim.

2005-11-26T18:54:00.000+02:00

nöbetteyim. canım sıkılıyor. aslında gelirken gayet normaldim. dün nöbet çantamı eve kadar taşımamı istemeyen ( çok düşüncelidir kendisi) bir arkadaşım çantamı da alarak ziyaretime geldi. sohbet ettik. karnım acıkmaya başlamıştı. getirdiği browniyi yedim, çay içtik. ne oldu zekiye? neden sürekli dalıp gidiyorsun zekiye? ......sonra da doğunun hayat şartlarının kötülüğünden bahsedip durdu. sonra da kalk git dediğimde 'aaaaaa geldiğimde moralin daha iyiydi, en azından gülüyordun. böyle gidemem. moralini düzelteyim de gideyim 'demez mi.

ne diyeceğim bilmiyorum. canım sıkkın. ders çalışmam gerekiyor ama ben buraya yazıyorum, daha ayrıntılıyı günlüğümün arasına koymak üzere kağıda yazdım ama hala sakinleşemedim. telefonda biriyle mi konuşsam diyorum. seçenekleri düşünüyorum, kimse ile konuşmak istemediğime karar verip buraya yazıyorum. dua ediyorum, Allah'a yalvariyorum. çıkış yolu göstermesi için, ferahlık vermesi için. güvendiğimiz bir tek O, başka da kimse yok.

yazmayı bırakıyorum çünkü kendi kendime 20 sayfalık (sıkıcı konu) anestezi cihazlarını bitirmeden polklinikten çıkmayacağıma söz verdim.

bridget jones, babannem....

2005-11-24T13:51:00.000+02:00

Tv de bridget jones’un günlüğünü seyrettim. Sonlarına doğru sema aradı. Kulağımda kulaklık, elimde samsunda duygu ve düşüncelerimi yazdığım kağıtlar gözüm tv de bridget ve marc darcy de. Daha önce de dediğim gibi ben bu adamı çok beğeniyorum. Tabii tiplemelerini. Biraz kasıntı ama altında biraz güç gösterdiği duygusallığı ile hoşuma gidiyor. Bunları yazıyorum ama bir taraftan da handanın (onda kaldığımız gece konuşup, kahkahalarla güldüğümüz konuyu buraya yazacağımı söyleyince) (babasının) necat amcanın da sayfamı okuduğunu söylemesi aklıma geliyor ve zekiye sen ne yapıyorsun diyorum. Evdeki son gecemde diğer filmi vardı, aşk her yerde. Burada yazmış mıydım? Seyrederken dişlerim sürekli gözükecek şekilde sırıtarak seyrettim. Telefon faturam geldi. Yine 80 küsür milyon. Uzun zamandır 80 in altına inmiyor. eveeeeeeet burdaki yazılanlar 25. 11.2005 saat 08:15'te silindi.
Deniz kızı için;
Dursun Gürlek’in ‘Maziye Bir Bakıver’ isimli katabından:
‘‘Eski İstanbul evleri genellikle ahşaptı. Bunların büyük bir bölümünün ön cephesinde ‘Ya Hafız’ yazısı veya levhası göze çarpıyordu. Dua mahiyetinde olan ve ‘allah korusun’ anlamına gelen bu söz, ahşap evlerin ayrı bir özelliğini ve güzelliğini teşkil ediyordu. Bugün bile bazı örneklerine rastladığımız bu eski zaman evleri ve bir nazar bocuğu gibi, alınlarını süsleyen ‘Ya Hafız’ levhaları Osmanlı zarafetinin inceliğini yansıtıyordu. Lalelideki ‘Tayyare apartmanları’nın cephesinde halen görülen iki ‘Ya Hafız’ yazısı, bakanların gözlerini okşamaya bugün de devam ediyor.
Hem devlet adamlığıyla, hem de zarif fıkralarıyla büyük bir şöhret kazanan Keçecizade Fuat Paşa, istanbulu ziyaret eden Avrupalı bir meslekdaşına şehri gezdirir. Her tarafta bol miktarda görülen bu ‘Ya Hafız’ yazıları, yabancı diplomatın da dikkatini çeker, ne anlama geldiğini öğrenmek ister. Fuat paşa da şu cevabı verir: ‘Ekselans! Bunlar Osmanlı sigorta şirketinin amblemleridir!...’’

Samsunda son günümde sabah uyandığımda önce telefonuma gece gelen mesajı fark ettim sonra da annemin birisi ile konuştuğunu duydum. Biraz kulak kabartınca babaannem olduğunu anladım. Babaannem alzhemer hastası. Beni tanımadı. Elini öptüm ve Recep'in kızıyım dedim. Annem istanbuldan geldiğimi söyledi. Önceden istanbuldan geldiğimi söyleyince bizim murat ne yapıyor? neden annesini ziyarete gelmiyor? Derdi. Bu sefer ‘bizden istanbulda kim vardı?’ diye sordu. Murat deyince sorular birbirini takip etti. ‘Kaç çocuğu var? Karısı kimlerden? Neden gelmiyor? Beni soruyor mu?’ 10-15 dakika aralarla bu sorular tekrarlandı, tabii cevaplarda. Arada ‘Allah'ım her şeyin hayırlısını ver’ diyerek dua ediyordu. ‘ hey gidi murat hey! Ne zorluklarla büyüttüm onu. Hiç beni arzulamaz ki, anam vardı demez’ deyip durdu. Rahmetli dedemin de sık sık buna benzer şeyler söylediğini duymuştum.halbuki 9 tane çocukları var ve dedem rahmetli ölmeden önce tam 3 ay boyunca gündüz halam, akşam babam dedem baktılar ve geceleri de amcam onun odasında yatardı ve diğer amcalarım da sık sık ziyaretine gelirlerdi. Ama onlar kendilerinden tek ayrı olan çocukları murat için üzülüp dururlardı. Kendilerini baksın diye yetilştirmişler ama amcam onlara bakmamış. Zavallı amcam istanbulda karısı, çocukları ve karısının sülalesi dışında kimsesi olmadan isteğini dile getiremeden yaşayıp gidiyor. Amcam 1.5 yıl önce felç geçirdi ve sağ tarafı tutmuyor. Gerçi zor da olsa yürüyebiliyor ama konuşamıyor.
Önündeki telefon rehberini karıştırdığı için önüne eskilerden 2 dergi koyduk (elle ve gelin). Bakıp bakıp ne biçim insanlar bunlar, terbiyesizler deyip bir kenara bıraktı ve 2-3 dakika sonra tekrar eline aldı. Sonunda akşama doğru çok yoruldu diye annem dergileri önünden kaldırdı. Akşam babam geldi. Hamsi almış, mangalda annemle beraber pişirdiler. Halamı ve kızını da çağırdılar. Yemekten sonra halam ‘ hadi anne artık evimize gidelim, evimiz çok yakın, hemen karşıda’ deyince ‘akşama kadar ortalarda yoktun, kadın bana akşama kadar baktı, yedirdi içirdi. Ben buradan gidemem, bu akşam burada yatacağım’ diye tutturdu. Halam kaç kere götürmeyi denediyse de başarılı olamadı. Akşam çok geç olmadan benim yatağa yattı. Geceyi oturma odasında geçirmek zorunda kaldım. Gece uyumakta güçlük çektim. Uyuduğum uyku da kaliteli değildi.
Anlatmışken yolculuğu da anlatayım; sabah babam bahçeden limon toplamaya gitti ve uzun müddet dönmeyince kolileri yerleştirme işi anneme düştü. Biraz gecikmeli olarak hepsini öperek yola çıktm. Bu sefer havaalanına birisinin götürmesine gerek kalmadı. Berat arabayı bıraktı ve ben ablamı da alarak hidayetin yanına organize sanayi bölgesine gittim. Buradan sonrasında arabayı o kullandı. Beratı sabah öpmemiştim sonra görürürüm diye. Ama dışarı çıkmadığı için onu öpemedim. Bu arada ablamın eşyaları ve benimkiler bir araya gelince arabanın bagajı değil, koltukları bile doldu. Gecikmeli olarak havaalanına vardık. Tayyip Erdoğan, putin ve berlusconi o gün değil de ertesi gün samsuna geleceği için Allaha şükrettik. Uçakta Muhammed cam kenarına oturdu ve tuvalete gideceğim diye tutturmadı.
Gelelim bugüne sabah kahvaltılık hazırladım ve o yüzden de gönülü biraz beklettim. Hastanede normal ameliyathanede çalıştım. Tabii aşağıda çalışınca kimse görmüyor. Orada çalışmayı özlemişim. Annemle konuştuk, sınava gir diyor. Öğle tatilinde hemen servise inip mailime baktım. Denizkızının yolladığı falımı okudum. Yazılar garip çıkmış o yüzden biraz zor okuduk, güzeldi.

Şimdi cengiz abinin odasında sema gelene kadar bunları yazıyorum. O günlüğümden hoşlanmıyor. Bir yandan da çayımı içiyorum. Birazdan seminer var. Hocayı dinleyeceğiz yada arkalarda uyuyacağız.

21:50. kurtlar vadisini seyrediyorum. koronerden çağırdılar, acil çıktım. resüsitasyon değilmiş. yoğun bakım ihtiyacı olan bir hasta. yerim yok, özele gönder dedim. dizinin bu bölümü güzel. aklımda hep yukarda yazdıklarım. sınırı biraz aştım mı acaba diyorum. acaba duygu ve düşüncelerimi silsem mi? her zamanki gibi ya arkadaşlar okuyunca ne düşünür? ya tanıdık biri okursa? her zaman düşündüğümüz kendimizden ziyade başkaları değil mi?

bir günde iki kez yazılır mı?

2005-11-22T19:38:00.000+02:00

Bu kadar ara verdikten sonra 1 günde 2 kez de yazılır 3 kez de.

saat 3 te ali'ye acili bıraktım. galiba bu akşam nöbetleri biraz yoğun geçecek. yoğun bakımda beyin ölümü gerçekleşen bir hasta var. ailesi ile konuşuldu, galiba organlarını bağışlayacaklar. hastaya çok dikkat etmeleri lazım (ekip gelene kadar ölmemesi için). sema ve fethi ile savoya gittik. saat 5 te kalktık. fethi önce semayı sonra da beni nöbete bıraktı. yolda konuştuğumuz konu benim sınavımdı. ocakta kura varmış, sınava girme, deli misin? doğuya gidip ne yapacaksın hem de bu karda kışta, zaten senin kıyafetlerin de doğuya uygun değil vs. deyip durdular. ne yapacağımı doğrusu bilmiyorum. doğuya gitmek istemiyorum, hem de kara kışta. ama babam ve annem de sınava gireyim diye bekliyorlar. Allah'ım bir kolaylık ver ne olursun!

nöbetçi doktor odasını değiştirmişler. fethi oda çok sıcak oluyor demişti. hiç de sıcak değil, klima çalışmıyordu. hem de oda rutubet kokuyor. (Allahtan kısa süreliğine bu odayı kullanacağız). fethiyi aradım. hani klima çok çalışıyordu, saç kurutma makinası getirmeme gerek yoktu ve bu iş için klimayı kullanabilrdim diye. sonra teknisyeni aradım, adam ayarları ile oynadı ve klima çalıştı (beceriksiz zekiye diyemeyeceğim, çünkü ben de oynamıştım). oda soğuk diye boğazlı kazak giydim. şimdi poliklinikteyim ve acayip sıcakladım. sayfama baktım. koyubeyaz ve denizkızı yazının küçüklüğünden şikayet etmişler, hemen düzelttim.

sonra sema aradı, nöbet günlerini yapıyor......... ara ve nöbet günlerini iste dedi. ikisi konuşmuyor. aradım ve ...........'den bissürü fırça yedim. neden bu kadar geç onu aramışız? bütün günler dolmuş vs. semanın yalakası olmakla suçlandım. problemini sema ile hallet dedim. ağzına geleni saydı ve telefonu yüzüme kapattı. 'inanamıyorum, telefonu yüzüme kapatacak kadar terbiyesiz nasıl olabiliyorsun ' diye mesaj çektim. aradı, ben de yanlışlıkla oldu özür dilerim diyecek diye bekliyorum. açtım, bissürü laf daha saydı ve yine yüzüme kapattı. sinirimden söylediği günleri de unuttum. yarın listeyi görünce kasıtlı yaptığımı düşünecek ama ne yapayım? bu kadar hakarete uğrayınca insan unutuyor. benim tahminim yanında biri vardı (erkek arkadaşı) (sessiz sessiz günleri ona soruyordu) adama hava attı. adam onu da tanır beni de, ne havası atıyor anlamadım. beğenilmek ve zorla kendini birisine beğendirmek farklı şeyler. neyse abartmayayım. serviste ona delidir ne yapsa yeridir diye baktıkları, için hoca bile bişey demez. hele cengiz abi (şefimiz ve de başhekimimiz) beni onunla muhatap etmeyin der. yaaaaa ne kadar dedikodu yaptım böyle. ama damarıma bastı ben ne yapayım? en iyisi kızın adını yukardan silmek.

bugün günlerden salı tv de hangi dizi vardı acaba?

bu arada hastaneye geldikten sonra semayı aradım. sema ağlamak istiyorum kendimi kötü hissediyorum dedim. depresyona girme, sıra çünkü bende dei. ağlayacaksam bu akşam ağlayacakmışım. neyse ...... ' in yaptıkları karşısında kötü hissettiğimi unuttum. iyi geldi. heheh

istanbuldayım

2005-11-22T14:57:00.000+02:00

Çerez mahiyetinde yazıyorum. Bir türlü yazmaya fırsatım olmadı. Sondan başa doğru gitsem daha iyi galiba. Dün sabah çalışmayacağım halde hastaneye gittim. Hazırladığım posteri (antalyadaki kongre için) esra hanıma gösterdim, beğendi. Sema ile öğle yemeğini hastanede yiyip çıktık. Vapurla karalöyden kadıköye geçtik. Semanın dışarıda çay içme merakı yüzünden bu soğukta dışarıda oturduk. İstanbul ne harika ya. Vapurları, martıları, sultanahmeti, ayasofyayı, Topkapı sarayını seyretmek ne muhteşem. Kadıköyde önce ablamların uçak biletini aldım sonra da ozalitçiye gittik. İşimiz tahmin ettiğimizden kısa sürdü. Eve gittiğimde ablam bütün evi kaldırmış temizlik yapıyordu. Sağolsun her geldiğinde yaptığı gibi camları silmiş, bütün tül ve perdelerimi yıkamış, halılarımı silmiş. Biraz uyudum ve Muhammed eminin vızıldamaları ile uyandım. ‘Annee, canım sıkılıyor, anne canım sıkılıyor ‘ deyip duruyordu. Tabii neden dediği belli. Hadi hazırlanın capitole gidelim dedim. Tabii acayip mutlu oldu. Capitoldeki havuzu çok seviyor. Müziğin ritmine göre fıskıyelerin su püskürtmesi değişiyor. Ablam mağazaları gezindi, beyazıtın izin verdiği ölçüde. Ablam kabinde bişeyler denerken ben sürekli beyazıtın peşinde sağa-sola koşturdum. Yemek yedik ve eve geldik. Ablam kaldığı yerden iş yapmaya devam etti. Gece geç vakitte yattık. Sabah erkenden her yer kar olmuştur tedirginliği ile kalktık. Allahtan fazla kar yoktu. Erkenden taksiye bindirip onları gönderdim. Hastanedeyim ve asistan odasında bunları yazıyorum. Hoca ve uzmanlar arkamda dönerin azlığından, ameliyat sayılarının azlığından konuşup duruyorlar. Bu akşam nöbetçiyim. Tezim Cengiz abide, biraz evvel aradım, kontrol ettiğini söyledi. Ne derece doğru bilmiyorum, kendisi artık başhekim. Beni başından savmak için bakıyorum dememiştir İnşallah.Cuma günü işim biterse bastırmak istiyorum.

Perşembe günü hastanede ilk günümdü (izin dönüşü). Bayağı özlemişim. Son birkaç gün fazla gelmişti. Hoca benim zinimi 5 gün aldığımı ama gelmediğimi düşünerek bana kızıyormuş. Yanına elimde bir poşetle gittim (sema beni ylaka asistan diye nitelendirdi). O ağzını açmadan iznimi 10 gün aldığımı söyledim. Sonra da senenin ilk kahvaltısını Cuma günü yani ertesi gün yapmak istediğimi söyledim. Tamam dedi. Sonra da elimdeki peşeti verdim. İçinde ne olduğunu sordu. Fındık, bahçemizin limonları, taze mısır unu ve çökeliği gösterdim. Çok sevindi. Sema, fethi, esra hanım ve Cengiz abiye de limon ve fındıktan oluşan bir paket yapmıştım. O gün çıkışta gimaya gidip market alışverişini yaptık. Esra hanımla bereber hazırlayacaktık ve esra hanım hamile olduğu için alışverişi ben yaptım diğer yapılacak şeyler de bana kaldı. O sadece patatesli börek ve kek yaptı. Akşam ablamlar gittikleri fatihten çok geç vakitte döndüler ve ben onlar gelene kadar mutfatta bayağı çalıştım. Kek, yoğurtlu mayonezli salata yaptım. Ablam da turşu kavurdu. Annemin yapığı su böreğini çıkardık. Közlenmiş kırmızı bibere ilaveler yaptık. Annemin yaptığı dut pekmezini tahinle karışıtırıp içine şebin karahisar cevizi kattık. En çok da bunu beğendiler. Türkiyenin 1 numaralı cevizi imiş. Neyse ertesi gün sabah kalktığımda uykumu alamamıştım ve dışarıda yağmur yağıyordu. Muhammed hastaneye gelmek istediğinden onu da götüreceğime söz vermiştim. Onu kaldırıp hazırladım ve yola çıktık. Tabii evden çıkmadan ona uslu durması, şımarıklık etmemesi ve düzgün konuşması konusunda uyarılarda bulunduktan sonra. Hastanede gerçekten çk uslu görünüyordu. İlk önceleri canı sıkıldı ama sonra sertanla Fenerbahçe muhabbeti yaptılar ve kantine gitmişler (1 saatliğine sertana emanet ettim) sonra da sema ile polkiliniğe gitti. Kapıda bekleyen hastaları çağırmak görevini ona vermişler ve byağı hoşuna gitmiş. Sonra savoya gittik ve orda sertan sema fethi ile beraber oturduk. Hava karardıktan sonra istiklale sema ile beraber çıktık ama her tarafı kazmışlar. Sema ayakkabı ile geldiği için geri dönmek zorunda kaldı. Muhammed daha önce hiç kilise görmediği için önce st antuan mıydı adı tam bilmiyorum, istiklalin ortasındaki kiliseye gittik. Ona biraz kilise hakkındaki sorularını cevapladım. Beraber mum yaktık. Sonra hedef olarak galata kulesini seçip oraya doğru çamur içinde yürüdük. İkimiz de bayağı yorulduk. Kuleye çıkıp istanbulu seyrettik. Sonra da tünelden karaköye indik. Tunel de ona ilginç geldi. Balık aldık ve motorla üsküdara geçtik. Eve geleince ablam balıkları pişirdi ve akşam yemeğinde balık yedik. Ablam muhammede gününün nasıl geçtiğini sordu. Kilise için de ‘nasıldı? Huzurlu bir ortam mıydı?’ diye sordu. Muhammed de evet anne çok huzurluydu, çok sessizdi dedi. Sanırım sessizliği huzur olarak nitelendiriyor. Onun için çok güzel bir gündü. Böylece ona geçen sene söz verdiğim İstanbul modern gezisi yerine kilise+galata kulesi gezimizi gerçekleştrimiş olduk. Samsuna döndüğnde eminim ayşenura ballandıra ballandıra anlatır.

Cumartesi günü geç vakitte kalktık. Daha doğrusu ben geç kalktım. çünkü gece 4 te yatmıştım (poster yüzünden). Saat 15:30 daki Bağdat caddesindeki doktor randevumuza geç kaldık, tam 1 saat. Ogün zaten bütün işimiz ters gitti. Doktordan beyazıtı zorla çıkardık, oyuncakları bırakmak istemedi. Doktor Muhammedin ilacına devam etmesini söyledi. Yolun karşısındaki eczaneden almamız gereken şeyi unuttuk ve taaa Marks spencera kadar mağazalara bakarak yürüdük. M nad s da hava karanlık ve dışarıda yağmur olduğu için ablama alt kattaki ev dekorasyon bölümünü gezmesini (tabii benim niyetim sadece o bölümü değil, bütün mağazayı gezmesiydi) söyleyerek mağazadan çıktım. Eczaneye gidip dönene kadar sırılsıklam oldum. Mağazaya gittiğimde 2 kere soyunma kabinleri hariç her katı gezdim. Sonunda kapıdaki güvenlikteki kıza sordum. Anons ettirdi (hiç aklıma bile gelmemişti). Bu arada ablamın ilk geldiği güm Beyazıt sayesinde telefonu yine bozuldu. Meğer hala 2 kat aşağıda (ki ben 1 alt kata bakıp aaaaaa dekorasyon bölümünü kaldırmışlar diyerek 2 alt kata hiç inmedim) kokulu mumlar eşliğinde beni beklemişler. Çocuklar çok bunalmışlar ama ablam onları aramamam için yerinden kımıldamamış. Anonstan sonra birbirimiz bulduk ve dışarı çıktık. Yağmur tüm şiddetiyle devam ediyordu ve yol boyunca insanlar taksi bekliyordu. Her zaman param var, tüm taksiler benim derdim. Ama bu sefer bu mantık işe yaramadı, çünkü parası olan çoktu ama taksi yoktu. Sırılsıklam olduk. Sonunda Pendik Kadıköy tobüsü durak olmadığı halde bize acıdı ve durdu. Bu arada yanımızda sadece 2 çocuk yok, bir de güya gezmeye gideceğimiz acıbadem carrefourda rahatça gezmemiz için bebek arabamız var. Otobüs cadde boyunca taksi bekleyen bütün kadınları teker teker topladı ve sonunda kadıköye vardık. Biz hala alışveriş merkezine gitmeye kararlıydık, saat 8 olduğu halde. Ama orda yağmura çok daha şiddetli yağıyordu ve orada da taksi yoktu. Ben de bebek arabası aldığımız gibi şemsiye almamış ve incecik giyinmiştim, güya terlemiyeyim diye. Sonunda alışveriş merkezi sevdasından vazgeçip otobüse bindik. Bindiğimiz otobüs hem carrefourun hem de capitolün önünden geçtiği halde kimse gezme lafı etmedi. Eve vardığımızda Allaha şükrettik. Ertesi gün gideriz diyerek muhammede canını sıkmamasını söyledim. Ama o akşam amcam geldi (Ahmet cevherin babası) ve ertesi gün bizi eyüp sultana götüreceğini söyledi. Muhammed tabii çok üzüldü. Pazar günümüz de yollarda geçti. İstanbula henüz biraz yabancı olan amcam sayesinde bayağı dolaştık. Akşam fatihe amcamın evine gittik. Ablamın alışveriş yapamadım diye söylenmelerine amcam daha fazla dayanamayarak çocuklara bakacağını gidip biraz gezmemizi söyledi. O akşam amcam bayağı hayır dua almıştır, çünkü ablam istediği şeyi aldı. Akşam geç vakitte eve geldik. Ablam amcamın getirdiği çamaşırları yıkadı ve sökük giyeceklerini tamir etti.
Güya çerez olarak yazacaktım ama samsundaki son günüm ve dönüş günüm haricindekileri yazıverdim.

küçük dayım

2005-11-13T22:40:00.000+02:00

Beratla hidayetin odasındayız. Ben yatağın içinde beratsa koltukta çekirdek yiyerek zombili bir film seyrediyoruz.
Bu sabah annem ve babam erkenden kalkıp çarşambaya gelin almaya gittiler. Saat 10 gibi kalkıp kahvaltı hazırladım ve çocuklarla kahvaltı yaptık. Sonra da hazırlanıp salona gittik. Gittiğimizde annemle babam da ordaydı. Misafirleri biz karşıladık. İlk başta o kadar az kişi geldi ki annemin kimse gelmeyecek diye ödü koptu. Sonra gelinle damat gelmeden bayağı insan geldi. Salon tam dolmadı ama fena da değildi. Güzel geçti. Takı merasiminde gidip tebrik ettim ve hüseyine (annemin üvey kardeşi) hiç değişmediğini (sanırım en son 19_20 yıl önce görüşmüştük) söyledim. Benim çok değiştiğimi ve tanımakta güçlük çektiğini söyledi. Bunu söyleyen ilk kişi değil. Gelen insanların gelin ve damttan ziyade merak ettikleri dedemin 2. eşiydi. Zamanında anneannem almanyada olan dedemin dönmesini hasretle ve sabırla beklerken dedem büyük teyzemden birkaç yaş büyük bir kadınla (antalyalı ve çirkin bir kadın hem de biraz safça) almanyada evlenmiş. Ve çocuğu olmuş. Zavallı anneannem 1 sene sonra 17 mayıs 1974 te yani benim doğduğum gün beyin kanamasından ölmüş. Dedemin o kadından 5 çocuğu oldu. Annemler de 5 kardeş. Hüseyin benden 1 yaş küçük. Hüseyinden küçük olan çocuk ise hava. Çok cana yakın bir kız. Onu 5-6 yıldır görmüyorum. Annemin dediğine göre kötü bir evlilik yapmış. Diğer 2 çocuk ise benim eğenlerle yaşıt olması lazım. Onları hiç birimiz görmedik. Hüseyin ve eşi antalyada yaşayacaklarmış. Hediyelik eşya dükkanı varmış. Ben hüseyinin almnayadan sınır dışı edildiğini yasa dışı olaylara karıştığını biliyordum da ayrıntısını bilmiyordum. Bu akşam annem ve babam yemekte biraz anlattılar. Meğer kalpazanlık yapmış, almanyada sahte mark basmışlar. Tv de her gün aranıyor diye resmi gösteriliyormuş. Birkaç yıl da hapis yattıktan sonra onu sınır dışı etmişler. Bissürü suç işlemesine rağmen temiz bir yüzü var.
Düğünden sonra dedemi cedite evine bıraktık ve yolda bizim evlere uğradık. Babam boya rengini beğenmedi. Açık fil dişi. Sonra da önemli değil, istemezseniz sonradan tekrar boyatırsınız dedi.
Eve gelince hidayetin odasına yatıp tv yi açıp uyudum. Annem ve babam da uyumuş. Sonra kalkıp yemek yedik ve sonrasını zaten yazdım.

berat genelde bilgisayarı açık olduğunda kemal sunalın davaro filminden kestiği fragmanlardan birini açar ve onu dinler (berat kemal sunal hastası ve iyi taklidini yapar). ben de geldiğimden beri alışkanlık oldu ben de aynısını yapıyorum. hatta bir gün sema ile tel de konuşurken sema müziği duyup 'sen kafayı mı yedin? ne dinliyorsun öyle' demişti. 'bu da geçer, bu da geçer, alışmalısın alışmalısın.....' kemal sunal hapiste ve güya o söylüyor. aslında kim söylüyor bilmiyorum.

2005-11-11T21:55:00.000+02:00

Gece yine geç yattım. Trt 1 de güzel bir film vardı. Sabah erkenden kalktım. Berat benim yüzümden bugün işe geç gitti. Aslında geç kalmasına gerek yokmuş, çünkü babam da bizimle aynı saatte evden çıktı. Ailecek yapılan kahvaltıdan sonra beratla yola çıktık. Yol boyunca sohbet ettik. Beni çiftliğin başında indirdi. Sabah sabah cilt bakımına gittim. Uzun zamandır gitmemiştim. Siyah noktalar yüzünden canım bayağı acıdı. Ama sessiz sakin uzanmak ve tepemde birisinin benimle ilgilenmesi çok keyifliydi. Yüzümde maske ile beklerken ablam aradı, onunla sabah görüşmemizi yaptık. Ordan çıktığımda burnumun üstü ve yanaklarımın bir kısmı kıpkırmızıydı. Gün boyunca da çok da normale dönmedi. Ordan çıkınca bişeyler yedim ve beratın dişçisine gittim. Normalde kendi dişçime veysel beye giderdim ama ne zaman ona gitsem ‘sen nasıl doktorsun, dişlerini nasıl fırçalıyorsun?’ diyerek bana fırça atıyor. Ben de gidip beratın dişçisini göreyim dedim. Pek şeker bir kız. İnce,uzun, renkli gözlü ve pek kibar. Hem de yapma bebek gibi değil gayet doğal ve içten. En önemlisi de eli de hafifti. Sohbet ettik. Beratla birbirimize çok benzediğimizi ve benim de berat gibi güler yüzlü olduğumu söyledi. Dişlerim iyi durumdaymış ama pazartesi de gelmen gerekiyor dedi. Ordan çıkıp kuaföre gittim. Kimse yoktu. Koltukta oturmuş işimin bitmesini beklerken stv deki yeşil elmayı seyrettim. Osman aradı (ümmühanın eşi). Saat 3 te tapu kadastroda olmam gerekiyormuş. Eteklerim tutuştu, daha doğrusu kızların etekleri tutuştu. Zar zor çıktım, bütün işimi hallederek. Gazi caddesinde saat 3 te otobüse bindim. Tapudaki işleri osman halletti. Ümmühanla imza atmadan vedat bey ‘son kez söylüyorum, bizim evin altında oturan gürültüye hazırlıklı olsun’ dedi. Ben de ‘önemli değil, ben alışığım amcamın altında oturuyorum, 6 çocuğu var’ dedim. Neyse imzamızı attık. Artık ümmühan ve benim de evimiz var. Tapuda işimiz bitince babamın yanına gittim. Elini öptüm, tekrar teşekkür ettim. Sonra da benden başka iki yolcu daha alarak eve doğru yola çıktık. Yolda samsunun teleferiğini ilk defa işler durumda gördüm. Sanırım henüz test aşamasında. Diğer yolcuları evlerine bıraktık ve biz de evimize geldik. Geldiğimizde bizi tony ve polat karşıladı. Tony birkaç yıl önce sütçünün kocası tarafından vuruldu ve ameliyat edilmesine rağmen sakat kaldı. Aslında komşunun köpeği ama artık hep bizim kapıda. Taze ekmeği çok seviyormuş, babam her akşam ona da taze ekmek verdiği için babamın dibinden ayrılmıyor. Polat ise bu sene gelmiş, önceki gelmemde yoktu. Onun mamasını ise berat veriyor. Adını da sanırım ibrahim abim koymuş. Bu erkekler ne garip, bir dizi ünlü oluyor, adamın adını köpeğe dahi koyuyorlar. Babam normalde hayvanları pek seven birisi değil ama kendini emekliye ayırdığından beri kendini kapımızdaki kedi ve köpeklere adamış.
Annem balkonda mangal yakmış, babamın aldığı balıkları pişirdi. Salatayı yapmak da bana düştü. Salatayı yaparken de bir (bakımlı) tırnaklarıma bir marullara bakıp durdum. Yemekten sonra saime ile 1 saat kadar konuştuk. Oturma odasına gelip babamın koltuğuna yattım. Aslında uyumaya niyetliydim ama önce yabancı damat başladı sonra da berat geldi. Hemen bilgisayarın üstüne atladım.
Görüldüğü üzere bayağı hareketli bir gündü.

aile saadeti

2005-11-06T22:29:00.000+02:00

Annemle beraber film seyrediyoruz. anger management. Daha doğrusu seyrediyorduk. Annem yanımda uyuya kaldı. Ev o kadar sıcak ki sanki hep beraber buharlaşacağız. Bu adam kaloriferi neden bu kadar yakıyor ki?
Bugün çok güzel bir gündü. Öğlende kalktık. 3 kardeş kahvaltı yaptık. Bugünkü kahvaltıda konumuz evlilikti. Eve annemin yanına geldiğimde babam hariç hepimiz biraradayken konumuz genelde evlilik oluyor. Annem benden artık ümidi kestiği için çocuklarla uğraşıyor. Muhtemel gelin adaylarını hep beraber değerlendirdik ve bu arada acayip eğlendik. kahvaltıdan sonra duşa ilk kim girecek kavgası vardı. berat hidayeti dışarı çıkarmak için önce banyonun kapıını tekmeledi sonra başarılı olmayacağını anlayınca da su vanasını kapattı. hidayet önce ne olduğunu anlamadı. bornozla dışarı çıkınca berat koşturarak banyoya daldı. hidayet bir kaç saat ' abim bu evle çok alakasız ben bilmediğim halde o su vanasının yerini nerden biliyor' deyip durdu.

Annem gözleme yaptı ablamları ve kız kardeşimi eve çağırdı. Önce ablamlar sonra da kız kardeşim eşi ve çocuğu ile geldi. Ümmühan çocuğu için pilli bir araba getirmiş. Beyazıt oyuncağı halit erene hiç vermedi. İkisi birden arabanın peşinden koşup durdular. Beyazıt halit erene sürekli vurduğu parmağını gözüne soktuğu için ümmühan sürekli oğlunun peşindeydi.
Geldiğimden beri bizim çeşmelerde sorun var. Çeşmeyi açtığınız anda üstünüz başınız su oluyor. Hidayet öğlende elini yıkayacakken eşofmanının önü tamemen ıslanmış. Bize Mr Bean taklidi yaptı çok güldük.
Ayşenur ve muhammedle yatakta yuvarlandık. Genelde bize geldiklerinde ikisi birden bana sarılıp 'en çok beni seviyor en çok beni seviyor' deyip birbirlerini yataktan aşağı atmaya çalışıyorlar. Bu arada beni bayıltacak kadar gıdıklamaya da bayılıyorlar. Akşam hep beraber eddie murphie nin hayaletli bir evle ilgili filmini izledik. Film boyunca muhammed şimdi şöyle olacak şurdan hayalet çıkacak deyip durdu (1 saat kadar önce aynı filmi seyretmiş). Tabii biz de sürekli muhammed yeter artık diye bağırınıp durduk. Annem akşam yemeğini hazırladı ve yemeklerini yiyince eşyalarını toplayıp hepsini evden sepetledi. eskiden bir kaç aile aynı evde nasıl yaşarlarmış?

Berat ve hidayet henüz gelmediler. Annemler de henüz yatmadılar.
Ailecek geçirilmiş güzel bir pazardı.

bayramın üçüncü günü

2005-11-06T12:25:00.000+02:00

Tv de colin firth ün fılmı var hope sprıngs. Aslında daha önce bu fılmı seyretmıstım. bu adamı severım o yüzden de fılmını ıkıncı kez seyretmenın bır zararı olmaz.
Aslında hıdayetın odasında seyredecektım üçümüze de çay doldurdum güzelce lımon sıktım güzel güzel sohbet ederek fılmı seyredecektık ama hıdayet zappıng yapacagını odasını terk etmemızı söyledı bız de çaylarımızı alarak odadan ayrıldık.
Bu gün yıne öglende kalktık üç kardes kahvaltı ettık. hıdayet rüyasında benı gördügünü söyledı problemlerımden bırınden kurtuluyormusum. Insallah öyle olur bugünkü kahvaltıda konu buydu. Kahvaltıdan sonra hızlı bır sekılde hazırlandım ve anne ve babamla yaslı zıyaretıne çıktık. dün gıtmeyı ıstememıstım ama bugün daha ılk gittiğimiz evde duydugum haz geçen senekı hıssettıklerımı hatırlattı. Geçen yıl da benı zorla götürmüslerdı. günün sonunda ıyı kı de gıtmısım demıstım. Bıssürü yaslı ınsandan hayır dua aldım. yazın bende kalan amcamlara da gıttık benı görünce çok mutlu oldular. Halamın kızına gıttık. Kocası ıle araları bozuk. Kocası çalısmak ıstemıyormus daha çok sebep bu sanırım. yakında bosanırlar daha 2-3 yıllık evlıler. Bır tane de kızları var öyle güzel bırsey kı. Halamın kızı güzel bır kız degıl, kocası hele hıç güzel degıl. ama o kız beyaz tenlı (annesı bayagı esmer) ve çok güzel bır yüzü var. Herkes keske çocuk bari olmasaydı dıyor. Önceden ben de öyle derdım ama sımdı tam emın degılım. Böyle kötü bır evlılıkten öyle guzel bır çocugu olması onu kımısıne göre şansız benım gıbılere göre ıse şanslı sayıyor. Bundan sonra küçücük bır kız çocugu ıle hayatı muhakkakkı çok zor olacak ama hıç olmazsa yasamaya degecek bır sebebı olacak.
Sema aradı onunla konusurken fılm bıttı bayagı konustuk. kıtaplardan colın fırth fılmlerınden kadın erkek ılıskılerınden askdan (bu konuda çok farklı düsünüyoruz) ıçımızdekı sıkıntıdan konustuk güldük Telefonu kapatınca yeni bir film başladı. Aşk mektubu diye bir film. Görüldüğü üzere evde iken tek yaptığım tv izlemek.
Akşam ablamla da tel de konuştuk. Kızıyor. Seni ne görebiliyorum ne de istanbuldaki kadar tel de konuşabiliyoruz diyor. Aslında haklı.
Yanımda her zamanki gibi dekorasyon dergileri duruyor. Ümmühan ve benim evim yakında boyanacak renk beğenmemiz gerekiyor. Aslında ben her yeri fil dişi rengi düşünüyorum ama yine de dergilere bakınıp duruyorum. Bugünlere acayip pişmanlıklar içindeyim. Senelerdir yalnız yaşıyorum. Eve ilk taşınırken aldığım eşyalardan sonra bir daha eve hiçbir şey almadım. Aslında ben evini çok seven ve evde vakit geçirmeyi seven biriyim. Ama senelerdir adeta öğrenci evinde yaşıyorum. Neden şimdiye kadar yerleşik düzene geçmedim diye kendi kendime kızıyorum. Nereye kadar böyle gidecek? Son 1-2 yıldır evimi sevmediğimi düşünüyordum ve evi otel gibi sadece yatmak için kullanıyordum. Şimdi bunun sebebini anlıyorum.

2005-11-04T20:24:00.000+02:00

Annemler bayramlasmaya gıttıler. annem bana da onlarla gitmem için çok ısrar etti ama gitmedim. Karşıda amcamlarda misafir varmış, annem evden çıkınca aradı, misafirlerin bize de gelebileceğini bu sebeple üstümü değiştirmemi söyledi. Ben de üstümü değiştirdim. Oturma odasına tv karşısına oturdum. Yazıyorum ama bişey de aklıma gelmiyor. Halbuki bil. Başında değilken şunu da yazarım bunu da yazarım diye düşünüyorum. İçerde mutfakta yemek pişiyor. Ona da göz kulak olmam gerekiyor. Berat odasında tv karşısında arkadaşıyla cepten konuşuyor. Hidayetın oda da tv açık tv koltuğunda oturmuş kitabını okuyor. Bu aralar evde en çok kitap okuyan o.
Ben dünden berı evde neler oldugunu anlatsam daha iyi. Hidayet grip olmasına rağmen gece amcam ve alparslanla beraber 2.30 da kalkıp, keşkek yaptı. Sabah annem odama girip kalk kahvaltıyı yetiştiremiyorum dedi ve ben kalkınca da aşağı bahçeye keşkek kazanlarının başına indi. Erkekler bayram namazına gidince keşkek taşmasın diye göz kulak olma işi de ona kalmış. Tek başıma kahvaltıyı hazırladım. Dün gece annemin babası da bizde kaldığı için kahvaltıda o da vardı. Güzel bir kahvaltıydı. Zaten bayram sabahları hep beraber kahvaltı yapmayı çok seviyorum. Hidayet hepimizin yerine babamla bayram harçlığı için pazarlık yaptı. Gerçi bu sefer işe yaramadı. Geçen yıl zam yaptığı için bu yıl da aynı parayı aldık. Yıne de hıç yoktan ıyıdır hangı 5 çocugu olan ve hepsı de para kazanan baba hala çocuklarına bayram harçlıgı verıyor kı
Kahvaltıdan sonra annemle karsıya babanneme ve amcamlara gıttık Babaannem alzheımırlı oldugu ıçın çogunlukla bızı tanımıyor Normalde samsuna gelır gelmez yanına gıderım çunku babam muhakkak sorar babaannenı zıyaret ettın mı dıye bu sefer sormadı ben de nasıl olsa benı tanımıyor dıye bayrama kadar bekledım eve geldımızde önce Ümmühanlar sonra da ablamlar geldı sonra da bıssürü mısafır Allahtan burada yagmur yagmadı aysenur ve teyzemın kızı seker tuttular ve ayakkabıları düzelttıler bız de süreklı tatlı ve keskek servısı yaptık çok yorucu bır gündü aksam ıslerımız bıttıgınde benım odada oturduk ve teyzem bana bıtkısel çayları önerdı sakınlesmem sınırlerımın yatısması ıçın tabıı kı güldüm aksam bırara herkes bıryerlere dagıldıgında yatagımın ıçınde ferrarısını satan bılgeyı bıraz okudum aksam çok geç olmadan herkes gıttı annemle babamın yatması bayagı vakıt aldı oturma odasına babamın kalktıgı koltuga yatarak tv seyrettım ama bu gece ne hıkmetse erkenden uykum geldı gerçı yatmam yıne çok geç oldu tel e bıssürü mesaj geldı ama benım mesajlar ne hıkmetse gıtmıyor sımdılık bu kadar bayramın gerı kalanını tv karsısında yatarak geçırmeyı düsünüyorum
Birkaç saat geçtı dedıgım gıbı tv seyrettım ramazanda ak handan ve esengülle gıttıgımız fılmde dr jıvagodan bahsedıyorlardı tv de onu seyredıyorum bu fılmde de bır sahnesınde Leyla ıle mecnun gıbı bır sonuç çıkıyor sanırım kavusulamayınca büyük ask oluyor ınsanlar ulasamayınca gözlerınde büyütüyorlar halbukı kavussalar belkı de 2 gun sonra dünya telasından kavgaya gürültüye baslayacaklar ve büyük askdan da eser kalmayacak bu haftakı avrupa yakasında aslı ıle cemın askında da bu konuya degınmıslerdı
Bugün bayagı yagmur yagdı Burada yagmur İstanbuldakı gıbı ınsanın canını sıkmıyor her tarafa sessızlık hakım bahcedekı agacların ve yaprakların rengı yagmur altında daha güzel görünüyor ve tabıı en güzelı de topragın kokusu
Dün ablam ılla ak yı arayalım dedı ablam da yegenler de arzuyu cok sevıyorlar ablam arzuyu ılk gördügünde benım gıbı olmadıgını çok samımı ve sıcak oldugunu söylemıstı tel le aradıktan sonra da aramızda gecen çok ıyı kız muhabbetıne benden daha ıyıdır bıle dıyecektım ama baktım kı benı dınleyen yok sustum önce ev telefonundan aradım sonra özel konulara gırınce ( amcamlarınkı ıle hatlar karıstıgı ıçın telefonumuz dınlenebılıyor zaten anneme de aycell hattını bu sebeble almıstım) aycellden konusmaya devam ettık benden sonra ablam Ümmühan ve en son da aysenur konustu aysenura yeter çok uzatma deyınce bana bayagı kızdı arzu ablası ıle konusmasına engel olmusum arzu ayse teyzeyı de mısıra götürmeyı düsünüyormus çok sevındım
bu fılm bayagı uzun ve sıkıntılı bır fılmmıs Kızlarla seyrettıgımız fılmde bu fılmı yırmı otuz kez seyrettıklerını söylüyorlardı ıkıncıye bıle nasıl tahammül edılır bılmem daralan ruhumu daha da daralttı

bu arada annemler döndüler ve ben fılmın sonunu seyretmeden yukarı beratın odasına çıktım sımdılık bu kadar

2005-11-01T19:48:00.000+02:00

Ablamlardayım. Ayşenuru arkadaşıyla chat yaparken kaldırıp kendim bil. Başına oturdum. Ablam dün gece aradı ve bugün yardıma ona gelmemi söyledi. Sabah erkenden kalktım ve babam beni ablama bıraktı. Ablama mutfakta yamaklık yaptım. O bütün yemekleri hazırladı. Sonra bir ara erkek kardeşlerim geldi ve hep beraber mezarlık ziyaretine gittik. Elimizde cüzler hep beraber ablamla pazarlıkla yasinlerimizi okuduk. Anneannemin mezarında otları temizledim. Parmaklarımın içleri toprak oldu. Yarın mezarlığa gelecek olan Babama ne kadar düşünceli olduğumuzu göstermek için biraz da toprağı eşeledik. Temiz oldu. Bakımlı gibi gözüktü. Sonra diğer mezarlığa giderken mezarlık ziyaretinin ne kadar önemli olduğunu, babamın dedesinin mezarını da ziyaret etmemiz gerektiğini berata ablamla beraber anlattık. Ne hikmetse berat hariç hepimiz aynı kafadanız. Dedemin mezarına geldiğimizde bizim mezarlığın çevrildiğini ve üzerine ….. yazıldığını gördük. Büyüklüğü karşısında hidayet ‘ abi buraya market açabilirsin’ diye dalga geçti. Eve döndüğümüzde ikisi de yatıp uyudular. İftar vakti ümmühanlar geldiler. Oğlu büyümüş. Yemekten sonra çay içtik ve ben bu odaya geçtim.
Dün sema ile tel de konuştuk. Canım sıkkındı daha da sıkıldı. Gece yatağa yattığım halde bir türlü uyuyamadım. İnsan bir şeyi unutmaya çalışırsa daha çok aklına geliyor. Yatakta sağa dön sola dön. Uyuyamayacağımı anlayıp oturma odasına gittim. Tv yi çatım. Düşünmemek için en iyi yol. Komik bir film vardı. Onu seyretmek iyi geldi. Bayağı güldüm. Annem kalktı ve sahura geç kaldığımızı ona yardım etmemi söyledi. Annem meğer sahur için lahmacun yapacakmış. Bizimkiler fındık değil de ceviz lahmacun oldular. Hiç uyumamanın verdiği dinamiklikle yukarı çıkıp önce hidayeti sonra da beratı kaldırdım. Yalnız beratı kaldırmak için gece gece merdivenleri iki kez çıkmam gerekti. O da sema gibi sürekli tamam kalkıyorum, diyor ama kalkmıyor. Yattığımda saat 5 ti. Annemle konuşamıyorum. Çünkü biliyorum ki anlamayacak. Ablama gitmeyi dört gözle bekledim. Ona varır varmaz da içimden ne geçiyorsa ne hissediyorsam anlattım. Bazen konu değişiyor, ama sonra ben yine aynı konuyu açıyorum. Ablam halime bayağı güldü.
Eve geldiğimden beri tel. im genelde kapalı. Kandilde mesajlara cevap vermedim. Genelde çalan telefonlara da bakmıyorum. Canım kimse ile konuşmak istemiyor. Sanırım bayramın 1. günü mecburan arkadaşları aramak için açarım ve sonra tekrar kaparım. Kendimle baş başa kalmak istiyorum. Konuşmaya üşeniyorum. Bu arada adresimi bissürü tanıdık biliyor. Çok pişmanım keşke koyubeyaz yada sugibi nin yaptığı gibi kimliğimi gizli tutsaydım.
Son günlerde günlüğümüm boşladığımı düşünenlere de şunu söyleyebilirim. Son birkaç haftadır. Ajandama yazıyorum. Aktiviteden ziyade hissettiklerimi.
Beni tanıyıp da yazım sebebiyle iyi olup olmadığımı düşünen olursa iyiyim. Zahmet edip aramasınlar. Dediğim gibi canım konuşmak istemiyor.

2005-10-18T16:24:00.000+03:00

aysenur ve muhammed emin

Cuma günü nöbette sohbet etmekten doğru düzgün uyuyamadım. Sabah arzunun gelmesini bekledim. Meydanda buluştuk. Capitole gittik. handan da oraya geldi. Arzuyu etama sokup, kendi hediyesini beğenmesini istedim. (ne yapayım? Geleceğini önceden bilmeyince hediyesini de almamıştım) sarılı kırmızılı bir cici aldık. Esengül de çorludan geliyormuş. Onu beklerken gezindik. Hep birlikte john cusak ın oynadığı filme gittik. biraz eğlendik. Handana gidince ben yattım. Kızlar yemeği hazırladılar. İftardan sonra halukun aldığı pastayı çıkarıp ak nın doğum gününü kutladık. Millet hediyelerini verdi. Akşam kitap fuarına nasıl gideceğimize dair planlar yaptık. gece ak ile birlikte yattık. Bütün gece boyunca uyuyamadım. Sabah erkenden kalkıp taksime gittik. kızlar akm nin önünde tüyap servis kuyruğuna girdiler. Halukla arabayı bizim hastanenin otoparkına bıraktık. Saat 10:35 te kitap fuarındaydık. Davetiyelerimiz sayesinde para ödemeden girdik. Handan ve haluk, ak ile ben birlikte gezdik. Esengül öğleden sonra ak ile bana katıldı. Yetiştiremedik, aklımız orda kaldı. Alamadığım, isteiği gibi gezemediğim bissürü stand vardı. En çok da selim ilerinin % 50 indirimde olan kitaplarını almadığım için yanıyorum. Stv de çıkan Oktay ustanın kitabını aldık. Hepimiz imzalattık. Selim ilerinin bir kitabını aldım ve imzalattım. Ak ender saraça kitabını imzalattı. Ak handan ve haluk için senai demizrcinin hac ile ilgili olan kitabını almış ve imzalatmış. Ben o adamı pek sevmiyordum ama kitabın içine yazdıklarını görünce keşke benim de kitabım yanımda olsaydı da o güzel duaları benim için de yapsaydı dedim.
Sema bissürü kitap siparişi verdi. Hepsi bir araya gelince taşınmayacak kadar ağırlaştılar. Salon 7 de esengül ak ve ben yere gazete kağıtları koyup bacaklarımızı uzatarak oturduk. sefilleri oynuyorduk. Kalkmaya karar verdiğimizde hepsini alınca yerden kalkamadım ve ak ile esengül kollarıma girerek beni ayağa kaldırdılar. Saat 16:15 te kitap fuarına daha doyamadan çıkmak zorunda kaldık. Zorla yolun karşısına geçtik ve ayşegülün eşi bizi aldı. Fatihte tatlımızı da alıp ayşegüle gittik. emir aldığmız kitaplara pek sevinmedi. Oyuncak bekliyormuş. Ayşegül her zamanki gibi harika yemekler yapmıştı. Bayağı oturduk ve gece erkan bizi TEAH otoparkına bıraktı. Semanın kitaplarını servise gidip verdim. Gece evime gitmeyi düşünüyordum ama ak yine beni ikna etti. Eve gidince bütün kitaplarımızı çıkartıp birbirimize gösterdik. Aşağı yukarı 750 milyonluk kitap almışız. Her yerimiz ağrıyordu. Çok fazla dayanamadım ve uyudum. Sabah hepsinden geç kalktım. Esengüle gözlük almak için capitole gittik. mangoya girip geçen yıl yaptığımız gibi esengülle aynı çantadan aldık. Market alışverişi yaptım. Handanlar akşam halukun kız kardeşine iftara gidecekleri için ak ve esengül iftardan önce çorluya döneceklerdi. Ama bağlarbaşında servisi kaçırdığımız için önce beni eve bıraktılar. O kadar yükle eve zorla çıktım.
Akşam ablamla tel de konuştuk. Muhammed’ e aldığım kitaplardan bahsettim. Ablam duyunca vereceği tepkiyi merak ediyorum dedi. Çocuğa hediye aldığımda ilk sorduğu soru ‘teyze kitap mı?’ oluyor. Sevindiği için değil. Önceki aldıklarımı daha o bitirmeden teyzesi ona yenilerini yetiştiriyor. Muhammede uzayla ilgili kitaplar aldım. Çünkü uzay gitmek istediği 3 yer. Kandilde dua ederken ablam duymuş uzaya gidebilmek için dua ediyormuş. Büyüyünce ne olacaksın deyince bilim adamı ama uzayla ilgili olanından diyor. Canım benim onu çok seviyorum. Muhammedlerin sınıfında Pakistan için para toplanıyormuş. Eve gelmiş, annesine babasına bişey demeden gidip kumbarasından 10 milyon almış. Kendi yardımın kendisi yapıyor. ayşenurların okulunda her sınıf ramazanda 1 aileye sahip çıkıp tüm ihtiyaçları karşılıyormuş. Ayşenur babası uyuduğu için annesne gelip para isteyip duruyormuş. ablamın da dalgınlığına gelmiş onu dinlemiyormuş bile. Muhammed kumbarasından bir 10 milyon daha çıkarıp onu da ayşenura vermiş. Olsun ben yine biriktiririm diyormuş. Allah cömert olanlardan eylesin (amin).
Dün akşam Ayşegül aradı. Cuma günü sepetçiler kasrında yemek varmış. Ona çağırdı. Cumaya İnşallah oraya gideceğiz. Handanı da aradım ama onlar Cuma günü bursaya gideceklermiş.

2005-10-13T23:47:00.000+03:00

Nöbetteyim. Fethi ve özlem nörolojiden yeni bir hasta aldılar. Fethi beni asistan odasına tv karşısına oturttu. Kurtlar vadisini seyredip onlara anlatayım diye.
Sabah geç kalktım. daha doğrusu öğlende kalktım. odamı biraz toparladım. Sonra nöbet için bişeyler yapmaya karar verdim. Kek, yoğurtlu-mayonezli bir salata ve bir de mercimekli köfte. Ama biraz geç kalmışım. Mercimekli köfteyi Allahtan yapmaya başlamamışım. Kekim harika oldu. Saimenin üni deyken tarifini verdiği, elmalı kek. Salatam da fena değildi. Hurma vs de getirdim. Tabii nöbete 1 saat gecikme ile geldim. Sema ile ayaküstü sohbet ettik. O da nöbete karşıdaki hastaneye gitti. Uzman odasını hazırlayıp hep birlikte iftarımızı yaptık. Sahura Allah kerim. Bu arada evde yemek yaparken Ayşegül aradı. İftara davet etti. Biraz konuştuk. Akşam iftardan sonra çay içip semanın yanına gittim. Beraber çay içtik ve sohbet ettik. Servise geldiğimde kapıda askerler vardı. Meğer servisimizde firari asker varmış. Daha önce de hastanede yatarken kaçtığı için askeri hastaneye götürmek istediler ama olmadı. Onlara çay ve kek ikram ettim. Kıdemli olan aslında çay teklif ettiğimde istememişti. Diğeri de o istemediği için içemezmiş. Ben de ona aldırış etmeden gidip çay ve kek getirdim. Askerde kardeşiniz mi var dedi. Ben de yooooooo dedim. Böyle yooooo deyince ak ve handan aklıma geldi. Ak nın geçen istanbula gelişinde benimle bol bol dalga geçmişlerdi. Neyse diziyi seyrederken ak dan mesaj geldi. Yarın istanbula geliyormuş. Nöbetten sonra onu bekleyeceğim. Hastaneye gelecek ve beraber karşıya geçeceğiz. Bu sefer kendi evimde kalacağım, evden uzak olmak istemiyorum dedim. Ama muhtemelen beni yine ikna ederler. Evden uzak olunca eve kooperasyonum güç oluyor. Tabii bir tek eve değil, ders çalışmaya da. Sugibi ve koyubeyazı okudum. Ne güzel buluşmuşlar.
Bugünlük bu kadar. bugünlere evde ders çalışıyorum, dizi izliyorum ve yemek yapıyorum. sanki ev kızı gibi oldum. eve bir girdim mi bir daha hiç dışarı çıkmıyorum. kimse ile de görüşmüyorum. amcamlara bile geçende tansiyonu çıkınca tansiyonunu ölçmek için çıktım. aydın amcamdan ise hiç haberim yok. ne yapıyorlar hiç bir fikrim yok. ahmet heralde okula başlamıştır. bu arada ahmet geçen hafta amca oldu. emrenin ğlu olmuş.

birkaç gündür tembellik yapıyorum, aslında Geçen gün arkadaşlarla iftara gittik, Salı günü. Geçen hafta ağa lokantasına gidip test etmiştik. Orada rezervasyon yaptırdık. Hastaneye erken gittim. Gittiğimde tüm asistanlar ve eşleri asistan odasında sıkışıp oturmuş, sohbet ediyorlardı. Saat 6 da hep beraber yürüyerek istiklale çıktık. Ağa lokantasının en üst katında kocaman bir masa hazırlanmıştı. 20 kişi kadardık. Schröder gibi ben de kuzu tandır yedim. Güzeldi. Yemekte bayağı eğlendik. Yeni asistanlarımız acayip komikler. Yemekten sonra hep beraber sultanahmete gittik. Hava soğuk olduğu için fazla kalabalık değildi. Yemek çok güzel geçti dememe rağmen ben biraz gergindim. Çok da muhteşem değildi. Sevmediğim insanlarla aynı ortamı paylaşmaya bile tahammül edemiyorum.millet gelene kadar sema fethi ve ben avludaki kitap fuarına bakmaya gittik. Aslında kitaplara bakan sadece bendim. İkisi de beni kızdırmakla meşguldüler. Sultanahmeti çok seviyorum. Ne muhteşem. En çok da ön kapısından avluya girip hemen kapının önünde dikilip bakmayı seviyorum. Öyle muhteşem gözüküyor ki, bakmaya doyamıyorum. Şimdi anlatırken bile gözümde canlanıyor. Doyasıya bakamadım. 1 dakika bile sürmedi. Gelen giden çoktu ve ben kapının tam önünde durmuş, garip garip camiye bakıyordum. fethi ben öyle hayran hayran bakarken adeta benimle dalga geçerek eeeeeee n’oldu şimdi diyerek beni daha da kızdırdığı anda sema kolumdan şekiştirerek beni oradan uzaklaştırdı. Kitap falan da alamadım. Arkadaşlar geldiğinde bir yerde oturup çay ve türk kahvesi içtik. Sohbet çok güzeldi. Herkes bu akşamdan memnun olarak ayrıldı. Bu arada hoca Cuma günü yani yarın servisçe iftara gidelim diye plan yapıyormuş. Çok kişi katılmayınca ne derece kızar bilmiyorum. Bu düzenlediğimiz yemek asistanlar arasındaydı. Uzmanlara haber vermedik.. her sene yapıyoruz, gelenekselleşti artık. Hoca bütünleşin, kaynaşın diyor, biz de kaynaştık işte. Gece özlem, Erhan, kamile ve ben bir taksiye atladık. Kamileyi firuzağada, erhanı taksimde özlemi beşiktaşta indirip eve gittim. Köprüde adam arkasını dönüp benimle konuşunca biraz korktum. Elini atsa, bana ulaşabilirdi ve kaçacak yer yok diye düşündüm. Bugün haberlerde takside tacize uğrayan kızı görünce acayip korktum. Ben de aynı yerden güvenli diye sürekli taksiye biniyorum ve aynı yöne gidiyorum. Allah kötülerle karşılaştırmasın. Minibüse binsem o zaman da yürüme yolum var. Ne olacak?

ahmet cevher

2005-10-07T12:53:00.000+03:00

ne alem bi çocuk! akşam geç vakitte eve geldiler. babası ahmet artık yat demesine rağmen o benimle oturmakta inat etti. amcam 'zekiye ablan ders çalışıyor, rahat bırak kızı' demesine rağmen gitmedi. önce meyveli yoğurt getirdi. beraber yedik, sonra da zorla sürpriz yumurtasının yarısını yedirdi. normalde çocuklar hemen bitmesin diye kimseye vermek istemezler, bizimkisi zorla bana da yediriyor. çokonatı yememek için bayağı direnmek zorunmak kaldım. tetrisini getirdi, bana nasıl oynayacağımı gösterdi ve sen oynarsın deyip yatmaya gitti.

sabah ben kalktığımda amcam gitmiş, ahmette tetrisiyle oynuyordu. evi toplamaya başladım. peşimden ayrılmadı. illa bana yardım edecekmiş. kurtulmak için elektrik süpürgesini verdim. her odayı 3 kere süpüreceksin dedim. böylece bayağı bir zaman başımdan gitti. bir ara neden süpürmek istediğini de söyledi. hem kendisi öğrenmek için hem de benim tek tatil günümde iş yapmamam içinmiş. yukarıdakileri aramama rağmen cevap veren olmadı. hastaneye giderken ahmeti de götürmek zorunda kalacaktım. sonunda bilal de okuldan gelmiş, ahmeti yukarı yolladım. biraz yoğun bakım kitabı okuyup evden çıkacağım.

şlomo

2005-10-06T23:01:00.000+03:00

Sabah zorla kalkıp hastaneye gittim. Gider gitmez acilde kanepeye yattım. Yengem aradı, ahmetin annesi. Amcanla konuş, çocuğu geri getirsin vs diyor. Önce konuşamam dedim. Baktım yengem anlamıyor, iyi tamam konuşurum dedim. Amcamı gördüğüm mü var da konuşayım. Hem onların işinden bana ne. Yengemin olduğu kadar amcamın da çocuğu. Hepsi yengemde kalacak değil ya. Neyse öğlenden önce sertan aradı, acildeki kanepelerin müsait olup olmadığını sormak için. Müsait değil, burada yatamazsın dedim. Öğlende fethi geldi ve yattı, ama yonca ile benim sürekli konuşmamız yüzünden uyuyamadı ve sonunda gitti. Sema geldi. Kanepeyi açtık ve beraber yattık. Karşı kanepede de yonca ve sevim. Saat 3 e kadar uyuduk. Bu arada sertan, suat, Hayriye ve Aynur, esra hanım geldiler. Hepsini zorla postaladık. Bugün acil anestezi odası görülmeye değerdi. Nöbetçilere acili devredip emek sinemasına gittik. bugünkü filmi gerçekten çok beğendim. Hem ağladım hem de güldüm. Son zamanlarda seyrettiğim en güzel filmdi.
‘Yıl 1984. Yirmi altı Afrika ülkesinden binlerce kişi Sudan'daki kamplarda açlıkla pençeleşmektedir. İsrail ve Amerika’nın insiyatifiyle gizli bir operasyon başlatılır. Binlerce Etiyopyalı Yahudi, İsrail’e gönderilir. Hıristiyan bir anne 9 yaşındaki oğlunu açlık ve ölümden kurtarmak için Yahudi olarak gösterir ve oğlunu kendi elleri ile İsrail'e gönderir. İsrail’e yetim bir Yahudi çocuk olarak varan küçük Şlomo, Tel –Aviv’de yaşıyan Sefarad bir Fransız aile tarafından evlat edinilir. Etiyopya’da bıraktığı annesine büyük özlem duyan Şlomo, yeni hayatına alışırken, sakladığı büyük sırrın altında ezilir. Her ne kadar Şlomo’nun yeni ebeveynleri küçük çocuktan sevgilerini esirgemeseler de, İsrail’de herkes Şlomo’yu kabul etme konusunda yeni ailesi kadar istekli değildir. Şlomo derisinin rengi yüzünden Yahudi topluluğu tarafından şüpheyle karşılanmaktadır. Büyür, okulunu bitirir, ama sırrını kimseye söyleyemez, geride bıraktığı annesini bir gün bulma umudunu da asla kaybetmez. Aşık olurken bile aynı korkuyu yüreğinde hisseder: Ya yalancı olduğu ortaya çıkarsa?’
1 saat 45 dakika sürdü. Diğer filmler daha kısa idi. Ama bunda acaba ne zaman bitecek diye hiç düşünmedim. İnanamıyorum! Nette taradım ve gördüm ki bu film hayat treninin yönetmeninin filmi imiş. O filme de bayılmıştım.Filmden sonra kafe fotoğrafta her zamanki güveçte köftemizi yedik. Ezanı duymadığımız için de fethiyi arayıp ezanın okunup okunmadığını sorduk. Sema tulumba tatlısı istiyor diye istiklalde tulumba aradık. Sarayda bulduk. Ama masa yoktu. 6 kişil masada oturan 2 ayrı grubun arasına da biz oturduk. güllaç yiyen 2 adam sürekli güllacın kötü olduğundan konuşup duruyorlardı. Ben de onlara savoyda çok güzel olduğunu söyledim. Oradan çıkıp meydandaki kafemize gittk. Acı birer kahve içtik. Sonra da dağıldık. Eve geldiğimde amcamlar yine yoktu. Berat yarın geliyor. Yarın güya hastaneye gitmeyecektim. Annemin gönderdiği yiyecekleri almak için hastaneye gitmem gerekecek, çünkü berat eve gelmeyecekmiş.

ramazan geldi, hoşgeldi

2005-10-05T21:44:00.000+03:00

Dün ne biçim bir gündü. Sabah daha üsküdarda motora doğru yürürken yonca aradı. Nöbetten çıkmış. Ama önemli olan bu değilmiş. çocuğu hastaymış. Eve gidebilirmiymiş. İş yerinde evli barklı ve özellikle de çocuklu olan kadınlara sinir oluyorum. Her zaman çocuklarını bahane ederek kaytarmaya çalışıyorlar. Okuyan evli barklı insanlar bana kızabilir ama ben yoncayı biliyorum. Kendinden ziyade kocası eve ve çocuğa bakar. 5-6 yaşındaki çocuğun hastalığından ne olacak. Dün hastaydı da bugün hemen iyi mi oldu? Hep biz çalışalım, onlar kaytarsın. Evliler kocaları varya biz anlamayız onların durumunu. Zaten bekar olunca dayanıklısın, her işi tek başına halledebilirsin. Evli hanımlar mızmız, sorunlu. Dün o kadar çok yorulunca, bu düşüncelerimi söylemeden edemedim. Bu arada tabii çocuklar hastalanabilir ama çocuğun hasta olduğundan da şüpheliyim, sinirim o yüzden. Turgut zavallı çocuk nöbetten çıkmış. İkimizin de feleği döndü. Kahvaltıyı 10:30 da ayaküstü yaptım. Öğle yemeğine de koştur koştur çıktım. Kızlar yediğimi görünce, sen bişey yememişsin ki dediler. Akşam nöbete gittim. Uyuyamadım. Gece sectioya girdim. Saati kurdum ve sahurumu ışıkları bile yakmadan hızlı bişekilde yaptım. Sabah geç kalkıp hastaneye döndüm. Bu seferde esra hanımın kızı hastalanmış. O gelmedi. Öğle tatilinde sema ile aynı kanepeye yatıp acil ameliyathanede uyuduk. Öğleden sonra dünkü ameliyat olan kötü hasta tekrar ameliyata geldi. Fethi’ye bırakıp sema ile çıktık. yine sinemaya gittik. yay isimli filme. Sema çok beğendi. Ben aynı tiyatro seyrederken hissettiklerimi hissettim. Bir an önce bitse de gitsek. Daha önce de bahsetmiştim. Tiyatroya zevk aldığım için değil, sadece sanatsal bir aktivitede bulunmak için gidiyorum. Gittiğimde de dikkatimi bir müddet sonra veremiyorum. Bitse de gitsek diye bekliyorum. Bu film de öyleydi. Kız güzeldi. Gözleri benimki gibi çekik. Tabii o uzak doğulu, onun için gayet normal. Sürekli gülümsüyordu. Sema kıza bayıldı. Film denizde bir teknede geçiyor. Adamın biri 6 yaşında bir kız bulmuş ve ona 10 yıl bakmış. 17 yaşına gelince kızla evlenecekmiş. Takvimde düğün gününü işaretlemiş, her gün eksilen gün için çarpı koyuyor. Yani evlenmek için gün sayıyor. Bu arada adam 60 ının belki de 70 inin üstünde. Adam küçük teknesi ile gidip para ile balık tutmak isteyen adamları tekneye getiriyor. Adamlar teknede balık tutuyorlar ve her gelen kızı taciz etmeye kalkışıyor. Adam çok iyi yay kullanıyor. Kızı öyle koruyor. Kız balıkçılarla gelen bir çocuğa aşık oluyor. Böyle devam ediyor işte. Filmin yönetmeni kim ki-duk film için ‘Benim asıl anlatmak istediğim, bu yayı tutan yaşlı adamın hikâyesi. Yaşlanmanın, giderek güçten düşmenin nasıl bir duygu olduğunu aktarmak istedim. Bir teknede yaşayan yaşlı adamla genç kızın hikâyesinin 'sonsuza dek mutlu yaşadılar' şeklinde sona ermesini istemedim. Öte yanda aşkın ve mutluluğun sadece fiziksel olmadığını, ruhani bir yanının da bulunduğunu anlatmak istedim. Filmde bu yüzden mistik bir yan var."
Adamın mistik bir yan var dediği; kız son anda gitmekten vazgeçip adamla evleniyor ve adam denize atlayıp intihar ediyor. Sonra mistik yan başlıyor. Kız ruhla cinsel ilişkiye giriyor. Sonra kız çocukla giderken büyük tekne de kendiliğinden yavaş yavaş batıyor. Yaaaa işte böyle bir film.
Filmden sonra istiklalde vakit geçirdik ve sonra da Ağa lokantasında yemek yedik. Fiyatlar çok pahalı değil. Yemekler fena değil. Ama porsiyonlar pek büyük değil. Arkadaşlarla toplu halde iftara oraya gitmeyi planlıyoruz. Haftaya Salı günü galiba. İftardan sonra savoydan güllaç alıp hastaneye fethinin yanına gittik. güllaçı özlemişim. Savoydaki de harika oluyor. Biraz sohbetten sonra eve geldim. Amcamlar evde yok. Galiba karşıdalar.

gizli saklı

2005-10-03T21:18:00.000+03:00

Şekil 1a

Yoğun bakıma hastanın ölüm raporunu yazmaya gittim. Kadın doğum servisinden geçerken adamın biri koridora sandalyeyi koymuş, yalnız başına kafasını önüne eğmiş oturuyor. Hemen önündeki kapıda hemşire odasından bir bebek sesi geliyor. Yeni bir doğuş, yeni bir hayat sesi. Adamı düşündüm, hiç keyifli değildi. Belki de karısı kanser, diğer tarafta bir hasta öldü, torunu telefonda ağladı. Hayat ne garip. Ölümler de yeni başlangıçlar da hemen yanıbaşımızda.
Pazar tüm gün uyuyunca gece her zamanki gibi 2 ye kadar uyuyamadım. Kanal 7 de hoşuma giden bir program buldum. Galiba yeni başladı. İstanbuldaki tarihi mekanları ve eski İstanbul evlerini gösterdi. Gösterdiği evlerden biri o kadar güzeldi ki hayran kaldım. Ben modern eşyalardan ve minimalizmden hiç hoşlanmıyorum. Evime sedir de koymam ama hüsnü hatlar, çeşmi bülbüller, Beykoz camları olsun istiyorum. Bakalım yerleşik düzene geçebilirsem.
Pazartesi acil ameliyathanede çalıştım. Ayağım bayağı bereketli. Acil hiç boşalmadı. Fethi gittiği yeri kurutuyor, benim ise gittiğim yer dolup taşıyor.
Çıkışta sema ile yiyecek bişeyler alıp emek sinemasının olduğu arada masaları oturup çay eşliğinde yedik. Yağmur artınca sinemaya girdik. Ersin ve dilek balkonda en son sırada otururken sema ile ben balkonda en önde oturduk. ‘Saklı’ isimli filmi seyrettik. Sanatsal filmin nasıl olduğunu görmüş oldum. Gerçekten insan seyredince normal film olmadığını anlıyor. Ara verilmedi. Oturmaktan bir hal olduk. Hastalarda dekübit yaralarının nasıl oluştuğunu anladım. Film bittiğinde sonucu anlayamadım. Semaya eeeee ne oldu şimdi dedim. Sanat filmi işte böyle bitiyor dedi. Sonra ersinle dilek açıklama getirince anladım. filmde şekil 1a da da görüldüğü gibi evdeki kütüphaneye bayıldım. yemek odasında kocaman bir kitaplık vardı. muhteşemdi. dünkü seyrettiğim programda nevzat yalçıntaşın evinde de ayrı bir oda kütüphane yapılmıştı. bunları gördükten sonra tek diyebileceğim ' ben de istiyorummmmm'. İstiklalde yürürken filmin ayrı ayrı ana fikrini çıkardık. Daha gidecek 2 film var. Sanırım biri Japon filmi imiş.
Çıkışta savoya oradan da almana gittik. aliyi yoğun bakımdan çıkardık. Sema nöbete kaldı. Ali taksi ile beni beşiktaşa bıraktı. Eve gelene kadar harap ve bitap düştüm. Çünkü her iki tarafın trafiği de felç durumdaydı.
Amcalar evde yok. Herhalde yukardadırlar. Şimdi biraz ders çalışacağım. Evde birileri ile yaşamak zor bişey. Ramazanı nasıl geçireceğim bilmiyorum ama onlar da zor durumda, Kıyamıyorum. Mecburen ev bulana kadar burada kalacaklar. insan yalnız yaşamaya alıştı mı evde en yakını da olsa rahat edemiyor. geçen yaz ümmühanlar geldiğinde giderken 'bak peşimizden ağlamayacaksın tamam mı?' demişti de ağlamak ne kelime onları yolcu ettikten sonra eve çıktığımda bir zil takıp oynamadığım kalmıştı. bunu da ilerleyen zamanda kendisine ilettim. bakalım tayin olduğumda yine evime aynı muhabbeti besleyecek miyim?

bir kaç gün önceye dair

2005-10-02T00:48:00.000+03:00

Sabah gec kalktik. 1 onceki gun aldigimiz kahvaltiliklari yedik, kahvalti sofrasinda sohbet ettik. Kahvaltidan sonra Haluk’un bize surpriz aldigi dondurmalari yedik. Gec vakitte cikip capitole gittik. Handan kardesi murata dogum gunu icin pantolon bakti. Duk kravatlarinin duzenledigi yarismayi 2. kattan izledik. Dunya hizli karavat baglama 1. si selahattin beyi alkisladik. Yarismaya Haluk da katildi. 2. oldu. Bol bol alkisladik. katilan herkese kravat verdikleri icin katilan coktu. Sonra Haluk ve handan gurkanin dugunu icin hazirlanmaya eve gittiler. Arzu ile biraz gezindik, sonra sinemaya gittik, godsend’e.cok sevmedim. Arada arzu ile sohbet ettik. Icinde bulundugum durumdan cikmam icin bana bissuru sey soyledi. Canim arkadasim. Filmden cikinca yine gezindik. Murata hediye kemer aldik. Paket pizza alip kiz kulesine gittik. Kizkulesini seyrederek pizzalarimizi yedik, cay ictik. Sohbet ettik. Kizkulesi arzu ve handanin istanbuldaki favori manzaralari. Bayagi gec vakitte cekidek alip eve gittik. Inerken taksici ile tartistik. Evde tv’yi acip, karsilikli iki kanepeye uzanip tv seyrettik. Handan gece 1:30 gibi geldi. Kalktik ihlamur ictik, cekirdek yedik. Ben yattim onlar film seyrettiler ve sabah ogrendigime gore 4 te handan evine gitmis. Oglende kalktim. Handan ve Haluk geldiler biz hazirlanirken onlar gazete okudular. Hazirlandik, tam disari cikiyorduk yukardan yengem seslendi. Kuzenim askerden gelmis. 5 dakika yukari ciktim. Tam disari cikiyordum, bu sefer de samsundan baska amcamla kuzenim geldi. Hepimiz sasirdik. Yedek anahtari amcama birakip kosturarak asagi indim. Hep beraber pasalimanina gittik. Gittigimizde murat ordaydi. Beraber kahvalti yapip, muratin dogum gunu pastasini yedik, hediyelerimizi verdik.
Soylemeyi unuttum. Dun ablamin kucuk oglu beyazitin kitap kaplığı ile damağı kesilmis. Bayagi kanamis. Hastaneye goturmusler. Dun anestezi altinda damagi dikildi. Allah beterinden saklasin. Bugun hastaneden cikmislar.
Pasalimanindan sonra yine capitole gittik. Murata bissuru pantolon giydirdiler. Sonunda da almislar. (ben baska magazalara baktigim icin alip almadiklarini simdi ogrendim). Eve geldik. Ihlamur icip gazeteler baktik. Simdi arzu ve handan sohbet ediyorlar. Yarin aysegulu aramamiz lazim. Arzuyu gidene kadar gormezse cok kizar. Pazartesi ve Sali icin tam bir plan yapmadik. Aklimda Istanbul modern, adalar, aysegulu ziyaret ve Pazartesi kesin belli olmayan ve Sali gunu tutulacak 2 nobet var. teze ara verdim. Arzu gidince ben de eve gidince devam edecegim. Kongreye gonderdigimiz 2 poster kabul oldu. Haftaya filmekimine gitmek icin sema plan yapiyor. Bir de haftaya Pazar avrasya maratonu var. handanlar arzuyu da cagiriyorlar bilmiyorum gelecek mi, ama hic zannetmiyorum. Çağırıyor ama kendileri melikenin düğünü yüzünden cumartesi günü bursada olacaklar ve ben de Pazar günü nöbetçiyim. Yani geçen yıl katılamadığım gibi bu yıl da katılamayacağım, yani en önemlisi köprüyü yürüyerek geçemeyeceğim.
Bu arada internet baglantimiz yok. Bu yaziyi ne zaman gonderebilecegim bilmiyorum.görüldüğü üzere bu yazı günler sonra sayfaya aktarılabildi. Handanda geceleri haluk yattıktan sonra yatağımızda sohbet ediyorduk. Handan da biz uyumaya karar verene kadar odasına gitmiyordu. Ondan habersiz bişeyler konuşuruz diye ödü kopuyordu. Bir gece acayip eğlendik, maalesef konuyu buraya yazamıyorum. Bol bol gülüşüp durduk. Kızlarla geçirdiğim günler hocadan yediğim o fırçadan sonra çok iyi geldi. Ama tezimi samsundan geldikten sonra pek elime almadım. O yüzden biraz canım sıkkın. Handanların kırmızı bacalı evi seyrettik. Acayip güzel bir ev. Türkiyede öyle bir yerde oturmanın imkanı yok. Her yer yemyeşil, yoldan ayda yıla bir araba geçiyor. Etrafta çeşit çeşit kuş sesleri, aşağıda bir dere akıyor. Kısaca harika.
Arzunun gideceği gün ben yine nöbetçiydim. Yani Salı günü. O gün ayşegül le nusretiye camiinin önünde buluştuk (bu arada pazartesi ayşegüldeydik ve akşam nöbetçiydim. Kızlar nöbete geldiler. Bir kaç saati birlikte geçirdik). Çok uzun zamandır bu camiye gitmek istiyordum. Ben genelde istanbulda çok görmek istediğim yerleri bizim kızlarla görmek isterim. Çünkü onlar da benim gibi kadir kıymet bilirler. Onlar da benim gibi hayranlıkla bakarlar. Neyse sonunda bu camii ziyaret edebildim. Sonra istanbul moderne gittik. Daha önce yorumlarda da yazdığım gibi anladık ki biz sanattan bişey anlamıyoruz. Müze çok soğuktu. Klimalar acayip çalışıyordu, buz tuttuk. Müze yeterince büyük gelmedi. Biz istanbul moderni çok sevmedik. Ama bu da aradan çıkmış oldu.

ahmet ile bir cumartesi

2005-10-01T23:52:00.000+03:00

Dün gece güya başım ağrıyor diye erkenden yattım. Sema aradı. Sanırım 2 saat kadar konuştuk. Bir ara berat aradı. Trt 1 de taylandı gösteriyormuş. Şimdi bakamam çünkü amcam oturma odasında yatıyor dedim. O kapattı, ablam aradı. O da aynı sebeple aramış (gece saat 1 gibi). Mücevher fabrikasını görmüş. Niye kendine büyük bir zümrüt almadın, Siyah inci almadın diyor. Kapatıp sema ile konuşmaya devam ettik. Eğlenceli bir konuşmaydı. Sabah 10 gibi kalkıp kahvaltı hazırladım. Amcam ve Ahmet cevher ile birlikte kahvaltı yaptık. ahmetin tüm yalvarmalarına rağmen amcam onu olta almaya götürmedi. Ben de alışveriş merkezine götüreceğimi söyleyince babası ile gitmedi. Bugün tam bir ev kızı olup, evi güzelce temizledim. Ahmet sürekli peşimde, ne zaman gideceğiz zekiye abla deyip durdu. Sonunda evden çıktık. capitole gittik. ahmetin ilk alışveriş merkezine gidişi (samsunda alışveriş merkezi yok). Bayağı hoşuna gitti. Bissürü isteği oldu ama mcdonalds ta yemek karşılığı hepsinden vazgeçti. Yine de bana migrosta bayağı bişey aldırmayı başardı. Sinemaya gidelim diye tutturdu. 13 yaş sınırı var, burada korku filmlerine çocukları almıyorlar deyip kurtuldum. Berat tel de ahmetle anlaşabiliyor musun demişti. Neden diye sorunca da, çok konuşuyor da ondan demişti. Gerçekten de bu çocuk çok fazla konuşuyor. Hiç susmuyor. Marketten bayağı alışveriş yaptıktan sonra eve geldik. Dışarıda biraz oynadıktan sonra eve gelip akşam yemeğini yapmama yardım etti. İkimiz birlikte iyi iş çıkardık. Akşam yemeği yerken birbirimize, 'ellerimize sağlık' deyip durduk. Yemekten sonra çay suyu koydum. Sabırsızlıkla bekledi. Çünkü o kolasını, ben de çayımı içerken birlikte cips yiyip cennet mahallesini seyredecektik (o seyretti, ben tel de konuştum). Akşam biraz ders çalıştım, ablamla öğüt dolu bir tel konuşması yaptık (öğütler bana). Yarın nöbetçiyim. Pazartesi de sema ile festival kapsamında bir filme gideceğiz.

2005-09-30T14:25:00.000+03:00

berat ve pattayadaki arkadaslari

2005-09-30T14:24:00.000+03:00

fil ustunde gezinti, pattaya, tayland

2005-09-30T14:21:00.000+03:00

KL, petronasların arkasındaki havuz

2005-09-30T14:19:00.000+03:00

petronasların önünde

2005-09-30T14:15:00.000+03:00

her an kacmaya hazır

2005-09-30T13:38:00.000+03:00

Sema ile hastaneden çıkıp nişantaşına gidip biraz gezindik. Canım sıkkın. Eski neşem yok. Sema’nın yine uykusuzluk başına vurdu. Çoğu zaman onu dinlemediğimi bildiği halde hiç durmadan konuşup durdu. Tikeye gidip yemek yedik. Yemekten sonra gidip benim işimi hallettik. Bu arada sema erkek dergilerinden birini okumuş. Akşam tel de konuşurken, okuduklarını anlatıp durdu. Akşam eve geldiğimde bayağı geç olmuştu. Amcamlar evde yoktu. Kuzene gitmişler. Ev bayağı soğuktu. Elektrikli sobayı oturma odasına getirip yaktım. Bütün akşam tv karşısında yatarak tel de konuştum ve tv izledim. Önceki günler bissürü şeyler yazmıştım ama buraya aktaramadım.

arkadaslarimla guzel bir gun

2005-09-23T22:41:00.000+03:00

Bilgisayari aldim ama birden ne yazacagimi sasirdim. Handanlarda oturuyoruz. Cay iciyoruz. Tv olmadigi icin trt fm den turkuler dinliyoruz. Kizlar bugunku aldigimiz kitaplara bakiyorlar’ haluk da arzunun bana getirdigi koltuk salina bakiyor.
Bugun guzel bir gundu. Zaten olmamasina imkan var mi? arzu, handan ve ben biraradayiz ve istanbuldayiz. Sabaha karsi yani saat 6 da yattik ve 9:15 te kalktik. Hazirlanip bebege misir konsolosluguna gittik. Arzu sirada beklerken biz de handanla evlilik hallerinden konustuk. Arzunun isi bitince arabaya atlayip ortakoye gittik. Kizlar gozleme ben de kumpir yedim. (millet benimle dalga geciyor. Ne bicim yaziyormusum. Parmaklarima bakip duruyorlar) cay bahcelerinden birinde bayagi oturduk. Hava biraz soguktu. Sokaklarda yuruduk. Arzuya az daha taksi carpacakti. Handan taksici ile biraz tartisti. Bu arada soylemeyi unuttum. Arzu o kadar zayiflamis ki, uflesem ucacak. (dun tartildim, 61 idim’ bu aksam tartildim 63. bugun bayagi yemisim)
Ortakoyden eminonune gittik. Misir carsisinda arzu baharatcilarin resimlerini cekti. Yuruyerek sultanhamamdan kapali carsiya ciktik. Biraz orada gezindik. Bizim kizlar gezinmeyi o kadar da cok sevmiyorlar, bana kalsa ben butun ara sokaklara girerdim. Zaten oraya gitmek fikri benden cikmisti. 2 gundur keske ktap fuari acik olsaydi da birlikte kitap alsaydik deyip duruyorduk. Aklimiza sahaflara gitmek geldi. Benim ilk gidisim oldu. Kitaplara baktik. Pride and prejiduce u aldim’ 2. el. Cok sevdigim bir kitap. Oradan yahya kemal muzesinin icindeki kitapciya gittik. Bayagi kaldik. Kitaplari inceledik. 2 tane de ordan aldim. Handan da 1 kitap aldi. Kizlar simdi onlari birbirlerine okuyorlar. Bayagi indirim vardi. Yine samiha ayverdinin kitabini aldim.
Sultanahmete indik. Yol boyu magazalardaki fenerlere baktik, handanin okuma odasi icin. Sultanahmette ayasofyaya baker tazda oturduk. Karsimizda bulgar turistler oturuyordu, onlar arzunun misir carsisindan aldigi lokumdan hediye ettik. Arzunun makinesi ile resmimizi cektiler. Giderken bize opucukler yollayarak gittiler.
Sirkeciye yuruduk. Misir carsisindan gecip carsinin yan tarafindan gecip handanlara bissuru kahvaltilik aldik. Bu arada haluk da geldi. Oarada ogrendik ki gectigimiz sokaklardan birinin polis tarafindan kapatilmasinin sebebi, canli bomaciliga kalkisan bir adamin garanti bankasini soygun tesebbusunun ardindan, bir komiser tarafindan oldurulmesiymis.
Alisverisin ardindan hamdiye gittik. Bu sefer ust katta degildik. Arzu biraz soylendi (manzarayi tam goremiyoruz diye ama..). karisik kebap, gavur dagi salatasi, cig kofte, haydari vs yedik. En cok da haluk ve ben yedim (tartidan belli olmuyor mu zaten). Cikmamiza yakin yesim salkim geldi, yaninda genc bir cocukla. Sevgilisi? Bu arada soylemeyi unuttum bugun gordugumuz 2. unlu. Karakoyde trafikte agir agir ilerlerken kaan girgini gorduk. Hatta trafikte o yururken basabas gittik.
Yemekten sonra otoprktan arabayi alip trafige ciktik. Yolda dayanamadim ve kabatas-kopru arasini uyuyarak gecirdim. Eve geldik ve cay iciyoruz. Bugunu de boyle guzelce tamamladik.
Bu kadar uzun bir aradan sonra boyle guzel bir gunle donmek ne guzel.

bu arada kirmizi bacali evin sahibinin ne yaptigini merak edenler icin, iste hbg nin ve incimercanin ak'sinin bir gunu.

samsun,odalar,tez,hacı yatmaz

2005-09-14T22:38:00.000+03:00

Evdeyim. Samsunda, incesuda. Geleli 4 gün oldu. Bütün günü evde geçiriyorum. Dışarı çıkmıyorum. Kimse ile karşılaşmak istemiyorum. Kimse ile konuşasım yok.
Dün ablamlar ve ümmühan geldi.şuayip abi benim için pasta almış. Ablam kıyafetlerime, çantalarıma, ayakkabılarıma baktı. Tabii bir de bangkoktan aldığım yatak örtüsüne. Cuma günü hastaneden çıkarken sağolsun fethi valizimi taksiye kadar taşıdı. Kaldırınca ne var bunun içinde dedi. Bütün ağırlığı yapanın yatak örtüm olduğunu söyleyemedim. Giysilerim dedim. Çelikten mi dedi. Kitap da var dedim. Hatırladıkça gülüyorum. Geri dönerken çok daha hafif olacak. Gerçi ablam patlıcan turşusu yapmış, onu da götüreceğim.
Dün doğru düzgün oturup da konuşamadık. Çünkü sürekli ya Beyazıt yada halit eren ağladı. Ümmühan halit erenin emziğini getirmeyi unutmuş, çocuk kucaktan inince başlıyor ağlamaya. Tabii bu kucak annesinin kucağı. Çocuğu yere bıraktığı anda hele de yatırırsan ağlamaya başlıyor. Ablam ona hacı yatmaz ismini takmış. Çocuğu her yere bıraktıklarında ablam hacı yatmaz yine ağlayacak, diyor. Ümmühana benzemiyor. bu çocuk bana hatırlamak istemediğim bir dönemi hatırlatıyor.

Cuma günü uçaktan inince doğru ablama gittim. Konuşurken ayşenurun eski günleri özlediğini, orta odada oturup sohbetlerimizi dinlemeyi özlediğini söyledi. Orta oda eskiden benim odamdı. Üni deyken ders çalışmaya çalışırdım, ablam gelip beni lafa tutardı. Odada bir gömme dolap var. Herkesin bir eşyası muhakkak bu odadadır. Ve camli balkon yüzünden kışın bütün çamaşırlar buraya asılır ve ütü masası da bu odada olduğu için bu oda hiçbir zaman toplu olmaz. Cuma günü eski alışkanlık bu odaya gidip üstümü değiştirdim. Ayşenurun aksine o an fark ettim ki, ben o odada olmak istemiyorum. Bana eve bundan önceki gelişimi hatırlattı. Kötü anılar.
Dün ümmühanla berat arasında geçen konuşma ile diğer odada yaşananlar aklıma geldi. Köşedeki paylaşılamayan, hem denizi hem de ormanı gören, balkonlu oda bir dönem ümmühanın odasıydı. Berat o yıllarda ünideydi. Ben de evde yoktum. Hidayet de izmirde yatılı okuldaydı. Odada bilgisayar (berat ve ümmühan her gece chat yaparlardı), tv, teyp ve iki tane de yatak var. Berat eve döndüğünde tutturmuş illa da ben bu odada kalacağım diye. Ümmühan da odasını niye versin. Tam 2 hafta aynı oadada yatmışlar ve sonunda ümmühan daha fazla dayanamayıp odayı boşaltıp, hiçbir şey olmayan bol kaoslu orta odaya yerleşmiş.
Bu geldiğimde asla orta odada kalmayacağımı yukarda yatacağımı söyledim. Berat odasını bana verdi, kendisi akşamları hidayetin odasında tv izliyor ve yatmaya orta odaya gidiyor.
Annem berata kız bakıyor. Bizim oğlan bir gün evleneceğim diyor, diğer gün vazgeçiyor. Ben de abla tavsiyesi verdim, evlensin diye. Her şey zamanında güzel ve hadi benim eğitimim var, o ne yapıyor? Neyi bekliyor? Ümmühanların okulda bir öğretmen varmış, İngilizce öğretmeni. Ben de ablasını tanıyorum. Bugün okulun ilk günü, ayşenuru getirdim vs deyip kızı görmesini söyledik ama akıllı bugün her kavşakta gitsem mi diye düşünmüş ama gitmemiş.
Dün gece sabah 4 te yattım. Tezle uğraştım. Hala tartışma bitmedi. Biraz yavaş gidiyorum. Sabah 10 da annem kaldırdı babamla beraber kahvaltı yaptık. İkindide biraz uyudum ve sonra annemle ve komşumuz ümmühan teyze ile yürüyüş yaptık. Hızlı yürümüyorlar ama bayağı mesafe yürüyorlar. Her gün yürüyorlarmış. Ben gitmeden bir kez de deniz kenarında yürüyeceğiz. Akşam yemekten sonra babam bitirdikten sonra ne yapacaksın? Tayin işini ne yapacağız vs diye sorup durdu. Bayağı düşünceli. Bilmiyorum dedim. Geldiğimden beri benimle doğru düzgün bişey konuşmamıştı (nasılsın, iyi misin hariç). Hidayetle ve beratla ikinci baharı seyrettik. Berat kemal sunal hastası. Hidayet de Türkan şoray. Berat Şener şeni de çok sever. Eski filmlerden konuştuk. Berat muhakkak kemal sunalı, Şener şeni taklit eder. Fena da yapmıyor. Replikleri de iyi hatırlıyor. Türkan şorayın bulut arasla olan sultan isimli filminden konuştuk. Berat hemen bakkal rolündeki Şener şeni taklit etmeye başladı. Sonra da hep bir ağızdan ferdi tayfurdan çeşmenin başına ……şarkısını mırıldanmaya başladık.
Burada ilk sabah horoz sesleri ile uyandım. Garip geldi, unutmuşum buraları. Sabah namazında camı açıp dışarıdaki temiz ve serin havayı ciğerlerime çekmek çok iyi geldi. Hiç ses yoktu. Aklıma ortaokul yılları geldi. O saatlerde kalktığımda camı açıp nefes alırdım ve yoldan gelen araba seslerini dinlerdim ve Samsuna gittiğimi hayal ederdim.
İlk geldiğim gün annemle benim evime bakmaya gittik. Daha doğrusu eve gelirken geçerken uğradım. Çok daha muhteşem bişey bekliyordum. Herhalde benim her zaman beklentilerim biraz yüksek. Hidayetin dediğine göre samsunda oturulabilecek en iyi evlerden biriymiş. Salonu ve yatak odasını çok daha büyük diye hayal etmiştim. Neyse zaten bakalım o evde oturabilecekmiyim. Ümmühan üst katı istiyor. En iyisi ona izin vermek. Nasıl olsa benim ne yapacağım belli değil.
Annemle bol bol kız muhabbeti yaptık. Beratı kimle evlendireceğiz? Annemler bir türlü kız bulamadılar. Aslında eczacı istiyorlar ama tanıdığımız eczacı kız yok. Hidayet için ise annemlerin kafasında bir kız var. Ama kız daha üniyi kazanamadı ve annem ailesi vermez de aramız bozulur diye korkuyor. Güzel bir kız, boylu poslu. Ailesi de eğitimli hem de bayağı eğitimli insanlar. Ödüm kopuyor kardeşlerim saçma sapan insanlarla evlenecekler diye. Allah İnşallah hepimize hayırlısını versin. Burada yani bizim evde bu konu uzun zamandır güncelliğini koruyor. Ne zaman gelsem bu konu konuşuluyor. Ama sadece konuşuluyor, evlenirken kimse evlenmiyor. Zaten annemin onları biran önce evlendirmek istemesinin sebebi benim gibi evlenmezler diye korkuyor. Eee tabii kadın haklı. Şu yaşımda şu karara vardım. Çocuklar muhakkak zamanı geldiğinde yani 25-30 yaş arasında ufacık bir baskı uygulanarak onun da hoşuna giden biri ile evlendirilmeli. Baskı uygulanmayınca şekil 1a da olduğu gibi bir daha evlenmiyorlar. Bu görüş sadece bana ait değil. Saimenin de görüşü. Geçende tel de konuştuğumuz mevzu buydu. Babamların ümmühan üzerinde uyguladığı politikanın ne kadar yerinde olduğundan bahsetmiştik. O zmanlar ben samsunda değildim, ben burada olsaydım ona destek olurdum ve kolay kolay evlenemezdi. Şimdi diyorum ki, iyi ki burada değilmişim. Gayet mutlu, kocası, hacı yatmazı, arabası ve iyi bir işi var. Yakında evi de olacak İnşallah. Hatta bir de devre mülkü var. Eee bunlar olunca başka ne ister ki bir insan. Aile saadeti işte. Yazın kışın isatnbula alışverişe gelsin başka da bişey istemez.
Ablam arada tel açıyor. Aklı burada kaldı. Belki yarın berattan arabayı isterim, şehre gitmek için. Özledim ya araba kullanmayı.
Arada her zamanki gibi marie claire maison ve house beautiful dergilerine bakıyorum. Berat marie claire maison abonesi.
Hidayet neden pasta yapmıyorsun diyor. Önceki gelişlerimde onlara muhakkak pasta yapardım. Gece yatmadan önce sofra hazırlayıp odalarına çıkarırdım. O zamanlar ablaların bir tanesi derlerdi. Bu sefer bişey yok.

bugun yani sali günü, beratdan arabayı aldım. mecidiyede bizim çatı katında oturup ablmı bekledik. o da gelince bişeyler yiyip ohbt ettik. sonra gdip alışveriş yaptık. annem bol bol nevresim aldı. çarşı mağazasında gezindik. sonr da çocuklrla buluşup eve geldik.

bugün oğrendim ki meğer berat sayfamı biliyormuş. malezyadan donünce google da fethi ve sema diye taramış ve bulmuş ve bana soylememiş

gitti parfümüm

2005-09-04T12:39:00.000+03:00

Perşembe nöbette ali ve yenilerle ikinci baharı seyrettik. Tam yatma hazırlıkları yaparken acil geldi. Çocuğun biri 5. kattan düşmüş. Yer olmadığı için 1-1.5 saat kadar takipten sonra almana gönderdik. Erhan ameliyathaneye yatmaya gitti. Yeterli yerimiz olmadığı için. Sema geldi ve sema, ali ile beraber kahvaltıya çıktık. Manzara eşliğinde kahvaltı yapıp sohbet ettik. Aşağıya indiğimizde bizi 2. acil vaka bekliyordu. Amcayı tedavi ettik ve onu da saat 3.5 ta Silivri millete yolladık. Bu nöbet özlem için bayağı eğitici oldu. 3.5 ta hastayı gönderince yattık. Sema ile aynı kanepede yatmak zorunda kaldık. Sabah milletin kapıya dayanması ile erkenden kalkmak zorunda kaldık. Yoğun bakımcı olduğum için nöbet izni kullanamadım. Öğlene doğru yatıp uyudum. Öğleden sonra nöbeti devredene kadar bayağı çalıştım. 1004 te (asistan odası) hep beraber google earth de merak ettiğimiz yerlere baktık. Evimi buldum. Bangkoka baktım ama istediğim yerleri bulamadım. Samsuna baktım, evin yerini aşağı yukarı buldum ama net göstermediği için evimizi göremedim.
Sema tatile çıktı. 2 hafta yok. O yokken burada günler nasıl geçecek bilmiyorum.
Sanırım Çarşamba günü dolabımdan parfümüm çalındı. Dolabımın uzun zamandır anahtarı olmadığı için açık duruyordu. Çantamı bile rahatlıkla bırakıyordum. İlk defa böyle bişey oluyor. Çalacak başka bişey bulamadılar mı acaba? Bu olaydan sonra dolabımdaki tüm toka ve kolyelerimi semanın dolabına transfer ettim. Şimdi tekrar bissürü para verip nasıl parfümü alacağım bilmiyorum. Aslında 2 tane daha var ama onun yeri başkaydı. İlk defa aynı parfümün 3. şişesini kullanıyordum.
Cuma günü çıkışta savoya uğradık sonra da eve geldim. Annem bana pekmez ve reçel yapıp yollamış. Reçellerin tadına bakmadım ama pekmez harikaydı. Erkenden yattım.
Cumartesi geç kalktım. tüm günü bilgisayar başında geçirdim. Omuzlarım çok fena ağrıdı.
Pazar sabah erkenden kalkıp nöbete geldim. Bu nöbette bişey çıkarsa ben çalışacağım. İnşallah hiç bişey çıkmaz.
Havalar soğudu. Yağmurlar başladı. Artık evde öyle incecik şeylerle dolaşamıyorum. Gündüz bir ara ayağıma çorap giyeyim diye düşündüm. Gece de yatarken kalın pijama giyip yattım. Aslında sonbaharı ve yağmurları, kasvetli havayı hiç sevmem ama bu hafta sonu yağmur, soğuk ve kasvetli hava hoşuma gitti. 4 mevsimi bir arada yaşamamız ne güzel.
Söylemeyi unuttum. Geçende güneş enerjili araba yarışlarında handanın eşi haluk ile röpörtaj yaptılar. Akşam nöbette kanal d de haberleri izlerken haluku görünce şaşırdım. Saçlarını biraz kısaltmış ve sakalları da gitmiş. Daha iyi olmuş. Gayet de düzgün konuştu. Cuma günü de best fm de konuşmuş. Onu dinleyemedim.
Cuma günü eve gitmeyi planlıyorum ama önce hidayeti arayıp bana bir laptop ayarlamasını söylemem lazım. Zira evdeki bilgisayarı ümmühana verdikleri için evde bil. Yok. Ve benim tezimi yazmam lazım.
bugünlerde sayfaya pek bişey yazmıyorum. nete de fazla girmiyorum. her girdiğimde pattaya resimlerini koymaya çalışıyorum. ama beceremiyorum. diğerlerini nasıl yapmıştım bilmiyorum. aslında en eğlenceli resimlerim onlardı.
bu arada kyubeyaza bakayım dedim, beni ebelemiş. yarım saattir ne yazacağım diye düşünüyorum.

omuzlarım kopuyor

2005-09-04T01:51:00.000+03:00

sabah geç kalktım. kahvaltıdan sonra bilgisyar başına oturdum. yatma vakti çoktan geçti ve ben hala başındayım. ve daha bir arpa boyu yol alamadım. omuzlarım kopuyor. bu gidişle kamburum çıkar.

bu ağrı ile nasıl uyunur bilmiyorum. sabah erkenden kalkıp nöbete gitmem gerek. çok yorgunuuuum.

2005-09-01T22:57:00.000+03:00

Salı günü nöbetçiydim. Akşam sectio vardı başka da bişey çıkmadı ama son birkaç gece olduğu gibi o gece de uyuyamadım. Sabaha karşı buz tutmuş bir şekilde uyanıyorum. Kalkıp camı kapatıyorum. Sonra da 30-45 dk daha uyuyup kalkıyorum. Tüm gün boyunca sol elim kafamda dirsek masaya dayalı oturuyorum. Sema da kızıyor bu ne hal diye. Çarşamba günü sabah 30 ağustosun hocanın doğum günü olduğunu hatırladım. Hemen organizasyon yaptık. Fethi kopuzlardan içecekleri aldı. Ben çiçekçiden çiçek ve savoydan pasta aldım. Ali koşturarak ameliyathane formlarıyla istiklale çıkıp benettondan tişört aldı. Öğlende sema tüm asistanları ameliyathaneden çıkardı ve hocanın doğum gününü kutladık. Acayip mutlu oldu. Aldığım pastayı (kuruyemişli frambuazlı) çok beğendiler.
Dün hoca ile sema, fethi ve didem konuştu. Daha çok uzmanlar hakkında konuşmuşlar. Çok bir işe yaramaz ama hiç olmazsa içimizi dökmüşler.
Akşam samsundan amcam gelmiş. Yukarı çıkıp amcamla biraz sohbet ettim.
2 gündür yoğun bakıma bakıyorum uzman olarak. Dün ilksen vardı, bugün fethi geldi. Cengiz abi sabah visit attı. Tüm soruları fethi yerine bana sordu. Bir ara Fethiye soracaktı, ama fethi yeni geldim, zekiyeye sorun vs diyerek yine kurtuldu. Sonra da ben soruları cevaplayamayınca utanmadan’ sen sınava nasıl çalışıyorsun zekiye’ diyor. Sabah uzun süren visit yüzünden kahvaltıyı ancak 10:30 da yapabildik. Öğleden sonra asistan odasını kilitleyip uyudum. Saat 3 te fethiyi eve yolladım dinlensin diye (dün nöbetçiydi).
Şimdi nöbetteyim.taksimde. sema özele nöbete gitmeden netten sipariş verdik ve servista ali, sema ve ben kalamar ve balık (adını hatırlamıyorum. Zaten ben balıktan hiç anlamam) yedik. Karnımız güzelce doydu. Bugün nöbet ekibimiz bayağı kalabalık, 4 kişiyiz. 2 tanesi daha yeni. Pek bir işe yaramazlar, sabah işlerini ve ayak işlerini yapacaklar. Cengiz abiye odayı açık bırakmasını söylemeyi unuttuğumuz için şimdi oda problemimiz var. 1 kişi ameliyathanede yatacak. Sema yarın izne ayrılıyor. Önce Alanya sonra da bandırmaya gidecek. Ben de haftaya samsuna gidiyorum.
Bu aralar kendimi çok yorgun hissediyorum, yazmamamın sebebi bu.
Bu aralar her gece ikinci baharı seyrediyorum. Bayılıyorum bu diziye. Özellikle de ali haydara. Ne güzel rol yapıyor. Aşık rolü. Hanımla birbirlerine bakışları, birbirlerinden bahsederken heyecanlanmaları.. beni farklı alemlere götürüyor desem yeridir.

pattaya

2005-08-26T19:36:00.000+03:00

Pattaya da ilk gün 350 baht ödeyip otelin düzenlediği turla timsah çiftliğine gittik (the million years stone park, pataya crocodile farm) (rehber bu tur için 15 dolar aldı). Etrafta biraz gezindik. Küçük bir tren vardı, ona bindik etrafı biraz da onunla gezindik. Hayvanat bahçesi vardı. Ve küçük bir göl vardı. Gölün içinde kedi balıkları vardı. En çok onlar hoşumuza gitti. Bayağı büyüktüler ve birkaç tane vardı. Bu parkata değişik ağaçlar ve bitkiler vardı. Timsah şovunda timsahlar sanki uyuşturulmuş gibi hiç hareket etmiyordu. Bissürü timsahla dolu havuzun içinde elinin hayvanın boğazına sokan bir adamın şovunu izledik. Hayvanları kuyruğundan çekip oraya buraya atıyordu. Kimisini kucağına alıp taşıyordu. Kafasını hayvanın açık ağzına sokuyor bir müddet içeride tutuyor sen de diken sütünde karşısında oturuyorsun.
İkinci gün nong nooch tropical garden’a yine otelin düzenlediği turla gittik. rehber bu tur için 35 dolar istedi, biz sadece 450 baht ödedik. Otelden servisle tur şirketine götürdüler, orada başka bissürü turistle otobüse bindik ve Taylandlı rehber eşliğinde önce Tayland showu seyrettik. O tarafa bu tarafa sallanan kızlar ve güya tai boksu yapan gençelri seyretmeye fazla dayanamadan çıktık. Maymunlarla, papağanlarla ve sonra da kaplanla resim çekindik. Maymunların yanına banka oturuyorsun (tabii parayla) hayvanlar sana ya sarılıyorlar yada yanaklarından öpüyorlar.(beni şapur supur öptüler, gülmekten kırıldım) Papağanları omuzlarına ve kollarına koyuyorlar. Omuza konulan en büyük papağan herkesin kulağını ısırıyor. Karşıda seyreden millet gülmekten kırılıyor. Kaplanla ilk resim çekinen ben oldum. Benim korkak kardeşim berat öyle bir resim çekindi ki sanki her an kaçacak gibi ve suratı kıpkırmızı. Parktan çıkmadan bu resimleri hazırlıyorlar ve eğer beğenirsen satın alıyorsun.
Sonra fillerin gösterisini seyrettik. Çok eğlenceli idi. Resim yapıyorlar, basketbol, futbol, bowling oynuyorlar. Ödül olarak da gelip elinizden muz yiyorlar(kızlar sepetlerle satıyorlar). Fillerle resim çekindik. Sonra da gidip fillere bindik. Burası güney doğu asyanın en büyük botanik parkı imiş. bissürü ayrı bahçesi var. Biz gezimizi fil üstünde yaptık. ama her tarafı görecek vakit olmadı. Keşke tai show u izleyene kadar bahçeleri gezseydik. Fillere berat yalnız bindi. Biz sema ile birlikte bindik. Alp binmeyeceğini söyledi ve büyük bir hata yaptı. Çünkü bütün resimlerimizi köprüden köprüye koşarak o çekmek zorunda kaldı. Sonunda çocuk terden sırılsıklam oldu. Bizim fili yönlendiren çocuk filden indi ve onun yerine ben bindim. Filin üstünde oturmak hiç de rahat değilmiş. o kadar yüksekten düşeceğim diye bayağı korktum. Çıkışta otelin servisine bindiğimizde ellerimizi kolonyalı mendillerle sildik, çünkü bugün dokunmadığımız hayvan kalmadı. O akşam carreefora gittik ve yemeğimizi orda yedik. Market alışverişi de yaptık. pattaya da yemekleri KFC de yedik. Menüleri türkiyedeki gibi değil, fiyatlar çok çok uygun (2-3 ytl).
Pattayadaki taksiler kamyonet şeklinde ve dolmuş gibi pazarlıkla biniyorsun ama adam giderken duruyor ve yol üstünde başka yolcuları da alıyor. İneceğiniz zaman yukarda bir düğme var, ona basıyorsunuz, zil çalıyor ve adam sizi indiriyor. Walking streete gittik. burası sahil kenarında akşamları trafiğe kapalı bir cadde. Yol boyunca mağazalar ve daha çok da barlar ve striptiz kulüpleri var. Bissürü kız boyunlarında bira fiyatları asılı olarak kapıda duruyor. Yan yana her barın önünde 3-4 tane kız duruyor. Barların içi zaten müşteri bekleyen bissürü kızla dolu. Pattaya gezerken 70-80 yaşında Avrupalı ve Amerikalı yaşlı adamlar görüyorsunuz yanlarında 2-3 tane tayladlı genç kızla sarmaş dolaş geziniyor. Barların içinde de öyle yaşlı yaşlı adamların yanında gencecik kızlar. Bazı erkeklerin de yanında genç Taylandlı erkekler, elele tutuşmuş geziniyorlar. Bazıları markette beraber alışveriş yapıyor. Taylandlı kadınlarla evli olan çok yabancı var. Avrupalı kadınlar evlendikleinde eşlerine çok ilgi göstermedikleri için bu kızları tercih ediyorlarmış. Bizim kadınlarımız gibi kocalarına iyi bakıyorlarmış. Zaten taylandda boşanma oranı çok fazla imiş. Çünkü erkekler çok tembelmiş, çalışmıyorlarmış. Kadınlar ise çalışyorlar. İş güç sahibi bir kadın çalışmayan kocaya ne kadar dayanabilir ki? Sonunda boşanıyorlarmış. Ve yabancı erkekleri tercih ediyorlamış.
Fuhuş çok fazla olduğu için namuslu bekar kızlar yabancı erkeklerle görüşmezlermiş ve onlarla gezip tozmazlarmış, millet fuhuş yapıyor zannetmesin diye. Travestiler de var ama bizimkiler gibi ajite değiller. Süslenmiş püslenmiş onlar da müşteri bekliyor. Yol üstünde bir kulüpte üst katta köşede camlı bir bölümde striptiz yapan bir kız vardı. Yoldan gelip geçen seyrediyor. Müşteri çekmenin yolunu bulmuşlar.
Yol üstündeki tüm alışveriş merkezlerine gittik. hagen daus ta dondurma ısmarlayacaktım (pariste ümmühanla yiyecektik vakit olmamıştı) olmadı çünkü çok pahalı idi. Bişeyler içip çıktık. otele kadar yürüdük. Bayağı uzun bir yol. 7 eleven a uğradık. Daha önce söylemişmiydim bilmiyorum. Burada 7 elevenlar bayağı iş yapıyor. Semaya whitening krem aldık. Taylandda ne kadar beyazsan o kadar şehirlisin anlamına geliyormuş. Burada kızlar güneşlenmiyor ve beyaz olmak için de bu kremlerden sürüyorlar. Otele döndüğümüzde sema da ben de sürdük. Onda pek işe yapamad ama beyaz olan ben biraz daha parladım.
Otele döndüğümüzde çocuklar perişan olmuştu. Bizim tempomuza dayanamadıklarını bir kez daha itiraf ettiler. Gece yatmadan önce sema sütlü kahve yaptı (türk kahvesi ile) içtik biraz sohbet sonrası yattık.

2005-08-26T19:14:00.000+03:00

Sabah geç kalkıp ziverbeye istatistikçiye gittim. Tabloları, garafikaleri hazırlamış ve benim yerime bulguların bir kısmını da yazmış. Görünce acayip mutlu oldum. Çok uzun olduğu için hepsini yazmadım dedi. Annesi marmarada ve çapada yoğun bakımda yatmış. O dönmede yaşadıklarını anlattı. Bayağı konuştuk. Çıktığımda fethi aradı. Beni polkliniğe yolluyorlarmış. Boşuna ayarlama yapmayın, ben gelince çalışmayacağım, esra hanımla istatistikleri gözden geçireceğiz dedim. Meğer esra hanım gelmemiş, hastaymış. Sabah kahvaltı yapmadığım için karnım öyle acıktı ve şekerim öyle düştü ki düşüp bayılacağım sandım. Taksim meydandan hastaneye kadar yürümeyi göze alamadım ve taksiye atladım. Yemek yemek ne muhteşem bişey. Öğleden sonra polikliniğe gittim. 1 saatte hastaları bitirip çıktım. Esra hanım akşam nöbete geleceği için diskettekileri bilgisayara aktarıp ordan bakmasını söyledim. Daha sonra aradı, çok beğenmiş (kolay kolay bişey beğenmez). Birkaç gün buralarda olmayacakmış. Sen yaz, dönünce beraber bakarız, dedi. Nöbete gideceğim için çıkışta savoyda biraz oturduk. sonra nöbete gittim. Telefonla birkaç şey danıştılar, o kadar başka bişey olmadı. Ama yine de çok iyi uyuyamadım. Son günlerde tekrar yayınlanan ikinci baharı seyrediyorum. Dün gece de seyrettim. Bugün hastaneye gitmeyecektim, ortopedinin ameliyatı olmadığı için. Ama sonra Fatma uyan aradı. Faziletten. Benim çok özlediğim, okuldan beri görmediğim bir arkadaşım. Annesi ca imiş(kanser). Kemoterapi için damarı kalmamış. Bizim hastaneye getirecekti kateter taktırmak için sonra vazgeçmiş, çapaya götüreceğim dedi. Ben de hastaneye gitmeden doğruca eve geldim. Kahvaltı falan etmeden aç aç hemen yattım. Cuma selası okunduktan sonra kalktım. Sema ve annemle konuşmalarımı yaptım. Sema ve fethi nöbet listesini ele geçirmişler. Bu akşam listeyi yapacaklar. Karantina listesi de ali’de. Sakın bana yazmasın dedim, İnşallah yazmaz. Annem tel de çok özlediğini söyledi, ben de dedim. Dün de hidayetle konuşurken samsunu çok boşladın dedi. En son kurban bayramında eve gitmiştim. Acaba eylülde gitsem mi diye düşünüyorum. Karaman da gelecek. Nöbet günlerimi ve arzuyu ayarlayabilsem de 1 haftalığına gitsem.
Öğle yemeği yemem gereken saatte yalnız başıma kahvaltı ettim. Kahvaltı tepsisi elimde önce tv yi aradım. Salona gelmiştim ki, tv yi en son oturma odasına taşıdığım aklıma geldi. Bayağı tv seyrettim. Sonra kendi kendime kalk zekiye, kalk da bulguları yaz dedim ve işte bilgisayar başındayım. Biraz yazdım sonra mola vakti bunları yazdım. Karamanı aramam lazım. Gümüşhaneye gideceklermiş. Ne zaman oraya gidecek? Ne zaman dönecek? Ne zman buraya geliyor? Bu soruların cevaplarını almam lazım. Bu arada ığdırdaki arkadaşım elif yurt dışı gezimizi ona haber vermedik diye sema ve bana küsmüş. Geçende tel de konuştuğumuzda bir gariplik olduğunu sezmiştim, hatta ertesi gün tekrar arayı iyi olup olmadığını sordum. İyiyim demişti. Meğer bana kırılmış. Arayıp ne söylemem gerektiğini bilmiyorum. Bana gelmeyi istediğini söylemedi ki. Hem geçen sene İtalya gezisi çok da iyi geçmemişti. Onun için de benim için de kötüydü. Bir bakıma arkadaşlarımın asında kaldım. Bazen o geziyi hatırlamak bile istemiyorum. Sadece onun da yurt dışına çıkmasını, bunu yaşamasını istemiştim(geçen yıl). Galiba virüs ona da bulaştı. Yarın yine nöbetçiyim. Bu aralar çok fazla oldu. Geldiğimden beri 4. iki tanesi hiç hesapta yoktu.
Ümmühan aradı. Çantasını çok sevmiş. Ablamla ayşenur da çok sevmişler. İyi ki almışım. Zaten benim aldığım her şeyi beğeniyorlar. Gerçi paralarını kendileri veriyorlar ama olsun. Bir de onlarınkini ben versem bu maaşla nasıl geçinirim?

Bangkok'ta 3.gün

2005-08-24T13:24:00.000+03:00

Bangkokta tarafik çok sıkışık oluyor. Trafik ışıklarında kırmızı bir yandımı tam 12 dakika bekliyorsunuz. Bu standart, her yerde aynı. İnsanlar beklemeye alışmış, hiç kornaya basan yok. Yalnız taksiye binice otabandan gidelim mi diye soruyorlar. Şehir içinde otoban var ve ücreti 40 baht.
Otelden çıkmadan resepsiyondaki kıza gideceğimiz yerleri haritada işaretletip taksiye atlıyorduk. Kapıdaki görevli sizin için taksi çağırıyor. Nereye gideceğinizi soruyor, şoföre anlatıyor. Hizmette sınır yok yani.
Önce yılan çiftliğine gittik (pasteur institute (snake farm)). gitmeden önce her yerden yılan çıkan, insanların boyunlarında yılan gezdirdikleri bir yer düşünüyordum. Hiç tahmin ettiğim gibi çıkmadı. Bir kere bildiğimiz çiftlikle alakası yok. Taksi bizi şehirde bir yerde bıraktı. Kızılay gibi bir yerin önünde. Oranın içinden geçiliyormuş. Aşı üretim yerleri vs var. Hastane gibi bir yer. Önümüzde 2 turist gidiyordu ve önlerine gelene yolu soruyorlardı. Onları takip ettik. Önce bizi bir salona aldılar ve bize yılanlarla ilgili bir slayt gösterisi sundular. Acayip sıkıcı idi. Konuşmaları zaten anlaşılmayan Taylandlıların bir de sesi metalik çıkınca hiç anlaşılmıyor. Sonuna kadar zorla oturduk. bittiğinde bissürü turistle birlikte açık havada anfi gibi bir yere geldik. Yılanları tek tek getirip şov yaptılar. Kızlar daha çok olmak üzere turistler didip yılanlarla sarmaş dolaş olup resim çekindiler. Bizden kimse çekinmedi. Berat zaten biraz tırsaktır. Bizim evde en cesaretli kişi benim. Ben bile resim çektirmiyorsam, o hiç çektirmez. Sema da isemedi. Alparslan zaten yoktu. Taylandlı eski kız arkadaşı ile buluşmaya city banka gitti, kız orda müdürmüş. Yılan çiftliğinden sonra taksiye atladık. Adama haritada river city yi gösterdik. River city bir alışveriş merkezi, onun önünden bota binilip büyük tapınak wat aruna gidiliyor va kanal turu yapıyorsunuz. Adam İngilizce bilmiyor ve haritada gideceğimzi yeri defalarca gösterdiğimiz halde, berat sürekli what what deyince adam da bizi alıp bir tapınağın önüne götürdü. Wat tapınak demek. Zorla adama meramımızı anlattık ve adam bizi botların kalktığı yere götürdü. 1 kişi için 500 baht istediler. Pazarlık yapmaya kalkıştık ama umursamadılar bile. Bayağı vakit geçmesine rağmen bizim yaşlı taksici bizi beklemiş. Tekrar ona bindik ve karadan wat aruna gitmek istediğimizi söyledik. Adam bizi alıp bir sonraki sokağa götürdü. Adamla bot için pazarlık ettik ve 3 kişi için 600 bahta anlaştık. Adam ataksinin bagaj kapağını açtı ve içine atladı, yol boyunca sağa dön, sola dön diye dışardan bağırarak direktiflr verdi. Biz bu durumla bayağı eğlendik. 2 sokak sonra hiç turistin olmadığı Taylandlıların bize garip garip baktığı bir yerden bota bindik. Yalnız burada öğrendik ki kanal boyunca yılan çiftliği varmış. Botla oraya da gidiliyor. Bizim gittiğimiz çiftliğe gitmemize hiç gerek yokmuş. Adam bizi wat aruna bıraktı. Wat arunun önünde botun kıyıya yanaşma parasını da bizden alılar. Adam bize 20 dakika verdi. Hızlı hızlı gezip resim çekindik. Gerçekten güzel bir tapınak. En büyük stupalar (mezar taşları) burada. Dönüşte nerede inmek istediğimiz sordu ve biz de river city dedik. River city de kendime duty freeden hint işi yatak örtüsü aldım, çeyizime. Mutfak önlüğü ve mutfakta kullanmak için eldivenler aldım. Fiyatları çok uygundu.
Alparslan da geldi ve hep beraber siyam merkeze gittik. her zamanki gibi pizza hutta vegie lovers isimli vejeteryan pizzadan yedik.
Benim kemik tozu yemek takımı aramam asıl bugündü. Önce alp in eski kız arkadaşının tavsiyesi ile Narai Phand a gittik. gaysorna çok yakın. Burada bayağı gezindik. Sonra ben rehbere telefon açtım. MBK center a gitmemizi söyledi. Bir gaflette bulunup alp in sözünü dinledik ve skywalkta yürüdük. Mesafe çok fazla. MBK ya gelene kadar yorgunluktan ölmüştük. İnsanlar İngilizce bilmedikleri için bizi farklı yönlere yönlendirdiler ve 3. katla 6. kat arasında mekik dokuduk. Sonunda da bulamadık. Benim surat beş karış oldu. 1 saat sonra çocukların ellerinden ve ayaklarından geleni yaptıklarını, yapacak başkaşa bişey olamdığına kanaat getirip normale döndüm. Dışarı çıktığımızda hava kararmıştı ve yağmur yağıyordu. Trafik felç olmuş vaziyette. Ortalıkta boş taksi yok ve bissürü önümüzde taksi bekleyen insan. Sonunda karşıya geçtik ve zar zor bir taksi bulduk. Sema ve berat yolda bayağı uyudular. Otele varmamız bayağı vakit aldı. O kadar uykum olmasına rağmen, adamı pek gözüm tutmadığı için ve bilmediğim yabancı bissürü yoldan geçtiğimiz için uyumadım.
Bizim tempomuza tabiiki erkekler çok fazla dayanamadı. Berat gelmeyeceğini söyledi. Alp zaten MBK dan sonra tekrar kızla buluşmaya gitti. Sema ile taksiye atlayıp gece pazarına gittik (suan-lum night bazaar) burası alışveriş için harika bir yer. Patpong yanında bit kadar kalıyor. O kadar geniş bir alan ki gez gez bitmiyor. Yanımızda çok az para olmasına rağmen yine de bissürü alışveriş yaptık. giden olursa benim tavsiyem tahta salata kaseleri ve tabakları yüzen çarşıdan almaları. Çünkü en ucuz orda. Hem kırmızı olna kaslerden biz bir tek orda gördük. Kadın fazla indirmiyor diye almadık, ama sonra çok pişman olduk. Çünkü başka hiçbir yerde yok. Zaten her şeyi 200 bahta aldık. Fix fiyatmış gibi. O kadar pazarlığa rağmen sonradan anladık ki, normal fiyatına alıyoruz, ucuza falan aldığımız yok. Hasır çanta çeşitleri de en fazla yüzen çarşıda. Taylan peği meşhur. Almak isterseniz jim thompson dan alınabilir. Fazla pahalı bir mağaza. Bissürü de şubesi var. Ben ipek falan almadım. Tam gece pazarından ayrılıyorduk ki, porselen çay takımı da gördük. (arayan olursa yol kenarında havuza yakın bir yerde) aa ben çay takımımı istanbuldan aldığım için almadım.
12 de otele döndük. Sabah erkenden kalkıp kahvaltı sonrası pataya ya otobüsle hareket ettik.
Otelden hatıra olarak bişeyler alanlardansanız. Burada almamanızı öneriyorum. Zira bizim grupta bir bayan (emin olun ben değilim) saç kurutma makinesinin kadife kılıfını beğenip almış. Milletin içinde parasını istediler (ben de tai-ingilizce olan incili almıştım ama Allahtan geri bırakmışım).
Bangkok- pataya arası otobüsle 2 saat sürüyor. Otele gitmeden önce bizi mücevher fabrikasına götürdüler (world gems collection co ltd). taylandda yakut ve safir ucuzmuş. Ablama inci kolye (tatlı su incisi) kendime de okyanus incisi kolye ve küpe aldım. Aslında benim inci kolyem vardı. Zamanında (ben orta 2 de iken ) babam bu bölgeye gelmişti ve bize mercan kolye, anneme de inci kolye almıştı. Ben tıp fakültesini kazanınca annem kolyesini bana vermişti. Galiba o tatlı su incisi idi. Geçen ıyl takma yerini bozmuştum ve 1 yıldır kullanamıyordum. (şimdi o ne olacak? Ümmühanın yok diye ona mı vermem gerek? Ama annemden hatıra. Ama onun yok. Almasa mıydım? O zaman bunları hiç düşünmezdim.) berat da ablama ve ümmühana birer inci küpe aldı. Bir sonraki gün alp le tekrar bu fabrikaya gitmek zorunda kaldık.çünkü berat kaşla göz arasında ona annesi ve kız kardeşleri için saçma sapan kristal boncuklarla karışık dizilmiş inci kolyeler aldırmış. Çcocuğu zorla ikna ettik ve ertesi gün beraber gidip değiştirdik. Bu gidiş benim için pahalıya maloldu. Yine boş çıkmadım. Minicik bişey aldım. Doğru mu yaptım diye günlerce kafamda soru işareti ile dolaştım ama yapacak bişey yok. Pişman olmak da yok. İlk gittiğimiz gün fabrikada bize ikram edilen içecekleri içiyorduk. Beratla yalnızdık. Bir türk adam geldi. Neber gençler deyip bizimle biraz ayaküstü sohbet etti. Yeni evlisiniz herhalde dedi. Güldük. Ben abla olduğumu söyleyince adam berata kusura bakma ama ablan daha genç gösteriyor dedi. Bu durumda, berat da en ufağımız hidayetten daha genç göründüğüne göre bizim ailede en genç gözüken ablam (72 li) sonra da benim(74)(en büyük ümmühan oluyor böylece). Berat yanımdan kalk, kısmetlerimi kaçırıyorsun dedi. Aynı olay 96 da ümmühanla ingiltereye yaz okuluna gittiklerinde de olmuş. Herkes ümmühanı kız arkadaşı zannediyormuş.

Pattayada otelin (amari orchid resort) bahçesinde palmiye ağaçları altında bir masada oturuyorum. Hava bugün biraz serin, esiyor. Çok güzel kokan çiçekleri olan ağaçtan düşen çiçekleri topladım ve yazmadan önce onları güzelce kokladım. Rüzgardan bazen kağıtlarım bazen de çiçeklerim uçuşuyor. Sanki yağacak gibi ama bir türlü yağmıyor. İnsanlar havuza girip çıkıyor. Sema yanımda biraz yattıktan sonra havuz başında masaj yaptırmaya gitti (350 baht). Geldiğinde anlata anlata bitiremedi. Acayip rahatlatıcı bişeymiş. Durup durup bacaklarımı hissetmiyorum, varolmanın dayanılmaz hafifliği bu olsa gerek deyip duruyor. Herkese tai masajını tavsiye ediyor. Hatta beyazın menejeri necip’e sadece masaj için git demiş. Berat ve Alparslan mercan adasında.
Şimdiye kadar yazdıklarım işte bu ortamda defterime yazıldı.

yine nöbet

2005-08-22T21:35:00.000+03:00

sabah kakıp hastanede kahvaltı yaptım. saat 9 gibi hastaneden çıkıp ziverbeye istatistikçiye gittim. perşembe teslim edecek. marketten alışveriş yapıp eve gittim. nete girmeye çalıştım ama nedense giremedim. tv seyredip yattım. dediğim saatten daha erken kalktım. akşama doğru mutfağa girdim güzel güzel yemek yapmaya başladım. saat 7 de tel geldi. özelde nöbetçiymişim. beni bekliyorlarmış. saat 6 da orda olmam gerekirdi. böyle bir nöbetim yoktu, nereden çıktı bu nöbet? formalarımı yıkamıştım, hepsi ıslak. nöbet çantam taksimde. herşeyi yeniden hazırladım, ütü yaptım, yaptığım yemekleri de yanıma alıp yola çıktım. saat 20:45 te hastanedeydim. Allahtan ameliyat varmış da doktorlardan biri hastanedeymiş. hastanede yemeğimi yedim. saime ile telde konuştuk. polikliniğe gelip nöbet günlerine baktım. şimdi odaya dönüyorum.

kuzenim yarın sabah beslemem için balıklarını bana bırakmıştı. ben de acayip mutluoldum evde benden başka 3 canlı daha olacak diye. çıkarken beslemedim. sabah evde olmayacağım. akşama kadar aç kalabilirler mi acaba?

2005-08-21T15:43:00.000+03:00

dün sabah geç kalktım. daha yataktan çıkmadan önce semayı (ulaşamadım) sonra da aslıyı aradım. aslının arkadaşı abd ye mastıra gidiyormuş. capitolden hediye alıp ona gitmem gerekiyor dedi. ben de belki bana gelir de ben de ona bu hafta trt 2 de izlediğim milkshakelerden yaparım diye düşünmüştüm. neyse sen de capitole gelir misin teklifini tabii ki geri çevirmemdim. birlikte capitole gittik. önce madoda kahvaltı olarak su böreği yedim (güya kilo vermeye çalışıyorum. kocaman böreği resmen yuttum. bir de başlamadan aslıya 'bu börek benim için çok fazla, bitiremem birazını da sen al' demiştim). ben böreği yerken bayağı konuştuk.komplekslerimiz hakkında.gezi resimlerimizi gösterdim.sonra mağazaları gezdik. arkadaşına hediye aldı. hayret bişey ki ben bişey almadım. eve dönünce işe yarar bişey yapmadım. bangkoktaki 3. günü yazdım ama sayfaya gönderemedim. pazartesiye kaldı.

akşam trt 2 de akıl defteri isimli filmi seyrettim. berat gezide ilginç bir film olduğunu söylemişti. gerçekten ilginçti. tam olarak anladım mı onu bile bilmiyorum. gece tel görüşmesi ardından uyudum. cuma gecesi uyurken birden uyandım ve deprem oluyor sandım, korktum. sonra olmadığına kanaat getirdim. ne zaman uyanıp deprem olduğunu sansam aklıma ilk gelen soru 'dışarı ne giyip çıkacağım?' oluyor. sanırım geçen gün gazetede yazan (banyo yaparken çocuğu evde yangın çıkaran kadın, banyodan çıplak olarak çıkmış ve çocuğu dışarı atmış. kendisi banyoya geri dönmüş kıyafetlerini almak için ve ev başına çökmüş) haberden de çok etkilendim.

sabah kalkmam gereken saatten 1 saat daha geç olarak kalktım. didemi arayıp, nöbeti devralmasını gecikmeli olarak hastaneye geleceğimi söyledim. oturma odasına gidip gece açık olan camı kapatacaktım ki yerde siyah deri bayan çantası gördüm. yüreğim ağzıma geldi. kafamda bissürü soru işareti (kim getirdi? evde biri mi var?...) en son aklıma gelen soru kimin çantası? idi. o zaman aklıma geldi. dün yatmadan önce amcamla yengem uğradılar. yengem sanki bir kaç saatliğine uğramış gibi ceketini vs sini çıkarır, çantasını oraya buraya bırakır. sonra da hepsini unutup çıkar. evden çıkınca yukarı çıkıp zillerine bastım. kapıyı açtı. çantanı bende unutmuşsun deyince garip garip suratıma baktı.

yolda hafif hafif yağmur yağdı. acaba yeni yağmurluğumu ve yeni şemsiyemi mi alsamıydım diye içimden geçirdim. sonra abartma az bişey yağar geçer dedim.

kahvaltı olarak nestfit yedim. alalı aylar olmuştu. kızlarla biraz sohbet ettik. öğle yemeğinde karnım tam doymadı. akşam için şimdiden bir plan yapmam lazım. nörolojideki hasta kötüleşmiş. didem gidip onu aldı. ikindide yatıp biraz uyudum. didem kaldırdı. hasta gelmiş. kalbe nafiz kurşunlanma. tabii genç yaşta gitti. gündüz vakti, bir de bu yaşta senin ne işin var tabaca ile? sadece bir kaç dakikalığına yannına gittiğim halde üstüm başım kan oldu. yakınları ölüm haberini alınca kıyamet koptu (kasımpaşalılar). içerisi tamamen kan koktuğu için yoğunbakımın kapısını açıp biraz havalandırdık. cumhuriyet savcısı gelmiş. didemi çağırdılar. o da korktu beni de götürdü. adam yanında doktor olmadan gelmiş. otopsi için birlikte morga inebilir miyiz dedi. didem hıkmık etti. ben hemen cerrahlardan birini bulursanız daha iyi olur dedim ve didem de kurtulmuş oldu.

akşam yemeği için taşfırından lahmacun söyledik. şimdi çayımı içiyorum.

İnşallah nöbet iyi geçer. teknisyen alev nöbetçi iken ne kadar iyi geçer bilinmez. ben de pek şanslı sayılmam.

yarın sabah kahvaltı edip hastaneden çıkacağım ve doğru ziverbeye istatistikçiye gideceğim. bakalım tezimin istatistikleri için ne kadar para isteyecek?

saime artık rizeden erzuruma dönmüşsündür herhalde. can sıkıntısından yapacak bir iş bulamamış sayfamı okuyorsundur. senin için eve gidince bangkoktaki 3. günü de hemen sayfaya aktaracağım. çok öpüyorum. bu arada nöbetim de hiç iyi geçmiyor. iyi ki didem var. işin altından kalkamadığında beni kaldırıyor. şimdi olduğu gibi (01:20). neyse yarın eve gidip muhtemelen akşam 6 ya kadar yatarım.

2005-08-20T19:36:00.000+03:00

wat po

bu seyahate çıkmadan önce turuncu kıyafetler içinde ibadet eden budist rahipleri görmeyi çok istiyordum.

hepsi bir ağızdan dua ediyor. ama pek de huşu içinde değiller. bu resimde arkadan çektiğim için belli olmuyor ama benim yanlarında çektirdiğim resimde bir kısmı dönmüş bana bakıyor.

arkada da çocuklar var. aslında onların da resmini çektiğimi hatırlıyorum ama ne oldu bilmiyorum. belki de beratların makinesinde kaldı.

tapınaklara girerken çıplak ayakla giriliyor. ayakkabılarınızı dışarda çıkarıyorsunuz ve tapınağın içine girene kadar mermerlerde bayağı bir yürümüş oluyorsunuz. akşam otele gidip de ayaklarınızı yıkadığınızda kapkara sular akıyor. vatikanda olduğu gibi burda da öyle çok kısa şortlar ve askılı tişörtlerle girilmiyor.

2005-08-20T19:19:00.000+03:00

yilan ciftligi

2005-08-20T19:17:00.000+03:00

siam center, yolun karsisindaki baska bir ruh evi

2005-08-20T19:09:00.000+03:00

siam center, central world plaza ruh evi

taylandlılar ruhlardan çok korktukları için evlerini yaptırırken daha ev bitmeden evin dışına ruh evi yapıyorlar. her gün bu ruh evine yiyecek içecek bırakıyorlar. ruhların gelip bunlarla karınlarını doyuracağına böylece kendi evlerine girmeyeceğine inanıyorlar. resimlerde de görüldüğü üzere ruh evi sadece evlerde olmuyor. alışveriş merkezi ve hastanelerin de ruh evi oluyor. sanırım en güzel yanı bu yiyeceklerden kuşların ve başka hayvanların nasiplenmesi.

stupa

2005-08-20T19:06:00.000+03:00

wat arun

budistler ölülerini 2 gün tapınaklarda bulunan ayrı bir yerde akrabalarının görüşüne açıyorlar (hristiyanlar gibi) ve o günlerde rahipler topluluğu ölü için sürekli dualar ediyor ve bu 2 günün sonunda ise ölüyü yakıyorlar. küllerini üç parçaya ayırıyorlar. 1/3 ü ölen kişinin en yakın akrabasına veriliyor. 1/3 ü toprağa, havaya,denize nereye isterlerse savruluyor.kalan 1/3 kısmı ise stupa denilen yukardaki resimde de görülen mezar taşlarının dibine gömülüyor.

yukarıdaki stupalar bangkoktaki en büyüklerinden. bunlar krallar aittir. önceleri tapınaklarda krallara ait stupalar bulunurmuş. sonraları daha küçük olmak üzere tapınağa bağış yapan zenginlerin de stupaları konulmuş. artık kimseninkini bu büyük tapınaklara koymuyorlarmış. halkın stupaları nerede bilmiyorum.

2005-08-20T18:47:00.000+03:00

berat ve sema wat arunda. bu gordugunuz yerde resim cektirmek 40 baht. altta minicik fiyat yaz�yor. ama biz bilmiyorduk. 2 resime 30 baht falan verdik.

2005-08-18T19:39:00.000+03:00

berat ve alparslan yuzen carsida

2005-08-18T19:26:00.000+03:00

floating market

tatil

2005-08-16T22:23:00.000+03:00

Cuma günü sabahı (5 ağustos) uyuyamadım ve erkenden kalktım. Çocuklarla kahvaltı ettik ve hazırlandık. (iki laflarından biri programın gerisinde kaldık idi) sema ile havaalanında bulıştuk. Koşturarak duty free ye gittik. helena rubinstein ın kullandığımız tüm ürünlerinin fiyatlarını yazdık (diğer 2 hava alanı ile karşılaştırmak için). Uçakta dördümüz yan yana oturduk (ortada). 16 da uçakta idik. Uçak ancak 16:50 de hareket etti. Bir müddet sonra hepimiz acıktık diye söylenmeye başladık. Sema yiyecek bissürü şey çıkardı (önceki günkü market alışverişinin mahsülleri). Yemekleri verdiklerinde biz biraz karnımızı doyurmuştuk. Hosteslerin kıyafetleri çok hoştu (Malezya hava yolları). Kızlar da fena değildi. Özellikle bir tanesi daha güzeldi. Ama ya anlayışı biraz kıttı yada sema ile beni sevmedi. Tea diyoruz, garip garip yüzümüze bakıyor. O bişey diyor, biz anlamıyoruz. Berat arada iletişimi sağladı. Zaten kızı da pek beğenmişti. Koltuklarımızın önünde tv ekranı vardı. Film olarak 3 seçenek vardı. Cennetin krallığı, Madagaskar isimli çizgi film ve adını hatırlamadığım vurulu kırdılı bir maerikan filmi. Biraz çizgi filmi izledim. Birkaç saat sonra sema ile önce tuvalete gittik sonra da uçağı 2 kere tavaf ettik. Ben bu uçak yolculuğunu ulusoyla samsuna gitmeye benzettim. İkisi de 11 saat sürüyor. İki fark var; biri karada diğeri havada, diğer fark da bolu dağı doruk tesislerinde verilen mola. İşte bizim bu gezintimiz bolu dağı molası idi. Oturdukça sema bişeyler yemek istiyordu. (çekirdek, çam fıstığı) o yerken ben de yiyorum ve benim için hiç de iyi olmuyor. Akşam yemeği nerde kaldı derken ikimiz de uyuduk. Biz uyurken sandviç getirmişler ama berat bizi uyandırmamış. Gece ışıklar açıldı ve kahvaltı getirdiler. Malaman yedik (pek melemene benzemiyordu ama) saat 03:30 gibi Kuala lumpura indik. Yanımızda rehber yok ve biz Kuala Lumpur havaalanında Bangkok a geçmek için alanın içindeki trene binmek zorunda olduğumuzu bilmiyorduk. Görevlilere sorarak bulduk. Ve ets ye bayağı kızdık, niye böyle bişey olduğunu söylemediler diye. Eğitimsiz biri olsak aklımıza gelmezdi ve kös kös oralarda beklerdik.
Bangkoka geçmek için fazla beklemedik. İki ülke arası 2 saat kadar sürüyor.
Havaalanında rehber karşıladı. Otobüse binmeden önce yerel kıyafetler giymiş bir kız geliyor ve boynunuza orkideler asıyor (orda rkideler ucuz) ve sizinle resim çekiniyor. Bunun turla bir alakası yok ve para tuzağı. Ertesi gün resimleri çıkarıp getirip size satıyorlar. Berat ve sema arkadan geçip resim çekinmediler(beratı bir arkadaşı uyarmış). Alparslan yüzünden ben de çekinmek zorunda kaldım. Ve tabii resmi ona aldırdım. Otelimiz radisson otel. Güzel bir otel. Rağbet hürmet fazla. Bangkok ve Kuala lumpurda otel odalarında kettel (böyle mi yazılıyor) bulunuyor. Bizim çok işimize yaradı. Yanımızda götürdüğümüz su ısıtıcısını hiç kullanmadık. Otele yerleşince ilk gün panoramik geziyi yaptık ve rehber bizi önemli 2 tane tapınağa götürdü. Ama ben o günü defterime yazmadığım için buraya da yazmıyorum. Daha sonra kafamı toparlarsam buraya da yazarım. Bu arada rehber turdakilerle konuştu. Bangkok ve pattayadaki geziler için toplam 150 dolar istedi. 4 kişiyiz toplam 600 dolar oluyor. Tabii ki rehbere katılmadık. Bangkok çok ucuz ve taksiler de öyle. Taylandda insanlar genelde doğru düzgün İngilizce bilmiyor. Bilen de öyle bir konuşuyor ki kendi dilini konuşuyor zannediyorsunuz.anlamıyorsunuz. gezerken hava alanından aldığımız haritalarımız çok işimize yaradı.
Gruptan bahsetmeyi unuttum. 20 kişi idik. Otele gelir gelmez 2 genç adam (bursadan) ayrıldılar onları sadece şehir değiştirirken gördük. Neden geldikleri belli. Bir anne-oğul, 2 kızkardeş vardı. 2 çocukları olan oğulları abd de okuyan kulakları küpeli, şapka takan, garip keçi sakalı olan çocukları olan bir aile. (bunlar hakkında sema ne senaryolar yazdı). Ve bu ailedeki babanın abisi ve onun eşi. Ve bir de teyze- enişte ve 2 genç erkek yeğen. Buradaki enişte galiba almandı. Bu grup da ayrı gezdi. Ve bizden bazen daha çok yer gezdiler.
Bangkokta 2. erken kalktık. kahvaltı çin otelin kahvaltı salonuna gittik (domates, salatalık, siyah ve yeşil zeytnimizle). Kahvaltı tahmin ettiğimizin aksine gayet güzeldi. Bizim götürdüklerimizden sadece peynir ve zeytinler işe yaradı. Çok güzel bir kahvaltı yaptık ve sonra turla birlikte yüzen çarşı (floating market) ya gitmek üzere hareket ettik. (bu bir ekstra para ile yapılmış bir gezi. Bu geziyi turla yapmak bence akıllıca çünkü şehir dışında) Otobüsle bir yere kadar götürüyorlar sonra 6 kişilik motorla çalışan kayıklara biniyorsunuz. İki tarafında evler, bakkallar olan bir kanalda yüzen çarşıya kadar gidiyorsunuz. Yüzen çarşıda 4 kişi 300 bahta (100 baht 3.5 ytl) kayık kiraladık. İstediğimiz dükkanların önünde durup pazarlık yaparak istediğimiz şeyleri aldık. Burada acayip eğlendik. Bu kadar eğlenmemizin nedeni de mısırdaki gibi pazarlık yapmamızdı. Çocuklar bu konuda çok beceriksiz çıktılar. Gezi boyunca pazarlıkları ben yaptım. Mesela çantanın fiyatını soruyorsunuz. Hesap makinesine fiyat yazıyor. 8000 baht. En düşükten pazarlığa başlamak en mantıklı çünkü sürekli çık diye işaret ediyorlar. Çıkıp çıkıp son düşündüğünüz fiyatı last price diye yazınca önce olmaz olmaz diyorlar. Boğazlarını keser gibi hareket edip kendi dillerinde gülerek bişeyler diyorlar. Israr edince kabul ediyorlar. Bırakıp gitme numarası da genelde işe yarıyor. 50-100 baht deyip her şeyi 200 bahta aldık (sonra anladık ki bunlar gerçek fiyatları imiş. Sadece kazık yememiş olduk).
Hepsi çok giler yüzlü ve sakin insanlar. Kafalarını hiç bir şeye takmıyorlarmış. Varsın, olsun politikası güdüyorlarmış. Biz de sık sık varsın olsun deyip eğlendik. Bir mağazaya girdiğinizde hemen ayağa kalkıyorlar, selam veriyorlar ve sizinle ilgileniyorlar.
Yüzen çarşı bitince tekrar kayığa binmedik. Otobüs yüzen çarşıya gelmişti. Otobüsle şehite götürdüler. Bu arada yüzen çarşı sabahın erken saatlerinde açılıyor. Ve 12 de kapanıyor (öğlende). Yüzen çarşıdan önce Hindistan cevizi ile çeşitli eşyaların yapıldığı bir çiftliğe götürüldük. Yüzen çarşı sonrası ise tik ağacından masa, sandalye gibi eşyaların yapıldığı bir yere gittik. yapılışını de izleyebiliyorsunuz. Hepsi çok güzeldi ve türkiyedekilere göre tabiiki daha ucuzlar. Rehber o gün insanları en son masaja götürdü. Tüm otobüs gittik. girişte bize yeşil çay ikram ettiler. İlk denememdi ve pek sevmedim. Daha sonra 2şer 2 şer insanları çağırıyorlar. Biz birkaç kişi ile masaj yaptırmadan otele döndük. Aldıklarımız otelde bırakıp, siyam merkeze gittik.siyam center büyük alışveriş merkezlerinin bir arada olduğu yer. hava yağmurluydu. Yağmur yağsa bile siyam merkezin bir güzelliği havadan tren gidiyor ve bunun altından skywalk denilen köprüler var. İnsanlar buralarda yürüyorlar. Ne ıslanacağım diye nede arabalar su sıçratacak diye düşünmüyorsun. Yol üzerindeki tüm alışveriş merkezlerine de köprülerle bağlantısı var. Direkt alışveriş merkezinin 2. veya 3. katına giriyorsunuz. Yoldan yürürken gökyüzünde 2 katlı köprülerin olması biraz basık ve boğucu geliyor ama insan kendini uzay çağında gibi hissediyor. Hele de skywalk da yürüyorsan hiç de boğucu gelmiyor.
Yol üstündeki otobüs duraklarında büyük ekranlar var. Reklamlar ve şarkı klipleri gösteriyorlar (sesli), insanlar beklerken sıkılmıyor. Bu şehir bir taraftan çok geri iken bir taraftan da tahmin edlemeyecek kadar ileri. İnsanlar fakiriz diye üzülmüyor ve zenginin parasında gözü olmuyormuş. Çünkü reenkarnasyona (budizme göre) inanıyorlar ve diğer hayatlarında çok daha iyi bir hayatları olacağına inanıyorlar buna göre de bu hayatlarında şikayet etmemeliler ve iyi bir insan olmaları gerekiyor. Çok dürüst insanlar. Taksiciler hiç dolaştırmıyor. Yanlışlıkla fazla para verdiyseniz hemen geri veriyorlar. Bu arada malezyada da taylandda da kapalı hiçbir yerde sigara içilmiyor. Taksilerde de öyle.
İlk girdiğimiz yer central world plaza (abd deki bombalamadan önce ismi world trade center imiş. Sonra değiştirmişler)o kadar da güzel bir yer değildi. Ama bayağı büyük. Sonra karşısındaki Gaysorn’a girdik. Burada çok az insan var. En ünlü mağazalar (prada, gucci, luis vitton vs) burada. Öyle benetton, stefanel vs yok. Benim aradığım porselen tabaklaru burada bulduk. Ama fiyatlar Türkiye ile aynı idi. Bu iki günü çocukları kemik tozu yemek takımı alacağım diye bayağı yürüttüm. Sonunda onlar pes ettiler, ben hala pes etmemiştim ama yapacak bişey de yoktu. O yüzden 1 saat beş karış suratla gezdim. Sonra da onların ellerinden geleni yaptığını düşünüp surat asmaktan vazgeçtim.
Gaysorna 2. girişimizde yağmur yağıyordu. Ve içeri girerken şemsiyeler damlamasın diye ince uzun şemsiye poşeti veriyorlardı. Alışveriş merkezlerine girerken öyle aramalardan, güvenlik bantından falan geçmiyorsunuz. Zaten her yerde de güvenlik yok.
Akşam olunca taksi ile patpong (gece çarşısı) gittik. zaten arası fazla değil. Bangkokta taksilerde pazarlığa gerek yok. Taksimetre açtırmak en mantıklısı. 35 baht la taksimetre açılıyor. Patpong tezgahlarla üçe bölünmüş bir sokak. Akşam 7 -12 arası açık. Sokağın iki tarafında bar ve striptiz klupleri var. Bazılarının kapısı açık ve gezerken içerde striptiz yapan onlarca kızı görüyorsunuz. Tezgahlar ünlü markaların sahte çanta, tişörtleri, saatleri ile dolu. Tahta tabaklar, heykeller. Burada da pazarlık yapıyorsunuz.
Geceleri odamızda yatmadan önce türkiyeden götürdüğümüz şeyleri yedik. Çay içtik.

yavaş yavaş diğer günleri de yazacağım. resimler de gelecek. konu mankeni olarak da beratı kullanacağım.

döndüm

2005-08-16T21:54:00.000+03:00

pazar günü saat 14:35 te istanbula indik. 11 saat yolculuk sonrası istanbula gelmek harika birşeydi. 117 kilo gelen bavullarımızı aldık. duty free den son alışverişimizi yaptık. taksi şoförünün biri ile kavga edip semayı o taksiye, biz de sonrakine bindik. o akşam çocuklar beratın arkadaşı ismaile yatmaya gittiler. evim bana kaldı. akşama kadar kendimi tuttum ve yatmadım. yattığımda turkiye saati ile 23:00 , malezya saati ile 04:00 idi. sabah zorla kalkıp işe gittim. pazartesi bütün gün laylaylom gezindim. teknisyenlere ve asistanlara getirdiğimiz tropikal meyveleri ikram ettik. aldığımız 13-14 kiloluk meyvenin bir kısmı bozulmuş. kalanların bir kısmını hastaneye getirdik. diğer iki yarı ise semanın evine ve samsuna benim aileme gitti. kendime sadece 1 tane guava bıraktım. onu da biraz evvel kesip birazını yedim.
yoğunbakım ünitemizde acinetobakter üremiş. cengiz abi küplere binmiş. sorumlu olarak yeni asistanları gösteriyormuş. onlara eldiven giymeyi öğretmemişiz. bizi disipline deceklermiş........ falan filan.
pazartesi o kadar laylaylomdan sonra salı günü beni ameliyathaneye yazmışlar hem de asistan olarak çalışayım diye. tüm gün boyunca patladım. sinir krizleri geçirecektim, hasta başında. sonunda çıldırdım ve beni biraz balkona çay içmeye gönderidiler. en kıdemli olarak bugün ameliyathaneden en son çıktım. devir tersine döndü. güya yanıma kıdemli birini yazmışlar ben çalışmayayım diye, aynı zamanda kızı polikliniğe de yazmışlar. öğleden sonra yalnız kalmak beni çıldırttı. hoca geldi. ameliyathaneye beni de çağırdılar. hoca tezimi tam olarak yazmadığımı duyunca kızdı. kızım.... falan da filan kızıp durdu. ben de dedim ki ' hocam bu olay ibrahim tatlısesin işine döndü. hasta vardı da ben mi yapmadım? bu hastanede kimse tezi için benim kadar uğraşmamıştır' . hoca bu sözler karşısında tabii ki sustu.
hastaneden geç vakitte çıkıp sema ile nişantaşına gittik. eve geç geldim.
siz benden güzel bir tatil yazısı bekliyordunuz ama ne ile karşılaştınız.
yazacaklarım var ama çoook uzun ve benim onları yazacak enerjim yok. hiç tatilden gelmiş gibi değilim, değil mi? yorucu bir tatildi ben ne yapayım?

pattayadan selamlar

2005-08-09T15:35:00.000+03:00

Pattayada bir internet kafedeyiz. Sema ve alparslan disarida sigara iciyorlar’burda kapali alanlarda sigara icilmesine izil verilmlyor.
Bangkokta 3 gun gecirdik. Ilk gun pismanlik duyduk. Ne bicim yer burasi dedik ama sonra 2. gun yuzen carsiya gittik. Acayip eglendik. Rehberle gezmiyoruz. Sadece bir gun rehberle gezdik. Keni kendimize isimizi hallediyoruz. Rehber kazigindan kurtulduk. Bayagi ucuza getiriyoruz. Rehbere verilecek paralarla pazarda alisveris yapiyoruz. Her gun sadece bir ogun disarda yemek yiyoruz. Gimadan aldigimiz yiyecekler bitti. Semaya hazir corba fazla aldirtmamistim. Hepsini bitirdik. Cok iyi geldi. Aksam yatmadan once sicak corba iciyorduk. Biraz evvel market alisverisi yaptik. Hazir corba bulamadik. Domates, peynir, meyve suyu aldik. Birazdan otele gdip dinlenecegiz. Geldigimizden beri llk defa bir gece erken yatmis olacagiz.
Bugun timsah ciftligine gittik. Bayagi guzel bir yerdi. Timsahlar cok sakindiler. Adam bayagi tehlikeli oyunlar oynadi. Dun de yilan ciftligindeydik.
Arada 4 saat fark var. suan burda saat 19:30
Simdilik bu kadar daha sonra daha cogu gelecek.

hoşçakalın

2005-08-04T19:56:00.000+03:00

Sabah erkenden kalktım. Gece yıkanan çamaşırları astım. Öğleden sonra (ben evde yokken) Alparslan ve berat gelecekleri için biraz evi toparladım(ne dağınık kız demesinler diye). Öğlene kadar aktif bir şekilde ameliyathanede çalıştım. Bugün gerçekten yorulduğumu hissettim. Bugün çömezle bana daha farklı bakıyorlardı. Sanırım arkamdan cadoloz diye konuşuyorlardır. Ne yapayım onlar da aylak aylak etrafta gezinmesinler, ben söylemeden hastadan hastaya koşsunlar. Her şeyi ben mi söyleyeceğim? Ben ilk geldiğimde onlar gibi miydim? Aslında 2 tanesi iyi de. Bir tanesi iyi değil. Yaşın yanında kurular da yanıyor işte.
Öğlende sema cengiz abi ile (şefimiz) marpuçculara gidiyordu. Cengiz abi boncuklarla avize yapacakmış. Nasıl olacağını kafam tam almadı ama bitirnce getirip gösterecek. Ben de onlara takıldım. Eminönünden jemaliah için çaydanlık takım aldım. Sonra da cengiz ağabey’in 2.5 kiloluk boncuklarını aldık. Adam cengiz ağabey’e kartını verdi. Bayağı güldük.
Hastaneye gelince milletle vedalaştık. Gimaya gidip alışveriş yaptık, oralarda aç kalmamak için. Ama galiba biraz abarttık. Bunu kasada 94 ytl ödeyince fark ettim. Cafe fotoğrafta melemen yedik. Bir taraftan da market alışverişini niye aç karnına yaptık diye hayıflandık. Savoydan da bişeyler alıp iki ayrı taksiye atlayıp ayrıldık.
Eve geldim. Çocuklar gelmeden sayfama bakayım dedim. Sanırım istiklale arkadaşlarıyla buluşmaya gittiler. Koyubeyazı okudum. Yuvakuranın sayfasına baktım. upuzunİngilizce yazıları okuyayım derken gözüm şeş beş görmeye başladı.
Artık gidiyorum. Daha ütüleyecek bissürü kıyafet, hazırlanacak bir bavul ve aranacak arkadaşlar var.
Allah izin verirse ayın 14 ünde öğleden sonra yurda dönmüş olacağız. Sanırım o yorgunlukla bişey yazamam. Ama tüm tatil boyunca her zaman yaptığım gibi notlar alacağım ve her akşam yanımda götürdüğüm deftere o günkü yaptıklarımı yazacağım. Döndüğümde o defterdekiler size de yazılacak. Şimdilik hoşçakalın.

Jemaliah Abdulhamid

2005-08-03T19:12:00.000+03:00

İki günlük nöbetin ardından evdeyim. İlk nöbetim korkunçtu. Dediğim gibi çömezim karantinaya gitmedi ve 19-21 arası ben çalışmak zorunda kaldım. O kadar çok hasta vardı ki, bir tanesini muayene etmek için boşyere geç karnını aç diyorum. Sonra o arada başka hastaya bakarken, içerdekini unutuyorum. Diğerleri geliyor, bize ne zaman bakacaksınız diyor. Bu arada hemşire hastanın biri ile kavga etti. (Hemşire de hasta da çok normal) hasta yakını hemşireye beni örnek gösterdi. (ben başka bir hasta ile ilgilenirken) ‘Bak doktor hanım hastaya nasıl davranıyor, güler yüzlü ve hiç kızmıyor falan.’ Gerçi sonunda beni de kızdırdılar. Neyse akşam ve hatta gece sürekli ameliyat vardı. Zavallı kamile hiç oturmadı. Ben bir ara yattım ama ya kamile ameliyathaneden bişey danışmak için arıyor, ya birileri (ablam ve arkadaşım) tel açıyor. Sonunda saat 2 oldu ve kalkıp tekrar çalıştım.3 saat. Gece brezilyalı genç bir adam geldi. Cumartesi bara gitmiş. Sonra kendini otelde bulmuş. Hiç bir şey hatırlamıyorum. Odada bu filmleri buldum. Ogün buraya gelmişim. Bana ne olduğunu öğrenmek istiyorum diyor. O anlatırken çok iyi de. Ben uzun zamandır İngilizce konuşmamışım.( Haftaya konuşmaya başlayacaktım, bu hasta da nerden çıktı? ) zar zor anlattım. O gün para vermemişsin dedim. Tınmadı bile. Filmlerini de alı ve gitti. Benim için de tatile çıkmadan pratik oldu. Gerçi kapı gibi berat(erkek kardeşim) ve Alparslan (amcamın en kıymetli torunu) varken ben ne konuşacağım. Kız kardeşimle parise gittiğimizde (o İngilizce öğretmeni) ağzımı açıp da doğru düzgün hiç konuşmamıştım. Alp 3 yıl ingilterede kaldı. Güya üni de okudu. (gidip amcamın gönderdiği paralarla üide okuyorum diye marka kıyafetler almış. Gucci, prada. Amcam okumadığını öğrenince zorla geri getirtmişti, onu.) berat da ise İngilizce, almanca, İspanyolca. Daha ne isteyeyim. Sabah semanın ısrarlarına rağmen kahvaltıya çıkmadım. Ameliyathane soyunma odasına çıktım ve biraz da orda yattım. Sema geldi, zorla kaldırdı. Çok kötü gözüküyormuşum. Duş alınca kendime geldim. Hastanede banyo yapmaktan daha güzel bişey var mı acaba? Reklamlarda diyor ya insan kendini yenilenmiş gibi hissediyor. O gün işim olmamasına rağmen nöbete gideceğim için sema ile boşuboşuna hastanede vakit geçirdik. Hava o kadar bunaltıcı idi ki poliklinikte klima var diye birkaç saati orada oturarak geçirdik. Sonra dışarı çıktık, istiklalde pizza hutta salata ve pizza yedik ve nöbete gittim. Birkaç saat uyudum. Hastalar çok problemli değildi. 2 kere yoğun bakıma gittim. Gece de sadece 2 kere telefon açtılar. Sahi şimdi hatırlıyorum. 2 kere değil, 4 kere aradılar. 2 kere yoğun bakımdan, 2 kere de ortopediden ağrısı olan bir hasta için. Akşam da uyuduğum için 4 telefon önemli değildi. Sabah kalkıp kendi hastaneme döndüm. Erkenden ameliyathaneye indim. Hastalar erken geldiler. Diğer uzmanlar gelmeden hastaları uyuttuk. Bugün 2 tane hastaya epidural taktım. (koyubeyaz merak etme aklımdasın, ağrısız doğumu boş vaktimde yazacağım. mail adresin masamda, önümde. nasıl olsa daha çok vaktin var.) Sertan tuttu mu diye sordu. Heralde yani dedim. O da çok alçak gönüllüyüz dedi. Güldüm. Ama 2. hastamınki çok iyi olmadı. Lokal anestezik de yapılmak zorunda kalındı. Esra hanımın dediğine göre problem bende değil, hastadaymış. Bana bu 2 epiduralden sonra tam gaz uzakdoğuya gidersin dedi. Artık hergün çalışmadığım için, uzun zamandır yapmamıştım. Çok iyi oldu. Bu arada sema acil sectio yüzünden çok sinirliydi. Biraz tartıştık. Biz zaten bir arada çalışmayı sevmiyoruz. Kavga ediyoruz. Sadece epidural yaparken bir arada olduğumuzda birbirimize yardım ediyoruz, iyi oluyor. Onun dışında bir arada olmasak daha iyi. Kızmakda haklıydı ama yanlış kişiye (bana) kızıyordu. Benim altımdakilerin kafası organizasyon işine yatmıyor, kafaları almıyor ve fazla sorumluluk sahibi de değiller.
Yarım günlük çalışmadan sonra yemeğimi de yiyip hastaneden ayrıldım. Eve gelince hemen yattım. 2 saat sonra sema aradı. Ayakkabısının çiçeği düşmüş ve aramış taramış bulamamış. Galeriaya gitmiş. Ayakkabı % 50 inmiş. Yeni bir tane alıyorum, numaranı söyle sana da alıyorum dedi. Sonra da uykum kaçtı ve onunla telde muhabbet ettik.
Jemaliah abdulhamid kız kardeşimin ingilterede tanıştığı, Malezyalı bizden bayağı büyük bir bayan. 1996 da gelip bizde kalmıştı. (1996 da 36 yaşındaydı. Şimdi bilmiyorum)daha doğrusu 96 mı 97 mi bilmiyorum. O bizdeyken prenses diana ölmüştü. O zaman onunla aynı yaşıttı. Cenazeden 1 gün evvel londraya yolcu etmiştik.Erkek kardeşim istanbulu biz de samsunu gezdirmiştik. Bizim çayı ve sarımsaklı kızartmayı ve cacığı çok beğenmişti. Ablam da ona o aman sarımsak vermişti. İngiltereye döndüğünde bir grup arkadaşı evine gelmiş. O da onlara cacık yapmış. Neyse ablam jemaliah ya göndermek için çaydanlık almak istiyordu, alamamış. Bugün migrostan sema ufak bir tane bakacaktı. Tabii ablam da 2 paket çay yolluyor. İnşallah Jemaliah nın işi müsait olur da bizi gezdirir. 1996 da 10 yıl malezyada öğretmen olarak çalışmış ve yine kendi ülkesinde milli eğitim bakanlığında bir kadının gelebileceği en üst mevkide 5-6 yıl çalıştığını söylemişti. Zaten kız kardeşimle tanıştığında ingilterede doktora yapıyordu. Bu arada jemaliah bekar. O geldiğinde tarkanın yeni kaseti çıkmıştı. Beğenmişti. Sertapla kocası da yeni boşanıyorlardı. Levent yüksel etrafta ağlanıp duruyordu.
Kız kardeşimin düğün resimlerini bavulun yanına koydum, unutmamak için. Jemaliah kız kardeşimi görünce tanıyamayacak. Tabii ablamın, yeğenlerin de resmini götüreceğim. Bütün sülalemizle tanışmıştı çünkü.
Görüldüğü üzere tatil moduna girdim. Yalnız daha bir parça bile ütülemedim. Bavulu nasıl hazırlayacağım bilmiyorum. Yarın berat ve alp geliyorlar.
Ak pazartesi istanbula geldi. Daha doğrusu türkiyeye. Handanla, haluk karşılamaya gitmişler. Daha kimler vardı bilmiyorum. Dün de Ayşegül çorluda erkek kardeşinin yanındaydı. Arzuyu ziyaret edecekti. Heralde görüşmüşleridr. Ben dönene kadar annesi ile ve yeğenlerle hasret giderecek, sonra istanbula gelecek. Öyle anlaştık.
Yazacak aslında başka şeyler de var ama ben artık gidip eşyaları toparlamaya başlayayım.

evde 2 gün

2005-07-31T16:24:00.000+03:00

2 gündür evdeyim. dün biraz evi temizledim. tezimin giriş bölümünü yazdım. sadece küçük bir yer daha yazdım mı tezimin bulgular ve tartışmaya kadar ki bölümü yazlımış olacak. tatilden geri döndüğümde istatikçiye gitmek ve sonra hızlı bir şekilde gerisini yazmak kalıyor. dün biraz gideceğimiz yerler hakkında araştırma yaptım. daha çok erkeklere cazip gelecek yerler. sex ticareti vs yüzünden. küçücük küçücük kızları pazarlıyorlarmış. maddi durumu iyi olmayan aileler küçük kızları bir an önce büyüsünden satalım diye beklerlermiş. kızlar için de bu gurur kaynağı, ailelerine gelir kaynağı olmak.
dün kuzenim esra ve kocası amcamlara geldiler. esra evlendiğinden beri sanırım 2 kere görüştük. yukarı çıktım, biraz sohbet ettik. esra da bosnaya gitmiş. ilk defa uçağa bindi ve ilk defa yurt dışına çıktı. çok hoşuna gitmiş. eşine uzakdoğuya gidip gitmediğini sordum. gitmiş. benim de gideceğimi duyunca bişey demedi ama garip garip baktı. sanki oraya sadece bir nedenle gidiliyor. şefimiz cengiz abi de sakın orda hastalık kapmayın deyip duruyordu.
neyse bugün de biraz budizm hakkında araştırma yapmam gerek. öğlende saime ve ablamlarla konuştum. saime bugünlere sayfamı okuyormuş. neden bişey yazmıyorsun diyor. bugün yazmamın sebebi daha çok O. haftaya erzuruma gidiyor. tayini oaraya çıktı ve bir müddettir aldığı raporlarla istanbulda kalmaya çalışıyordu. kısa bir süreliğine gidecek. yakında temelli istanbula döneceğine eminim.
ablamlar dün samsunda 3 kişinin boğulduğunu söylediler. bir de hastanedekiler yüzme bilmiyorum diye benimle dalga geçiyorlar. biliyoz herlade bizim oranın denizi tehlikeli. samsundayken her pazar günü evin önünden bissürü ambulans fakülteye geçerdi.
kırmızı samsonite bavulu ortalığa çıkardım. içindeki naftalinli kışlıklarımı dolaba kaldırdım. içini tatil kıyafetleri ile dolduracağım. gerçi bu sefer bişey götürmeyeceğim. bu kadar büyük bavul götürmemin sebebi. gelirken ordan aldığım şeyleri rahatlıkla sığdırmak için.
handanı arayıp arzunun yarın döndüğünü söylemem lazım.

kırmızı saçlar

2005-07-29T01:17:00.000+03:00

Çok geç oldu ama henüz uykum yok. Zaten hastanede insan tam olarak uyuyamıyor. Bir de uyusam da birkaç saat sonra sema reina dan gelip beni uyandıracak. Serviste yer kalmadığı için nöbetçi uzmanı eve yolladım. Onun yerine servise bakacağım. Görünürde birkaç vaka varmış ama İnşaalah ucu bana dokunmadan çömezlerim hallederler. Sema ile yer olmadığı için bu gece aynı kanepede yatacağız. Nasıl sığacaksak? Gerçi biz bir kere daha böyle yatmıştık. Beraber üçüncü yatışımız olacak. Bir kez de son TARK da yani kongrede antalyada gece içip içip sonra tansiyonu düşmüş. Kızlar benim odaya getirip, üstüyle başıyla yanıma yatırmışlardı.
Bugün çok hareketli bir gündü. Tam gün ameliyathanedeydim ama sterilizasyon yapılacağı için yarım gün çalıştım. Öğleden sonra asistanların hepsi bir yerlere kaçtı. Çömezlerin hepsini ise polikliniğe yönlendirdim. Bir sorsa hepsi için birer yalan uydurdum kafamdan. Çünkü yalan söylemeyi hiç beceremem. Önceden ayarlarsam apışıp kalmam. Sema, meral ve ali nişantaşına gittiler. Sema dün tommy de beğendiğimiz erkek gömleği ve şortu ali ye aldırtmış. Ben de sonra nişantaşına gittim. Semanın benim için ayırttığı yağmurluğu aldım. Bu gezi içindi. Muson yağmuralrı için. Sonra taksiye atlayıp bizimkilere katılmak üzere Hamdi ye gittim. Çok sıcaktı, içerde oturduk. Dışarısı da acayip rüzgarlıydı. Ama manzara muhteşemdi. İstanbulun en sevdiğim manzarası. Bizim hastane de gözüküyor. Yemekten sonra ben galata köprüsünden yürüyelim diye tutturdum. Sonra tünelden istiklale çıktık. Sonra sema ile tarmvaya binelim, ben hiç binmedim dedi. Ben de destekledim tabii. Çünkü benim de ilk olacak. Teknisyen sevim, ali, sema ve ben. Güzeldi. Yarı yolda inip vakkoya ve d&r a girdik. Alışveriş ten sonra ben ali ile nişantaşına tommy ye paçası yapılan kotu almaya gittim. Vakit geçirmek için kırıntıya gittik. Oturup yan masadaki çifti dikizledik. Çocuk dr Abdullah, kız da ilaç mümessili. Acayip geveze bişey. Zaten çocuğun dediğini ikimiz de duyamıyorduk.
Harbiyeye gittik. İki kişi daha gruba katıldı ve 6 kişi leman sam, Vedat sakman konserini izledik. Muhteşemdi. Ben bu kadını severdim ama bu konserle kadına hayran kaldım. Hareketler, danslar öyle ahenkli ki, sahnede hiç durmuyor, sürekli hareket halinde. Ve her hareketi de ahenk içinde. Başka kullanacak kelime bulamıyorum. Seyirci çok zadı, önlere doğru geçip oturduk. Kadın çıkar çıkmaz sema ile aynı anda kıyefeti hakkında yorumda bulunduk. Çok kibar, cici bişeydi. En çok da saçlarına bayıldım. Zaten kırmızı saç hastasıyım. Gerçi ben daha çok candan erçetin, şebnem ferah tarzı;çilek kırmızısı, pembeyi seviyorum ama bu kadının saçları rüzgarda öyle güzel uçuşuyordu ki, bir ara kadına nazar değdireceğimden korkup Maşallah Sübhanallah bile dedim. Ara verdikten sonra şalvar giydi. Bizim oaralarda giyilmediği ,için belki de benim bir şalvar merakım var. İtalyada alacaktım da kızlar üstümde çok güzel durmadı diye aldırmamışlardı. İkinci kısımda genelde türkü söyledi. Arzucum seni de andık. Çünkü büyük bir övgü ile Cengiz özkanı çağırdı. Ah istanbulu ve bir aşık Veysel türküsünü söyledi. İkincisini daha çok beğendim.
Sonuç olarak leman samı canlı olarak dinlemenizi tavsiye derim. Konserden sonra millet reinaya ben ise hastaneye geldim. Yukarda vaka var, dışarıda şakır şakır yağmur yağıyor. Bu arada söylemeyi unuttum. Sabah çay içerken bardak elimden kaydı ve çay üstüme döküldü. Ufak çapta yandım. İyice soğuk suya tut, çok ağrır ve kızarır dediler ama henüz çok bir ağrı yok. Herhalde ucuz atlattım.
Güzel bir gece olur, güzelce uyurum İnşallah.

2005-07-27T18:27:00.000+03:00

Ya niye böyle oluyor. Ak benim canım ikizim tr ye dönüyor ve ben o gün nöbetçiyim. Handanda da nöbetçiydim. Görmem için kaç gün geçmişti. Bu sefer hem de o çorluya ben tatile gideceğim. Yarın hemen nöbet listesine bakayım, değiştirebilecek miyim.
Dünkü nöbetim çok rahat geçti. Kanal d de 2 film vardı. Birisini tam, diğerini yarım seyrettim. Ders de çalışmadım, kitap da okumadım. Sadece uyudum. Yemeği de zaten sema ile nişantaşında kırıntıda yemiştik. Gece 2 civarında yoğun bakımdan hastanın tetkikleri için aradılar. Hepsini okudular. İyi tamam böyle devam edelim dedim. Şeker için bişey yapmayacak mıyız dedi. Şeker kaçtı ki dedim. 350 imiş. İyi yapalım dedim. Yani hala uyuyordum. Ondan daha komiği, yine tel açtılar. Hasta huzursuzmuş, uyuyamıyormuş. Hangisi diyorum. Çocuk anlatıyor ama ben anlamıyorum. Çocuk tarif ediyor. Uyku sersemi ben bir türlü anlamıyorum. Bayağı geçti de ben öyle anladım hangi hasta olduğunu. Normalde uykum ağır değildir ama gece böyle oldu işte.Sabah sema yı da nöbetten alıp savoya gittik. kahvaltımızı ettik. Paşa paşa kütüphanede ders çalıştım. Öğle yemeğinden sonra çapaya gittik. kütüphaneden literatür çıkarmaya. Pek bişey çıkmadı. Acaba Cerrahpaşa yada marmaraya mı gitsem? Madoda dondurma yedik ve ayrıldık. Eve gelip dideme telgraf çektim. Düğünü için. Saimeyi aradım yarın ki leman sam konserine çağırmak için. Geçende gittiği için gelmiyor. Yarın servisteki arkadaşlarla konsere gidiyoruz.

peteşi,spider

2005-07-25T18:39:00.000+03:00

gönül rizeye gitti. sabah o olmadığı için bayağı geç kalktım. taksiye atlayıp üsküdara indim. kahvaltı etmeye vakit olmadığından doğruca ameliyathaneye girdim. rahat bir gündü. ama benim biraz canım sıkkındı. nedeni tam belli değil. bir ara iyice sinirlerim tepeme çıktı. nöbet yüzünden. filiz abla ile konuşmama rağmen halledemedim. hala hafta sonu nöbetim var.

yemeğe yalnız çıkmak zorunda kaldım. daha doğrusu semasız ve tabii fethi yozgatta olduğu için fethisiz. çayımı da içip hastaneden ayrıldım. fransız geçidindeki beyoğlu 21. noterine gittim. gönül yunanistan ve malta kogrelerindeki yayınlanan posterleri tamamlamış. onları aldım ve birsenle biraz sohbet ettik. bayağı bereketli bir kızım. ben gittikten sonra sürekli müşteri geldi ve birsen çalışmak zorunda kaldı. orada otururken bayağı sakinleitim. hiç birşeyin benden daha kıymetli olmadığına boşu boşuna kendimi üzmemem gerektiğine karar verdim. sema aradı. fellik fellik aradığım 40 beden kot ceketi galeriadaki park bravoda bulmuş. denemedim ama yine de sema aldı. herhalde olur. aynısından kendine de almış. eve geldiğimde sema tekrar aradı. her yerinde peteşi çıkmış. aklına kötü kötü şeyler geliyor. fethiyi ara abisine sorsun dedim. abisi bu sefer dalga geçecek diyor. yarın tetkik yaptıralım diyorum, ona da yaklaşmıyor. böbrek hastalığından bir tanıdığı ölmüş. burnundaki spider yüzünden çok hassas. zaten canı çok kıymetlidir.

sabah daha hastaneye varmadan sema aradı. tayland da tusinami tehlikesi varmış, haberlerde söylemişler. sonra tekrar aradı. hindistandaki deprem yüzünden tayland alarma geçmiş sonra tehlike olmadığı bildirilmiş. bugün sema zekiye belki de oralarda ölürüz herkese iyi davranalım deyip duruyordu. esra hanım da baban seni yollmaz diyordu. izin aşamasını çoktan geçtik. atın ölümü arpadan olsun misali, ne yapalım ölürsek fazla kimse üzülmez herlade. bir müddat sonra unutulup gideriz. sema denize girsek mi girmesek mi deyip duruyor. sharm el sheikh de girmiştik. burda da girsek iyi olur ama ya tusunami olursa sen iyi yüzemiyorsun hem de iyi koşamıyorsun deyip duruyor. haklı da. nato zirvesinde işe üyüyerek gitmek zorunda kalınca italyan yokuşunu çıkana kadar canım çıkmıştı. neyse ölümün nerede geleceği belli olmaz. istanbul kadar tehlikeli başka şehir var mı ki?

sıcak çok sıcak

2005-07-24T20:18:00.000+03:00

hava öyle sıcak ki, sürekli terimi silip duruyorum. fethi ile telefonda konuştuk. yozgatta yağmur yağıyormuş, bahçeden eve girmişler. burda da biraz yağsa ne iyi olurdu.

dün gece 13 saat uyudum. saat 2.5 ta aslılara gittim. çok kalabalık olur zannettim. samsunda mevlütler çok kalabalık olur. ben de öyle olur zannettim. aslının aradığı herkes gelirim demiş ama sadece komşuları ve akrabaları vardı. herkes kim olduğumu, aslıyı nereden tanıdığımı soruyordu. kimisi samsundan kimisi boğaziçinden tanıdığımı zannetti. halbuki biz aslı ile fazilette lise 1 de birlikteydik. sonra o okuldan ayrıldı ama biz samsunda bir kaç yıl daha görüşmeye devam ettik. sonra uzun zaman görüşmedik ve bu yıl o beni tekrar buldu. iyi ki bulmuş. kız kardeşi ben görmeyeli kocaman olmuş. tabii erkek kardeşi de (sigara içecek kadar). annesi bana kendi annemi hatırlattı. annem gibi beyaz tenli, annem gibi hanım hanımcık ve tülbenti aynı annem gibi örtüyor. arada çaktırmadan onu seyrettim. annemi özlemişim de farkında değilim. suböreği yapmışlar. samsundan geldiği çok belli oluyor. aynı annemin yaptığı gibi. burda pastanelerde yapılanlar kesinlikle annemin yaptığı gibi olamaz. samsunda suböreğini çok güzel yaparlar. çok fazla kalmadan eve geldim.

tv de angelina jolie nin lara croft sporunu gösteriyor. bunları benim de yapmam lazım ama nerdeee?

ablamlar incesuya annemlerin evine gitmişler. bu haftayı oarada geçireceklermiş. annemler sanırım ay başında dönecekler. babam dün aradı, iyilermiş.

ayşegülde kahvaltı

2005-07-23T20:00:00.000+03:00

Dün akşam erkenden yattım. Gece 3 te sıcaktan uyandım. Şeftali ve erik yedim. Bulaşıkları yıkadım. Mutfağı toparladım ve tekrar yattım. (yazmasa mıydım?)(ne garip kızım değil mi?) daha önce ramazanda sahurdan sonra sabaha kadar bulaşık yıkadım diye fethi benimle günlerce dalga geçmişti.

Sabah erkenden kalktım ve handanlarla beraber büyük çekmeceye Ayşegüllerin yazlığına gittik. erkenden gittiğimiz için Ayşegül her şeyi tam olarak hazırlamamıştı. Bir tarafında handan, bir tarafında ben konuşurken Ayşegül de börekleri kızarttı. Duygu her zamanki gibi bayağı geç geldi. Onlar gelene kadar bayağı acıkmıştık. Balkonda kahvaltı ettik ve bol bol sohbet ettik. Handanlar bursaya gidecekleri için saat 2 gibi kalktık. halukun annesini de aldık ve onlar otogardan otobüse binip bursaya gittiler. Ben de capitole geçip aslının oğulları için (dün sünnet oldular ve yarın evde mevlütleri varmış) oyuncak bakındım. Ne zormuş oyuncak almak. Hepsi şiddet içerikli. Sonunda daha fazla dayanamayıp birine polisli diğerine askerli set aldım. Eee tabii biraz da kendim için gezindim. Nihayet fellik fellik aradığım mavi ayakkabıyı nine west ten aldım. Hiçbir yeri açık değil ama hiç olmazsa istediğim gibi dümdüz. Başka da bişey yapmadım.
Aman Allahım sharm el sheikh te patlama mı olmuş? Bu ne ya? Her yeri bombalıyorlar. Benim tatile gitmeme bişey kalmadı. Bangkongu kim bombalasın? Diyeceğim ama Kuala lumpurdaki kuleleri bombalayabilirler. Allah korusun. Zaten gitmemi kimse istemiyor.
Arzucum sürpriz yapacağım diyorsun, sana söyliyeyim de sana da sürpriz olmasın. Handanlar 5 inde saros körfezine gideckelr. Ve sanırım 5 gün kalacaklar.
Arzu sana biraz Handandan bahsedeyim. Bu hafta sonu bursadalar. Halukun annesi de gitti. Sanırım Salı günü boyacı gelecek. Mobilya bakacaklar. Mutfağı yaptırsak mı yaptırmasak mı diye düşünüyorlar. Geldiklerinden beri bir fuar varmış ona katılmışlar (halukun işi ile ilgili), halukun yine abd deki çalışmalarıyla ilgili bir mümessillik almışlar. Halukun danışmanı istanbula gelmiş önce onu topkapısarayı, sultanahmet vs gezdirmişler. 1 hafta sonra aynı yerleri adamın eşi ile gezmişler. Anlıyacağın bayağı yoğunlar.
Ayşegül ün evde telefon yok. Daha doğrusu erkan hala açtırmamış.
Handanı kırmızıbacalı evden Nurhan baygül ulmuş, bu da başka bir havadis.
Bu arada dün öğleden sonra Rumeli hisarındaydım. Taksim gibi sıcak değildi. Hafif esiyordu. Kısaca çok güzeldi.

5 kilo süt

2005-07-21T21:09:00.000+03:00

Sabah ameliyathanenin balkonuna bir gittim. Millet kanepelere oturmuş, tv seyrederek kahvaltı ediyor. Acil tadilatta olduğu için ordaki kanepeleri yukarı taşımışlar. Ben de milletle kahvaltı ettim. Sabah tez hastalarımdan biri eşiyle geldi. Karı koca beni görünce bayağı mutlu oldular. İkisi birden şapur şupur yanaklarımdan öptüler. Ameliyathanenin önündeki hasta yakınları bana bakıp gülümsediler. Çarşambaya tekrar geleceklermiş. İlla sana süt getirelim dediler. Kiminle oturuyorsun? Evli misin bekar mısın? Nerede otururuyorsun? Bissürü soru sordular. Annem olsa imiş lahana getireceklermiş. Yok zahmet etmeyin dedim. İlla süt getireceğiz dediler. İyi demek zorunda kaldım. Çarşambaya pişirilecek 5 kilo sütüm olacak. Tam güncüyüm ama şu nöbetlerdeki talihsizliklerim ameliyathanede olmuyor. Vakalar erkenden bitiyor. Saat 2 de tüm vakalar bitmişti. Arkadaşlarım tek tek bana tel açarak erkenden tüydüler. Sema da pasaportunun süresini uzatmak için gitti. Sema bugün de ameliyathanede doçent muhabbeti yaptı. Sertan ne zaman isteyecekler? Neler istedin adamdan deyip duruyor. Gerçekleri öğrendiğinde şok olacak ve semayı da ne yapar bilmem.
Beratı aradım. Jemaliahı ara dedim. Kadın bizi 22 sinde kualalumpurda olacak zannediyor. Ne zaman istanbula geliyorsunuz dedim. Bana kızdı. Programı fakslamadın ki ne bileyim ne zaman gidiyoruz dedi. Ben de ne meraksızlar neden hiç bişey sormuyorlar diyordum.
Fethi ile savoya gittik. kendime dikkat etmiyormuşum. Gözlerim çökmüş, eve erken git de uyu biraz dedi. Güldüm. Ne var dedi. Kuaföre gideceğimi söyledim. Haklı aslında, çok az uyuyorum.
Kuaföre gittim. Tam mayışmıştım ki, yeni işe başlayan kız geldi. Acayip gerildim. Konuştukça kıza alıştım. Bana bissürü espri yaptı. Bu arada 28 gösteriyormuşum. Ben de ona 27-28 gösteriyorsun dedim. Meğer 23 yaşındaymış. Kuaförden her zamanki gibi mutlu, mesut ayrıldım. Eve gelince biraz uyudum. Şimdi bil. Başında akşam yemeğim, makarnamı yiyorum.

nişantaşı, alışveriş

2005-07-20T22:13:00.000+03:00

Evdeyim trt 1de cemal gülas ın hazırladığı belgesel var. Onu seyrediyorum. Vanı anlatıyor. Tv de başka bişey yok. Sabah sema ile sonra da fethi ile kahvaltı ettim. Servise bil. Başına inmiştim ki, ameliaythaneden telefon geldi. Beklediğim hasta gelmiş. Gidip mini mental testi yaptım. Tam ürolojiye dünkü uyuttuğum hastamın yanına çıkacaktım ki, Suatın gazetesinde son sayfasında vakkoda %50 indirim yazısını görünce taktım çantamı koluma istiklale çıktım. Kendime çeyizlik bissürü tabak çanak aldım. Ekemk sepeti aldım. Kızlar niye 2 tane diye soruyor. Biri masanın bir ucuna, diğeri diğer tarafa diyorum. Şatoda mı yaşayacaksın diyorlar. Aldıklarımı görenler,aaa evleniyor musun diye soruyorlar. Yooo, Ben senelerdir kap kacak alırım. Oturma odamdaki kanepelerim altları, hediyelik eşyalarla dolu diyorum. Yemeğe çıktık. Eminönü nem yüzünden her an buharlaşacakmış gibi görünüyor. Acayip sıcak. Sema sürekli üff ne sıcak deyip duruyor. Bu arada hastane için getirdiği mini eteği ve namuslu tişörtünü giydi (biraz kapalı ise, o kıyafet namuslu kıyafet oluyor, semaya göre). Yemekten sonra ürolojiye gittim. Hasta ile görüştüm, sonra sekreter hülyadan hastalarımın telefonlarını aldım. Bu arada benim fellik fellik aradığım hastalarım bu günlere sistoskopi olmak için tekrar hastaneye geliyorlar ve meral onları tez vakası olarak kullanıyor. Yani bir hastadan 2 kişi (bu iki kişi meral ve ben oluyoruz) ekmek yiyor. Sonra gökhandan madonnanın şarkısı die another day i yükledim. Fethinin müziğini değiştirdim. Artık o aradığında bu çalacak. Önceki melodide eğer biraz dalgınsam beni yerimden sıçratıyordu, korkuyordum.
Sema ile savoya gittik. (sema acil sectiodan kaçtı, aliye kalmış). Yedik, içtik. Paramız yok. Fethiyi çağırsak, poliklinikten gelmez. Biz de paramız yok dedik, iyi dediler. İş çıkışı gidip parayı ödedik.
İş çıkışı aldığım kapkacak kırılmasın diye fethinin arabasının bagajına attık. Biz de sema ile nişantaşına gittik. tikede yemeğimizi yedik. Ne harika salataları var ya. Sema ile çok iştahlı yiyoruz. Gerçi o benim kadar iştahlı değil ama yine de beraber yemek yemek eğlenceli. Fethi ile öyle değil. Benden daha az yiyor. Onun yanında çok yemeye utanıyorum. Ve çok yavaş yiyor ve hiç iştahlı değil. Az ve yavaş yese de, biraz iştahlı yese ne güzel olurdu.
Aaaa benim dizim kanıt peşinde bitmemiş mi? Cuma günü 23:05 te varmış. Seyredeyim bari.
Nişantaşında bissürü alışveriş yaptık. pişmanlık duyuyorum. Allahtan hotiç mağazayı kapatmıştı da beğendiğim 2 ayakkabıyı alamadık. Kitap aldım. En çok sevindiğim onlar. Maeve binchy nin nights of train and stars. Gördüğünüz gibi İngilizce. Kualalumpura giderken yolda okuyayım diyorum. 10 saatlik yol. Kitap götürmek şart. Diğeri jak deleon un anıtsal İstanbul.(gezgin rehberi). Yani benim için. Adam öldü, kitabını öyle aldık. Eve gelene kadar yolda göz attım. Cuma günü bir terslik olmazsa darüzziyafeye gitmeyi planlıyorum. Onun hakkındaki yazılanları okudum ve mısır çarşısındaki gitmek bir türlü nasip olmayan pandelli restaurant hakkındaki yazılanları. 3. kitap semanın zoruyla, kendimi ve insanları tanımam için aldığım doğan cüceloğlunun savaşçı sı. Bu kitabı ilk çıktığında inat ettim almadım. Bugün baskı ile aldım. Anlamlı ve coşkulu bir yaşam için miş.
Bugün aldığım ve hiç pişman olmadığım diğer parça bir çanta. Kışın aldığım kazağı geri verince almam gereken şeyi işte bugün %40 indirimle aldım. İstediğim kocaman mavi çanta. Bu yaz aldığım 2. mavi çantam. Yarın alışveriş yok. Kuaförden randevu aldım. Çok geç olmadan eve gelmem gerekecek. Yarın sanırım öğlene kadar çalışacağım ve sonra semanın pasaport süresini uzatacağız. Bu arada bugün avea mı yurtdışına açtıracaktım ama olmadı.

2005-07-19T22:42:00.000+03:00

Sabah milletin kahvaltılıkları ve semanın aldığı poaça ile acelece kahvaltımı yaptım. Öğlen yemeğinden sonra büyük merakla servise indim. Cengiz ağabeynin odasından nete girdim yorumlara baktım. Yorum gelince acayip mutlu oluyorum. Sema ve fethi gıcık oluyorlar. Jujubenin mesajları beni çok eğlendiriyor. Ve geçen gün yazan meslekdaşım acaba yine yazmış mıdır? Kimdir? Nerededir? Diye çok merak ediyorum. Okuyorsan, beni aydınlatırsan sevinirim. Bu günlere zaten doçent muhabbeti iyice arttı. Safım sertan öyle bir inanıyor ki, yalan olduğunu öğrendiğinde ve gerçekleri öğrendiğinde bakalım ne yapacak? Ne yaparsa semaya yapar heralde. Çünkü ben hiç bişey demiyorum, sadece sessiz kalıyorum.
Bugün güya yarım gün çalışacaktım. Öğleden sonra tez vakam vardı. Ürologların uyuşukluğu tuttu. Sema sürekli teli çaldırıyor (ateş seni çağırıyor…..(tel imin sema aradığındaki melodisi)), nerdesin? Bitmedi mi hala diyor. Çıkışta bu sıcakta nereye gidilir dedik, ve dolmabahçeye gittik. fethinin deyimiyle sema ile dertleştik. Dertleşme değildi aslında, her zamanki gibi konuşmalarımızdan. Bi de kadın erkek ilişkilerinde uzman olan arkadaşımın bana akıl vermeleri. Geçen gemileri, tekneleri seyrettik. O kadar konuştuk ki, benim arkamdaki kadın ne çok konuşuyorlar demiş. Bunu duyunca daha çok konuştuk. Çay içtik ve kalktık. eve gelene kadar saime ve ablamla konuştum. Eve gelince tek tek tez hastalarımı aradım. Amcalar, dedeler çok mutlu oldular. Bissürü hayır, dua aldım. Sonra geçende buzluktan çıkarıp fasülye diye pişireceğim ve son anda bakla olduğunu anladığım yemeğimi yedim. Yarın güya çapaya kütüphaneye gideyim diyordum. Hastalardan biri yarın hastaneye geliyormuş. 1. kat ameliyathane yada yoğun bakımdayım dedim. Yani ayrın bir yere kımıldayamıyorum. Tabii mesai saati bitene kadar.

cnn ütrkte frekansta şebnem ferah var yeni kaset çıkarmış. ve asıl söylemek istediğim, dolmabahçenin harika havuzlu bahçesini gösteriyor. bugün biz de girmek istedik ama bilet kuyruğu vardı. çok istediğim halde giremedik. seneler önce yani sanırım 3 yıl önce ablamlarla girmiştik. o havuza ve bahçeye bayılmıştım.

cuma, cmt ve pazar türklere daha ucuz.

2005-07-18T21:19:00.000+03:00

Sabah erkenden kalktım. Uğur hanım gelmediği için bir türlü hastaneden çıkamadım. Arabası bozulmuş, onun için geç kalmış. Taksiye atladım semayı aradım çıktığımı söylemek için. Ve sema vatanda nöbetçi olduğunda yaptığımız gibi onu aradım dışarı çıksın da hastaneye beraber gidelim diye. Hastanenin önüne geldik, bekle bekle sema çıkmıyor. Aradım, sen nerdesin dedim. Savoyda dedi. Aklım başıma geldi, almanda nöbetçiydi. Dün kaç kere konuştuk halbuki. Taksiciden özür diledim. Sonra fethi aradı, onu da sabah aramam gerekiyordu. Onu da unutmuşum. İkisi de Leyla dediler, bu sefer haklılar da.
Kahvaltıyı sema ile savoyda yaptık. öğlende yemeğe yalnız çıkmak zorunda kaldım, hiç zevkli değildi. Aslında yalnız değildim, diğer arkadaşlar vardı ama bana zevkli gelmedi. Zaten yemek de güzel değildi. Bizim hastanede yemek yemenin en güzel yanı, terası. Yazları açık havada, uçuşan güvercinler eşliğinde, sultanahmet, topkapı sarayı, yeni camii, galata kulesi ve köprüsü ve denizde süzülen vapurları izleyerek yemeğimizi yiyoruz. Yemek yemesen bile bu manzara için yemekhaneye çıkılır. Bir de çoğu hastanede yerin dibinde ve bol yemek kokusu altında yemek yenildiği düşünülünce ne kadar şanslı olduğumuzu daha çok anlıyorum. Zaten bu hastaneden gidince en çok özleyeceğim şeylerden biri bu olacak.
Balkona çaya çıktığımızda kızlara ablamların kızılcahamamda yaptığı ve yediği irmik tatlısını anlatınca sema bana garip garip baktı. Ne oldu dedim. Ben olsam helvayı yapmışlar, yemişler derdim. Sen ne kadar ayrıntılı anlatıyorsun, kitap yazsana dedi. Güldüm. Bu kadar ayrıntılı anlatma yatılı okuldan kalma bir alışkanlık. Kızlarla tatil dönüşü öyle bir konuşurduk ki, birbirimizi bazen dinlemez, hep bir ağızdan konuşurduk. Bazen de handanla öyle konuşurduk ki, daldan dala atlayarak ve nerdeyse 1-2 saat sonra sanki hiç ara vermemişiz gibi tekrar aynı konu hakkında konuşmaya başlardık. Kızlar garip garip bakarlardı, bunlar ne konuşuyor diye. Erkek kardeşlerim de kızarlar, film anlatmaya başlayınca tüm ayrıntısı ile anlatırım, sanki izlemiş gibi olursun. Yeter artık anlatma derler. Böyle diyorum ama bu günlere bir arkadaşım çok tatsız-tuzsuz olduğumu söylüyor. Aslında haklı da. Çünkü onun yanında konuşacak bişey bulamıyorum. Bana tatsız-tuzsuz derken tabii buna inanarak söylemiyor, çünkü kaç yıldır beni tanıyor. Normalde öyle olmadığımı biliyor.
Helva meselesine gelince bayağı güldüm. Ablam ben de kızılcahamama gidiyorum diye yanında irmik götürmüş, güya bana helva yapacak. Gece yarısı canları helva istemiş, şerbetini kaynatmışlar, aramışlar, taramışlar, irmik yok. Meğer unutmuş. Ayşenuru markete yollamışlar, Allahtan market açıkmış ve irmik de varmış. Helvayı yapmışlar. Katibimdeki gibi içine dondurma gömmeye karar vermişler. Ama normal dondurma olmadığı için magnum kullanmışlar. O gece magnum+irmik helvasını yiyince hepsinin tüm gece boyunca karnı ağrımış. Size komik gelmeyebilir ama bana komik geldi, bir de ablam anlatınca daha da komik geldi. Anlatmadan edemedim.
İş çıkışı arnavutköye gittik. hava çok güzeldi, hafif de esiyordu. Yemek yedik ve sonra çay içilen kısımda bissürü yaşlı teyze vardı. Bir tanesi bizi kendi masasına çağırdı. Beni hesaba çekti. Nerden geldin? Ne iş yapıyorsun? hastanede çalıştığımı duyunca ne iş yapıyorsun? Hemşire mi? Memur mu? Dedi. (yaşlı bir kadına Doktor diyecek kadar salak mıyım?) memurum dedim. Sonra yaşlı teyzelerin yer kapma kavgalarına daha fazla dayanamayıp kalktık. Amcamı ziyarete yukarı çıktım. Eve gelince handanı aradım. Cumartesi İnşallah bu engel olmazsa ayşegüle gideceğiz. Şimdi biraz tezime bakayım. Bu arada tekrar yazmaya başladım.

2005-07-15T21:29:00.000+03:00

gece hiç birşey çıkmadı. kitabımı okudum ve hastalara bakıp 01:15 te yattım. sabah sema ile savoyda kahvaltı ettik. acilde birşey yoktu ve semanın da canı sıkkın olduğundan öğlene kadar kafe fotoğrafta oturduk. öğleden sonra sectio vardı. bebek ölü doğdu, bayağı uğraştık ama bebeği kurtaramadık. herkesin özellikle de ölümlere alışık olmayan kadın doğumcuların bayağı canı sıkıldı. mesai bitiminde 7asistan ve 1 teknisyen cinepop a bowlinge gittik. ilk oyunda 2., 2.oyunda ise 3. oldum. şaşılacak birşey. ben iyi oynayamam ki.

sema ile milletten ayrılınca dilek peraya gidelim dedik. konuşmak ve karın doyurmak içni iyi bir yer. accessossize de indirim vardı. kendime bir kaç toka ve çok şirin baharda kullanmak için şeffaf şemsiye aldım.

hafta sonunu evimde tezimi yazarak geçirmek istiyorum. hafta sonu dediysem sadece cumartesi. pazar günü nöbetçiyim.

aslında bissürü şey yazmıştım ama sonra içim rahat etmedi ve sabah kalkıp içimin rahat etmediği kısımları siliverdim. bu arada zaten kimse okumamış.

doçent

2005-07-14T15:44:00.000+03:00

taksimde nöbetçiyim. iki vaka ile başladık. Allah sonumuzu hayır etsin İnşallah. benim nöbetlerim genelde kötü geçer. bol aksiyonlu, ameliyat üstüne ameliyat. bıçaklananlar, kurşunlananlar hep beni bulur. bugün çok çömez biri ile tutuyorum. riskli vaka gelirse benim çalışmam gerekecek, o yüzden de taksim civarındaki herkesin sağlıklı olması için dua ediyorum.
sabah kbb hastalarından biri yüzünden hocadan ufak çapta bir fırça yedim. 'bu hastayı normalde kesinlikle uyutmaman gerekir, ne demek sorumluluğu cerrah alıyormuş? sorumluluk bizde' dedi. sanki hoca bana uyut demese ve sorumluluk da bende olsa uyutur muyum? acil ameliyat değil ya beklesin bir kaç gün, olur ameliyatını. önce uyut diyor, sonra da gelip bana kızıyor. sema geç vakitte geldi ve bize kahvaltı getirdi. hoca geldiği için ağız tadı ile yapamadık.
öğlen yemekte ayşegül aradı. nerelerdesin diyor. sık nöbetim vardı dedim. bir hafta sonu handanla diğer kızları da topla, bana gelin diyor. İnşallah diğer hafta sonu dedim. arzuyu sordu. ne zaman geldiğini bilmiyorum dedim. bir kaç soru sordu, özel hayatımla ilgili. evet, hayır diye cevap verdim. yanımda birilerinin olduğunu anladı ve fazla uzatmadı.
sertan geldi şimdi, gece nasıl yatılacak, hangi odada kim yatacak diye kavga ediyoruz. mail yazdığımı zannediyor. sevgiline mi diyor. doçente. sema ilk önce ona sonra da meraklı başka arkadaşlara samsunda doçent sevgili hikayesi uydurdu. bizimkiler de saf saf inandılar. ayrıntıları anlatmıyoruz. zaten ben hiç anlatmıyorum da sema da fazla ayrıntıya girmiyor. mersedesi olan, samsun ürolojide doçent, babamın kiracısı. bana sorduklarında kesin belli olmadan konuşmak istemiyorum diyorum. sema çok iyi senaryo yazıyor. şu son 2-3 aydır yaşadıklarımı anlattığımda ak ın yorumu sema neden dizi senaristi olmuyor oldu. handan ve haluk da bunu desteklediler. onun sayesinde bayağı eğlenceli günler geçirdik.
şimdilik bu kadar. nöbetin ilerleyen saatlerinde yazarım.
22:00. cengiz abinin odasındayım. bunaltıcı bir hava var. sıcaktan ve nemden yapış yapış oldum. sol ayağım kaşınıyor ve sağ gözüm sürekli seyiriyor ve de canım sıkılıyor. blogların altını üstüne getirdim ama hiç keyif almadım.
kamile ve yeni çocuk apandisite gittiler. leman karşımdaki deri kanepede uzanmış roman okuyor. 1-2 saatliğine yatmak için yan odadaydım.. telefonu titreşime aldım ama benim uykum öyle hafifki muhakkak titreşimi dahi duyuyorum. uyutmadılar. sema da nöbetçi. sürekli aradı. canı sıkkın. yarını düşünüyor. izin alıp gitsem mi diyor. bilmiyorum ne yapacak. İnşallah canı çok sıkılmaz.

bloglardan birinde bir yazı buldum çok hoşuma gitti. ben de aldım buraya da koydum. arada okurum. (antikuntiden)

bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. “o olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin. demeyeceksin işte. yaşarsın çünkü. öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın. ve zaten genellikle o daha az sever seni, senin o’nu sevdiğinden. çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini…hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.sahiplenmeyeceksin o kadar.
senin değillermiş gibi davranacaksın.hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davaranacaksın.çok eşyan olmayacak mesela evinde. paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen, çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. gökyüzünü sahipleneceksin, güneşi, ayı, yıldızları…mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. “o benim.” diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin… mesela gökkuşağı senin olacak. ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. mesela turuncuya, ya da pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.ilişik yaşayacaksın.ucundan tutarak.
Can Yücel

2005-07-13T11:10:00.000+03:00

gece nöbetim çok rahat geçti. tüm akşam ve geceyi uyuyarak geçirdim. hafta sonunun acısını çıkardım. sabah semayı da alıp, doğruca savoya gittik. kahvaltımızı ettik, biraz lafladık. araştırmacı gazetecilerden birini gördük. sema onu bizim damar cerrahı zannetti, amma karizma adam dedi. beni bayağı güldürdü.
acil ameliyathanedeyim. yanıma 2. asistan olarak semayı verdiler. apandisiti bitirince sema canım birşeyler içmek istiyor diye tuturdu. düşündük, düşündük.. milkshake de karar kıldık. internetten baktık nerden getirtebiliriz diye ama hiçbir yer getirmiyor. leylaya gittik. orada da yoktu. çay içip döndük. yolda feridun düzağaçı gördük. dün de savoyda mercan dedeyi görmüştük. cihangir böyle işte, sürekli ünlü birilerini görüyorsun. servise geldiğimizde sectio olduğunu öğrendik. şimdi ameliyathaneye gidiyorum.

kızılcahamam

2005-07-11T23:43:00.000+03:00

Eve geldim. Gelir gelmez de üstüme rahat bişeyler giyip bilgisayar başına geçmek oldu. Ben yokken neler oldu merak ettim. Ama anlaşılan pek bişi olmamış. Gitmem çok iyi oldu. Şimdiye kadar yapmadığım şeyler yaptım. Cuma günü alelacele hastaneden çıktım. Otobüs yolculuğum çok uzun sürdü. 6.5-7 saatte ankaraya vardık. Ablamlara bolu’da mola verdiğimizde tel açtım meğer o saatte söğütözüne gitmişler, beni beklemeye başlamışlar. Zavallılar benim yüzümden bayağı eziyet çektiler. ablam ve eşi şuayip abi birlikte dikkatli dikkatli bakarak yolu çıkardılar ve kızılcahamama vardık. Kız kardeşimi, bebeğini, kayınvalidesi asiye ablamı (amcamın kızı), ayşenuru görmek çok güzeldi. Evleri de çok güzeldi. İlk gece sabah ezanına kadar yatmadık, konuştuk.

aslında uzun uzun yazacaktım ama yüksek yerlerden emir geldi. yoksa bir de bu saatte (23:45) oturup günlük mü yazacaksın? 5-6 saatlik uyku ile günlerce duramazsın, güzelce uyu. ben de ablamla konuşup yatacağım, o da yat diyor.
kızılcahamamda hava çok güzeldi, gündüzleri sıcak akşamları ise serin. burası ise son derece sıcak. bakalım bu gece nasıl uyuyacağız?
bu arada yazmayacağım diyorum ama yazayım. cuma günü jujube nin ehliyet sınavını unutmadım ve ona 2 tane ayetel kürsi okudum. İnşallah iyi geçmiştir.
yarın acildeyim daha doğrusu bu hafta her gün acil ameliyathanedeyim. hastanede vakit bulursam yazarım. şimdilik hoşçakalın.

Hastanedeyim,cengiz abinin odasında. Kbb nin vakaları bitti. Şimdilik acil yok. Oda şimdilik boş. Kimse gelmezse güzel güzel yazacağım.
Cumartesi sabah güya geç kalkacaktım ama ne mümkün. Şuayip abi 8:30 da kalktı ve kahvaltı demeye başladı, sonra evdeki 2 küçük çocuk, sonra ayşenurun gelip teyze kalkmıyor musun demeleri yüzünden sonunda pes edip kalktım. Diğer sabahlar da böyle olacağı için akıllılık edip kendim kalktım ve her sabah fitness a giden ümmühana takıldım. Daha önce hiç spor salonunda aletlerle çalışmamıştım. Sadece çorluya gittiğim zamanlarda arzulardaki koşu bantında yarım saat kadar yürürdüm. Bayağı hoşuma gitti. Kalori yakmanın ne zor olduğunu, yediklerimi daha dikkatli yemem gerektiğini anladım ama ablam pek anlamıyor. En sevdiğim yemekleri yapmaya çalıştı. Güya zayıflayacağım, bol bol yemek yedirdi. Geceleri balkonda otururken çekirdek yedik.
Cumartesi günü havuza gittik. Sonra da saunaya girdik. Saunaya da ilk girişim. Hoşuma gitti. Tanımadığın insanların konuşmalarını dinliyorsun, sürekli her yerinden terler akıyor. Aslında sıcağı çok sevmem ama buradan çıkışta duşa gireceğini bilmek insana iyi geliyor. Türk hamamına giremedim çünkü bir sürü kadın oturmuş yıkanıyordu. Ortam beni çok açmadı. Aklıma koyubeyazın hamam hatırası geldi. Bisiklet kiraladık. Ümmühan da ben de uzun yıllardır bisiklet kullanmadığımız için ayşenur ne kadar ısrar etse de yokuş aşağı veya yukarı hiçbir yere gitmedik. Dümdüz bir o yana bir bu yana gittik, geldik.
Akşam uyuma teşebbüsüm oldu ama yine uyuyamadım. Dışarı çıktık, gezindik. Mini bir konser vardı ablamlar onu seyrettiler.
Gece yine geç yattık. Pazar günü spordan sonra şuayip abi bizi kızılcahamama götürdü. Milli park vardı. Oraya çıktık. Arabadan indik ve piknik yapan insanları seyrettik, ızgara kokularını kokladık. Neden yemeklerimizi getirmedik diye hayıflandık. Sonra yemek yemeye bir yer bulduk ve köfte yedik. Gayet güzeldi.
Döndüğümüzde güya step yapacaktık ama biraz geciktiğimiz için vazgeçtik. Havuza gicektik ama beni bir türlü yataktan kaldıramadılar. Ablam sauna, ayşenur havuz deyip durdu ama nafile. Yatağa yapıştım ama sadece yapıştım, uyuyamadım. Yine aynı sebeplerle. Samsundan telefon geldi. Asiye ablamın bir tanıdığı evleniyormuş hem de tatil köyünün içinde. Damat tatil köyünde çalışıyormuş.hepsi gitti. Nihayet uyuyabildim, ümmhanın oğlu da yanımda beşikte yatıyor. Fazla olmadı ağlayarak uyandı ve bir daha susturamadım. Beni de düğüne çağırıyorlarmış. Allahım ben hiç düğüne gitmem ki. Ama ne yapayım giyindim ve gittik. Oynayanları seyrettik, ankara havası oynuyorlar. Adamın bir tanesi acayip oynuyordu. Bu da bir meziyet işte. Bende olmayan bir meziyet. Akşam sanırım başka bir şey yapmadık. Ama yanışlıyorum çünkü akşam bissürü şey yaptık. Önce gokart a gittik. Ümmühan, ayşenur ve ben kullandık. Ümmühan çok çok yavaş ve korkarak, ayşenur orta halli ben ise gayet hızlı ve acayip zavk alarak kullandım. Çok hoşuma gitti. Keşke tekrar yapma şansım olsaydı. Şuayip abi go karting ten sonra eve yatmaya gitti. Biz önce gidip çocuk parkında ümmühan ben ve ayşenur kaydırakta defalarca kaydık (bir daha bu yaştan sonra nerde kayacağım? Milletin benim yaşımdayken o kaydıraktan kayan çocukları oluyor). Sonra da trampolin mi deniyor, orada zıplayıp durduk. Çok zıplayınca denge sağlamak zor oluyormuş. Bunu da ilk ve son kez yapmış oldum. Pazartesi günü sabah şuyip abi doktorda randevusu olmasına rağmen iptal ettirmiş. (beni bırakmak için). Öğlende havuza gittik. Ablam saunadayken beyazıta ben baktım. Çocuk havuzunda oynadık. Çok şeker bir şey ya. Bu çocuğu çok seviyorum. Sonra bir kere daha hep beraber saunaya girdik ve bu günü noktaladık çünkü benim gidiş saatim yaklaştı. Hazırlanıp ankaraya uzun uğraşlar sonucu vardık. Yol yapımı olduğu için yolların bir kısmı kapalıydı. Şuayip abi de kaybolana kadar yol sormadığı için bayağı geç vakitti söğütözüne ulaştık. Koştur koştur yemek yedik. Ümmühan yürüyen merdivenle, bebeğinin arabası arasına sıkıştı. Nasıl oluyor demeyin oluyor işte. Arabayı kaldırıp dışarı çıkarması gerekiyordu ama o beceremeyince sıkıştı sonra biraz ağladı. Ben de biraz suçladı sen bıraktın arabayı falan dedi. Kız demişti ama ben beceremem sen indir diye. Güya öğrensin dedim ama olmadı işte.
Apar topar otobüse bindim, kitabımı bagajdaki çantamda unutmuşum, sinir oldum. Otobüs hiç mola vermeden istanbula ulaştı. Yolda muavin çocuğa sinir oldum. Sevimli birşeydi ama çay getirdiğinde şekeri vermiyor, maraş dondurmacıları gibi beni oynatıyori gelip geçerken bakıp gülümsüyor. Dedim herhalde otobüste başka genç, yalnız yolculuk eden bayan yok.
En önde (1 numara) tek koltukta (deri) yolculuk ettim, yolda yemek de verdiler. Pek güzel değildi. 2 film koydular. Prof. Neydi o filmin adı? Eddi murphy nin filmi. Hımm çatlak profesör. Giderken de onu koymuşlardı. Onu anlatmayı unuttum. Şuracıkta parantez içinde anlatayım. (önümde ş,işman bir adam oturuyor. İlk koydukları filmi (ne oldu benim hafızama daha birkaç gün önce seyrettiğim filmi hatırlamıyorum) adamın koca kafası yüzünden zorla seyrettim. Ne tarafa eğilsem adam da o tarafa eğiliyordu. 2. filme geldiğinde çatlak prof 2 zaten 1. yi de sevmediğim için seyretmemeye karar verdim. Zaten önümdeki adam yüzünden de işkenceye dönüşüyor. Adamın kulağında kulaklık, tabii çıkardığı sesleri kendi duymuyor. Acayip bir şekilde gülüyor ve gülerken de sağa sola, öne sallanıyor. Yalnız başka kimse gülmüyor. Sadece o. Onu seyretmek bayağı filmi seyretmekten daha zevkliydi.)
Dönerken 2.film arzunun bana anlattığı köy idi. Konusunu bildiğim için çok da ilginç gelmedi.
Başka da bişey olmadı. Taksiye atlayıp eve vardım. Evim evim güzel evim.
Sonuç olarak, dinlenemedim ama yapmadığım bir sürü şey yaptım. Ümmühanı ve ablamı gördüm. Değişiklik oldu.

günlerden perşembe

2005-07-07T14:32:00.000+03:00

acayip bunaltıcı bir gün. sabah kbb nin 2 vakası vardı. sema bana asistan olarak fethiyi yolladı. halbuki ona kaç kere söyledim fethi yi istemiyorum diye. fethi dün nöbetçiydi. nöbetleri genelde iyi geçer ama O gece saat 1 e kadar yatmaz, hemşirelerle, teknisyenlerle ve dün de dilekle konuşur sonra sabah uykulu uykulu ortalıkta dolaşır. acile geldi. onu o halde görünce yine de kıyamadım. ve onun yerine içeri girip biraz da ben çalıştım. öğle yemeğinden sonra da beni suçlayıp durdu. (gerçi suçlama değil ama hangi kelimeyi kullanacağımı bilemedim)acile uzmanlarla konuşup birini ayarlamamışım, o da hala eve gidememiş. elemanın biriyle konuşmadığımız halde arayıp söyledim ve onu da eve uyumaya yolladım. sabah ben de biraz yatıp uyudum. kaç günlerdir 5-6 saat uyku ile duruyorum.
akşam nöbetçiyim ama önce sema ile metrocity ye gideceğiz. beymendeki kız bir kazağımı daha yanlış beden vermiş. önceden hep medium giyerdim. bu sefer small lar oldu ama kız bana her şeyi medium vermiş. bu arad ben zayıflamadım onların bedenleri heralde biraz değişti. zaten bugün fethi sen kilo mu aldın diye sordu. yüzüm yuvarlaklaşmış. ben kilo aldığımda yuvarlak olan yüzüm iyice yuvarlaklaşıyor da.
dün o kadar yorgundum ki kızılcahamam için eşyalarımı hazırladım ama ütü yapacak gücü kendimde bulamadım ve ablama ütü getirmesini söyledim. hocadan henüz pazartesi için izin almadım. İnşallah verir.
bu arada Allah dualarımı kabul etti. dönerimiz bankaya yatmış. 1-2 gün içinde çekeriz. Allahım sana şükürler olsun. artık para harcarken sıkılmadan harcayacağım.
günlerden perşembe dedim, kendime hatırlatmak için zira bana hep cuma gibi geliyor.

güzel günlere merhaba

2005-07-06T16:26:00.000+03:00

hastanedeyim cengiz abinin odasında. sema karşımda kanepede yatıyor ve sürekli zekiye yeter artık şu bil. kapat deyip duruyor. cd de güzel bir parça çalıyor, ispanyolca. fethi içerde yoğun bakımda hastalarla ilgilenesi tuttu, yanımıza gelmiyor. asistan odası dolu. bizimkiler kpds için ingilizce kursu alıyorlar. yan odada da dilek yatıyor. rahat edelim diye onu sinemaya gönderecektik ama gitmedi.
sema rahat bırakmıyor, yazmama izin yok. gidiyorum. sonra evde yazacağım.
dün ve önceki gün sevgili arkadaşım arzu can'ı yadetmiştim. dün gece arzudan mesaj geldi. çok hoşuma giden bir mesaj. buraya da yazıyorum. 'slm hey zeg! seni kocaman sevdiğimi ve senin için dua ettiğimi unutma! rabbimde seni sevsin ve seni korusun' . bu kız nasıl hissediyor bilmiyorum ama en sıkıntılı anlarımı hissediyor ve nadir görüştüğümüz halde tam da sıkıntılı olduğm dönemlerde arar ve sıkıntılı mısın seni rüyamda gördüm vs der. gece aradım ve konuştuk. arzucum maraşta. okuldan mezun olduktan sonra ilk defa geçen yıl şuaybin evinde görüşmüştük. bana zeg derdi . bir gün önce ben onu hatırlamışken onun da beni hatırlaması ne güzel. kalplarimiz karşılıklıymış.
sabah erkenden kalktım. zorla toparlandım ve gönülü bayağı bekletmiş olarak evden çıktım. sabah ilk vakaları uyuttuktan sonra balkona çıktık ve sema ile kahvaltı sofrası hazırladık. gerçekten harikaydı bizim oğlanların ağızları açık kaldı. her gelen yada her yiyen diyeyim, şunu kim yaptı? diyor. hepsi benim eserim, hepsini ben yaptım diyorum. biraz sonra diğeri soruyor. sonunda ali bağırdı. 'son kez söylüyorum, bir daha sormayın epsini zekiye yaptı.'
ak nasıl olsa yakında geliyorsun, bir sofrada sana hazırlarım. o yüzden sayıyorum. ne var bunlarda ne diye sayıyor demeyin, çünkü bu kahvaltı evde değil, ameliyathane balkonunda. yeşil ve siyah zeytin, peynir, helva, salatalık, domates, biber, üzüm, kayısı, haşlanmış yumurta, kızartma (kabak, patlıcan, biber, domates, sarmısaklı), cacıkvari bişey (bunu herkes çok beğendi. yapim mi yapmayayım mı diye düşünüyordum. iyi ki de yapmışım), browni. beyaz masa örtümüzü serdik. evden götürdüğüm kırmızı vazoya semanın sabah aldığı pembe renkteki çiçekleri koyduk. ekmek yerine simit vardı. uzmnalrımız biraz gıcık oldu galiba ama. cengiz abinin dediği gibi şefin gölgesi olarak tüm asistan arkadaşlarımı bir masada topladım. sema zekiyenin depresyondan çıkışını kutluyoruz dedi. millet sevindi döndüm diye. hatta sordular gerçekten iyi misin? sıkıntın geçti mi? diye.
öğleden sonra hocaya izin kağıtlarımızı imzalattık. bu arada kızılcahamama gitmek için gerekli yerlerden izin aldım. pazar gününki nöbetimi başkası ile değiştirdim. pazartesi için de hocadan veya filiz abladan izin alıp gitmeyi planlıyorum. perşembe yani ayrın nöbetçi olduğum için eşyelari şimdien hazırlayıp hastaneye götürmem lazım ama çok yorgun hissediyorum. ablama ütü getirmesini söyledm. çünkü bu saatte ütü yapacak gücüm yok. İnşallah ablam ve ümmühanla hasret gidereceğim. bol bol konuşuruz. ümmühan sabahları koşuyormuş, belki ben de koşarım. benim için değişiklik olacak.
şimdi eşyalarımı hazırlayıp yatmam lazım. aaaa bu arada acayip mutlu oldum. sayfama tanımadığım bir sürü insan gelmiş. özlem, deniz (benim için bissürü oluyor) hoşgeldiniz. önceden kimse okumasın diye düşünüyordum ama şimdi insanlar yorum yazdıkça hoşuma gidiyor. çok teşekkürler.

sıkıntı ve muz kabuğu 2

2005-07-05T19:30:00.000+03:00

Evdeyim. Sakinleştim sayılır. Sabah süslenip hastaneye gitmek bir işe yaramadı. Yolda durgunluğumu gönül bile fark etti. Bana bol bol abla nasihati verdi. Kahvaltı ettik ve kütüphaneye gittim. Kitabı açtım ama aklım başka yerlerde. Ablamı aradım. Hayırdır? Sen bu saatte aramazsın dedi. Canımın sıkıldığını söyledim. Ablam cin gibi tabii, derdimi biliyor. Güldü. Dua et sonra da dersine çalış gibi bişeyler dedi. Ders çalışmak yerine biraz telefonula oynadım. Kağıda buraya yazmak üzere bişeyler yazdım. Yani ders çalışmak dışında her şeyi yaptım.
Benim surat bütün gün boyunca yine beşkarıştı. Bu arada Cuma günü aldığım küpeleri taktım. Çok güzel oldu. Ben de güzel oldum ama keyfim yerinde değil işte. Herkes sıkıştırıp duruyor ne oldu diye. Teknisyenler Benden cevap alamayacaklarını anlayınca ameliyathanede semayı sıkıştırmışlar. Tez için canımın sıkıldığını söylemiş. Ama yutmamışlar. Bir tez için de bu kadar can sıkılmaz ki demişler. Hakkımda bazı düşüncelerini belirtmişler. Bayağı güldüm.
Savoyda başka bir arkadaşım daha sorguya çekti. Önce söylemedim ama sonra biraz daha geri plandaki sıkıntılarımı söyledim. O da çok yutmadı. Çıkışta sema ile tekrar savoya geldik. Burası görüldüğü üzere 3 yıldır benim hastaneden daha çok vakit geçirdiğim bir yer. O beni iyi tanıyor. Bol bol öğüt verdi ki onun tecrübeli olduğu ve benim de kara cahil olduğum bir konu. Bir de onun yöntemini deneyeceğim. Bu gün deniz kenarına gitmeyi (dolmabahçe veya ortaköy sema ile yada aslı ile Üsküdar) planlıyordum ama olmadı. Rahatlarım diye düşündüm. Ve biraz da ağlamaya ihtiyacım vardı. Deniz kenarına gitmeyince evde ağlayayım diye düşündüm ama ağlamak için moda girmek gerek, benim ise hiç vaktim yok. Marketten aldığım şeyleri pişirmem gerek, yarın sabahki kahvaltı için. Galiba ağlamadan bu ruh halinden çıkacağım. (inşallah) ama bu sefer kararlıyım çıkacağım. Yarın yine güler yüzlü zekiye olacak. Portakal ağacına baktım. Neler yapabilirim diye. Sufle ve sıcak çikolatalı kek tarifi içimi bir hoş etti. Sema ile son günlerde sürekli sufle yiyoruz.
Sayfamı yeni biri ziyaret etmiş, almanyadan çok mutlu oldum. Ben hepinizin yerine gezerim siz merak etmeyin arkadaşlar.
Sebahat aradı. Bir ara bana gelmeyi planlıyor. Bu arada ümmühan üstanbula gelmekten vazgeçti. Hafta sonu ben kızılcahamama gitsem mi diye düşünüyorum ama gitmem çok istenmiyor. Hehralde gitmeyeceğim. Çünkü bu kadar gezmem insanların gözünü korkutuyor.
Benim artık mutfağa gitmem gerek. Bir de telefon açıp uyuyan bir arkadaşımı uyandırmam ve ondan özür dilemem gerek. Galiba ona bugün biraz fazla yüklendim. Sinirimi ondan çıkardım. Ama ne yapayım? Bu ruh halimin sebebi O.

sıkıntı ve muz kabuğu

2005-07-04T20:44:00.000+03:00

gece bir türlü uyuyamadım. yoğun bakımdan aradılar. tam uyumuştum, kattan hastaya damar yolu açmak için çağırdılar. gecenin saat üçü, uyku sersemi, gözlerini oğuşturarak gidince insanın gözü de zor görüyor. ama zor değildi, hemşirenin de becerebileceği bir şey olduğu halde beni çağırıyor. sonra uyudum.
sabah çok zor kalkmadım. yorgun değildim. hatta kahvaltıdan sonra kütüphanede bir güzel ders çalıştım.
sema ile tatil yüzünden didişip durduk. anlatmadığı kimse kalmadı. tüm hastane tatilde nereye gideceğimizi biliyor. giderken de bir sürü kişiyi daha davet ediyor. sonra da benle dalga geçiyorlar. bu gezi benim için tüm tılsımını ve heyecanını yitridi, dedim de waaw dediler.
ama tüm gün boyunca can sıkıntısı ile gezindim. insanlar neyin var senin deyip durdular. sema da ayrın beni böyle görmek istemiyormuş. teknisyenlerden biri geldi, özel hayatımın yolunda olup olmadığını sordu. sanki çok hareketli bir özel hayatım var da. son günlerde hep böyle imişim, benim yüzümün gülmesine alışmışlar, beni öyle görmek istiyorlarmış. ne yapayım keyfim yok.
erken çıktım. niyetim eve gelip erkende yatmaktı. semanın zoru ile savoya gittim ve saat 6 ya kadar da kalkamadım.
canım sıkıldığında neler yaptığımı bir arkadaşıma anlattığımda bana garip garip baktı. aslında her konuşmamda bana garip garip bakıyor ve Allah Allah diyor. canım sıkıldığında para harcamayı severim, beni rahatlatır. alışverişe giderim. (e o zaman bugün alışverişe git dedi. ben de ona bugün o enerjim yok dedim). sonra bazen çok üzüldüğümde ağlarım, ağlarım, o kadar çok ağlarım ki yatakta ağlayarak uyurum. uyandığımda gözlerim bir garip olur, gerildiklerini hissederim. ve yatarken uyuyup da uyanmamayı dilerim. ya da uyandığımda herşeyin düzelmiş olmasını. ama bunun olmayacağını bildiğim için uyanmama fikri daha mantıklı gelir. son 1-2 yıldır da kendimi kötü hissettğimde kuaföre gidiyorum. ertesi gün süslenip püslenip hastaneye gitmek bana iyi geliyor. içimde hala sıkıntı olsa da, içim kan ağlasa da dışardan iyi görünmek, çevreden iltifatlar almak benim kendimi biraz daha iyi hissetmemi sağlıyor.
bunlr sanki çok mu garip? ben kendimi hiç de garip hissetmiyorum. ve eleştirilmeyi de hiç sevmiyorum ve her hareketimin incelenmesini de. bir de bu ara ağzımın gevşek olduğunu ima edeck sözler alıyorum. biraz haklı ama çok da gevşek değil ya. sıkıntılarımı, endişelerimi kimseyle paylaşmayacak mıyım?
kendimde alışveriş yapacak enerjiyi bulamadım ama kuaföre gittim. yarın İnşallah çok yağmur yağmaz. eve gleince yatayım dedim ama uygunsuz bir saat olduğu için yatmadım. karnım da acıktı ve evde de bişey olduğunu sanmıyorum. ne yiyeceğim?
(başlık üni den arkadaşım arzu can a ithafen. pek severdi bu lafı))

para para para

2005-07-03T16:28:00.000+03:00

bu ara kafamda beni en çok meşgul eden düşünce para. Allahım ne zaman biz dönerimizi alacağız? ne zaman ben bolluk ve ferah içinde kredi kartı değil de nakit kullanacağım? insan parasız döneminde çok fazla plan yapınca aynen benim gibi kara kaara düşünür duruma geliyor. tatil planını kredi kartından geçittridim. tatilde de para harcamak lazım, tezzimin istatistiği için de 400-500 milyon gerekli. başka lazım olan yerler de var. ne olacak benim halim?

tekrar nöbetteyim. para yetiştirmek için işte böylr benim gibi çalışmak gerekiyor. dün akşam 23-02 arası uyudum. sonra karantinaya gittim. 5:30 a kadar orada çalıştım. bir ara 2 kadın bir adam geldi. kadının biri hasta, diğeri çığırtkan. astımlıymış da çok içmiş de krizi tutmuş da. garip garip nefes alıyor. hemşire gitti. ilaçlarını sordu. diazem alıyormuş. astımlı falan değil. kadın ilgilenmiyoruz diye bağırmaya başladı. ben de ona bağırdım. madem astım hastası zor neyde bu kadar içiyor? çalışıyormuş da onun için. biz de çalışıyoruz dedim ki aklmıa geldi. çalışan kadın mı dedim. evet dediler. hımmmmmmmm. hemşire iğne yaptı. (kandırmaca). ben de yanındaki adama durumu söyledim. astımlı falan değil, başka da bişey yapmayı düşünmüyorum diye. sonra söylenerek gittiler. allahtan adam laftan anlıyordu. sonra bir tane kimsesiz teyze ile uğraşıp durduk. bir de alkol alıp gelen ve ortalığı birbirine katan bir adam vardı ki, sanırım çıkışta polisten biraz dayak yedi. bu kadar olay aslında bizim acil için hiç birşey. gayet rahattı. sonra uyudum ve hazırlanıp özele geçtim. taksici beni kazıkladı. galiba 7-8 milyon tutuyor. taksimetre 12 yazdı. tabii vermedim. ama yine de 10 milyonum gitti. ne adi adamlar varya.

sema ile kahvaltı ettik ve o benim çıktığım hastaneye gitti. biraz uyudum ve kendime geldim. kattan bir hastayı yoğun bakıma yatırdım ve bir kaç saattir ayaktayım. o olmasa çoktan yatıp uyumuştum.

tel geldi. hastanın tansiyonu düşmüş gidip bir bakayım.

karantina

2005-07-02T15:33:00.000+03:00

ne garip dünkü yazdıklarıma bakıyorum da. bazen öyle garip ruh hallerine girdiğim oluyor işte.

bugün nöbetçiyim. sabah kalktım. nöbet ,için kıyafetlerimi hazırladım. kendim hazırlanırken semaya seslendim. ben zaten giyiniğim kalkarım dedi. (dün gece kıyafetleri ile uyudu da) taksiyi çağırdım. sema kalktı. makyajını temizledi. saçını taradı. ne zaman bana gelse çıkarken kavga edecek gibi oluruz. benden geç kalkar ve çabuyk olmak istemez. ben beklemeyi de bekletmeyi de hiç sevmem. taksi aşağıda bekliyor, ben sinir oluyorum. ama o da öyle işte napalım.

hastanede ali ile kahvaltı ettik. sonra sema ile harbiyeye ets ye gittik. paramızı yatırdık. 5 ağustosta bankong-pattaya-kualalumpur a hareket ediyoruz.

karantinacıyım. 3. nöbetçi doktor gelmedi. kadın doğumdan muratı pek sevmememe rağmen birlikte nöbetçi şefe gidip çareler aradık. sonunda armağan bey efendiye ulaşabildik. nöbetçi olduğunu bilmiyormuş.

neyse biraz evvel koronerden bir hasta aldık. hanımefendi can gürzapın annesi oluyormuş. semaya söyledim. aaaaaaaaaaa adamı kapıda mı bekletiyorsun? halka malolmuş adam, içeri al, kahve ikram et dedi. benim de başka işim yok zaten.

neyse bize yeni başlayan turgut da daha ilk nöbette havaya girdi (turgut daha önce hiç çalışmamış). can gürzapla konuşmasını anlatıyor. tabii hayali konuşmasını, bizi bayağı güldürdü.

tel geldi. kötü bir vaka varmış, ameliyata alacağız.

çemberimde gül oya...

2005-07-02T15:31:00.000+03:00

Yanaklarım tuzlu tuzlu gerildi. Çemberimde gül oyayı seyrettim, Son bölümü. Ağladım biraz, kendimi tutamadım, gözyaşları yanaklarımdan aşağı süzüldü. Bazı filmlerde ve kitaplarda kendimi tutamam, ağlarım. Bazen bugün olduğu gibi sessizce, bazen daha yüksek sesle ve bazen de sarsıla sarsıla ağlarım, geçmişte kalanlara, hatıralara en çok da kendime. Çocukluğmu düşünürüm, nereden nereye… ne hayaller kurardım. Hayalperest bir çocuktum. Yalnız kalmayı, sessizce karanlıkta yatmayı ve hayaller kurmayı çok severdim. Hayallerime ulaşamadım. Artık daha gerçekçiyim. Hayal kurmak istemiyorum. Önceden uyumadan önce muhakkak hayal kurardım. Artık hayallerim değişti, bazen acı veriyorlar.
Sema içerde. Akşam bana geldik. Koltuğa yattı ve benim aldığım kıyafetleri tek tek giymemi izledi. Küpeleri denemeden çayı demleyeyim dedim. Uyuyakaldı çayını içemeden. Güya ona exceli gösterecektim. Yorgun argın aldığım boncukları zincire dizdim ama bitiremedim. Birine hediye yapıyorum. Saati 01:05 e kurdum ama dizi başlayınca uyuyamadım. Fethi de aramadı, çalışıyordur karantinada.
Bugün fethi abisinin tel numarasını verdi ve sema dermatolog ağabeyi aradı. Enfekte olmuş olabilir demiş ve krem önermiş. 1 hafta sonra kontrolü var telefonda. Semanın aklına yattı ve biraz rahatladı.
Öğlene kadar tez vakam için bekledim. Vakayı bitirince sema ile erkenden çıkıp metrocity ye gittik. beymendeki ayırttığımız kıyafetleri aldık. Birkaç mağazaya daha girdik, çıktık. Karnımız aç olmasına rağmen sufle yedik. gerçekten harikaydı. Karşıya kızltopraktaki ets ye gittik. 22 temmuzda geziye gitmek için dolmuş ve yapacak bişey yokmuş. Boşuboşuna oraya kadar gitmiş olduk. Acıbadem carrefoura gittik. karnımızı doyurup eve geldik. Cumartesi ve Pazar sema da ben de nöbetçiyiz. Ama beraber değil ayrı ayrı. Benim çıktığım yere o gidecek, onun çıktığı yere ben. Pazartesi harap ve bitap düşmüş olacağız. Bu arada yarın ets ye gidip 5 ağustos için paramızı yatıracağız.

handan ile haluk

2005-07-02T15:29:00.000+03:00

Akşam saati kurup yattım. Güya kalkıp ders çalışacaktım. Saat çaldı ve ben kalkıp yatağıma yattım. Gerekli yerlere ben yatıyorum diye mesaj çektim. Oralardan telefon geldi. Ben uykulu olduğum için kısaca konuştuk ve kapattık ve ben uyudum. Sabah 6:10 da saat çalmış ve ben onu kapatmışım. Uyandığımda 6:45 idi. Yataktan nasıl kalkacağımı şaşırdım. Biraz hızlı hareketle işe geç kalmadım. Bugün de acildeydim. Bugün de çalışmadım desem yeridir. Ali sağolsun. Yin esectio vardı. Hasta beni sinir etti. Ağlayıp duruyor. Halbuki biz ona kötü davranmıyorduk. Ne güzel belinden uyuşturacaktık ve o da bebeği çıktığında görecekti. Ama ağladı, istediğim gibi durmadı. Kadın doğumcu ile bizim teknisyen muhabbete daldı. Sinir oldum. Dedim yatırın kadını uyutalım. Bebişi de kadın gibi şişmandı ama çok şeker bişeydi. Mor renkte tombik, gözleri açık bir kız. Ağlasın diye ali ayaklarına vurup duruyordu. Sonunda ağlattık, pembeleştirip (ali de ilk kız arkadaşının adını göbek adı olarak verdikten sonra, sanki yabancı isim gibi bişeydi. Hiç de sormadım, ilk aşkın yabancımıydı diye.) hemşireye verdik. Bugünki tek çalışmam buydu.
Sema ile dermatoloğa gittik. sema burnunun üstündeki lezyonu gösterdi , 2 gündür burun sırtı acıdığı için acaba ca mı? Met mi var? Kc de bir şey mi var diye. Üni den arkadaşı ölmüş. Onu söyleyip duruyor. Dün de ağrıyordu ama hemen doktora gitmeyi düşünmüyordu. fethi onu biraz korkutmuş ve bu da bayağı işe yaramış çünkü beni kütüphaneden kaldırdı. Dermatolog önemli olmadığını söyledi.
Öğle yemeğinde ise sema beni acayip kızdırdı. Fethi ile yemeğe çıktık. Meğer bizim hanım yemek yememiş. Nerden bileyim. Elemanın biri ile yemeğe çıkacak sanıyorum. Tel açtı. Sen hemen satıyorsun dedi. Sonra da beni hiç dinlemedi ve tel açınca da açmadı. Yemekhanede Fethiye aşağı ineceğimi söyledim. Onu 2. katta asansör beklerken buldum. Bir surat bir surat. Dedim en iyisi gideyim siniri geçince konuşuruz. Yemekhaneye çıktım. Tepsimi aldım, Fethiye de sema gelince onu çağırmasını söyledim. Gidip başka bir masada duvara karşı tek başıma yemeğimi yedim. Fethi yemeğini bitirnce geldi. Meğer hanım bana şaka yapıyormuş. Benim sinirimi görünce korkmuş, yemeğe gelmemiş. Bu gibi olaylar karşısında fethi şok oluoy ve tabii biz kadınları anlayamıyor. Eminim garip olduğumuzu düşünüyordur.
Mesai sonrası savoyda oturduk. sonra sema beni taksi ile eminönüne attı. Karamancımdan motordayken mesaj geldi. Üsküdarda yürürken faziletten hanife karamanla karşılaştım. O beni tanımadı, tanımış gibi yapıp kim olduğumu çıkarmaya çalıştı. Sonra konuşmanın yönünden faziletten olduğumu çaktı. Sonra mahcup bir eda ile adımı sordu. Ben ona adını bırak soyadını bile söyleyince iyice utandı. Evlenme, rahatına bak dedi. Sadece güldüm. Sonra Capitole gittim. Biraz gezindim. Handan ve haluk gelip beni aldılar. Onlar gelene kadar tok olan karnım acıktı ve yoruldum. Katibime gittik. ben yemek yedim. Handan çorba içti. Sonra çay içtik ve üçümüz birlikte ünlü katibim tatlısını bölüştük. Arabada capitolün yeni halinden, tefal düdüklü tencerelerin ve sarar markasının ve nine west ürünlerinin amerikada ne kadar ucuz olduğundan konuştuk. (arzucum bu ayrıntılar senin için). Bu arada merak etme bir kez kendi yerime bir kez de senin için öptüm. Handan gayet iyi görünüyordu. Geçen gelmesine göre kilo vermiş gibi geldi ama handan vermediğini hatta aldığını söyledi. Ama çok kilolu gözükmüyor. Arzucum haluk yeni bir imaj yapmış. Saçlarını uzatmış, sakal ve bıyık (galiba bıyık da vardı) bırakmış.ben görünce bayağı bir şaşırdım.
Katibimde bol bol beni konuşturttular. Arzu anlamışsındır neyi anlattırdıklarını. Sonra bir ara haluk 15-20 dakikalığına gitti ve biz başka şeyler de konuştuk. Kısacası güzeldi. İnsanın sevdiği arkadaşlarından birinin yanında olması güzelmiş. Diğeri de gelecek İnşallah.
Karaman senden de konuştuk. Ne kadar izne geleceğini merak ediyorlar.
Bu arada sayfam eskiden ak ın sayfasına olduğu gibi açılmıyor. Bu yazdıklarımı ne zaman sayfaya geçirebilirim bilmiyorum.

yattı balık.....

2005-06-27T22:36:00.000+03:00

Cuma günü beymenden gelen telefon üzerine bugün sema ile metrocity ye gittik. bissürü şey aldım. Etekler, kazaklar, hırkalar, pijamalar ve sabahlıklar.. 12 taksit yapacaklarmış. Öde öde bitmez. Cuma günü indirim başlayacağı için ayırdılar, o gün gidip alacağım. Sabahlık ve pijamaları denemediğim için aklım onlarda kaldı. Nasıl olacaklar acaba? Oradan çıkınca yine rahat durmadık. Alışveriş.. alışveriş. Nine west te, ayakkabım var, başka almayacağım diyorum. Bir taraftan da sema baksana şu yeşili yoksa alsa mıydım? Diye soruyorum. Sonunda dedim ki kendi kendime yeşil ayakkabın da olmayıversin. Beyaz giy. Daha bu sene hiç giymedin. Neyse ayakkabı ve çanta almadan şükür çıkabildim. Biz ikimiz bir araya geldiğimizde kötü bir ikiliyiz. Sürekli onu da alalım, bunu da alalım. Zaten semanın aldığı bazı kıyafetler ileriki yıllar için. Saklayayım, ilerde giyerim diyor. Ben de dışarıda giyemeyeceğim kıyafetleri alayım, evde giyerim diyorum. Birlikte iyi para harcıyoruz. Bakalım altından nasıl kalkacağım. daha tatil parası var, ümmühanın uçak parası, tatilde harcanacak para.....

bu arada hotiç e girip mavi aykakbıya tekrar baktık. 100 e inmiş. daha çok iner deyip bıraktık. kim ne yapacak dümdüz mavi ayakkabıyı? düz ayakkabı deyince aklıma geldi. beymende bayağı topuklu ( daha önce hiç bu kadar yüksek bir ayakkabı giymedim) bir ayakkabıyı indirimden alırım diye zamanında bırakmıştım. 38 i vardı ama şimdi de fazla yüksek (uzun) olmamam gerektiği için bıraktım.
Dün nöbetçiydim. Fena geçmedi. Tüm gün boyunca uyudum. Yarın maalesef yine nöbetçiyim. Bu ara peşpeşe geldi. Sabah kahvaltıyı sema ile savoyda yaptık. sonra bir yakınım geldi ve 1 saat kadar beyin cerrahisi polk de sevk işlemleri ile uğraştım. Kütüphanede ders çalıştım ve öğle yemeğinin ardından sema ile 2 gibi hastaneden firar ettik. Ets ye gittik. 22 sindeki gezi için geç kalmışız. Dolmuş. Arayın dediler. Berat ve Alparslan da geleceklerdi. Her şeyi 22 sine göre ayarlamıştık. 8 temmuz da da var aa ona katılmamız için 4 tane nöbetimi satmam lazım. Kime vereceğim? Fethi hangi birini tutabilir? 5 ağustos a da daha çok var ve o tarihte berat belki de almanyaya gideceği için gelemeyecek. Hafta sonu ümmühan kualalumpuru jemaliah’ı aramış. Gitmek için en uygun zamanmış. İnşallah ya ek kontenjan açılır yada birileri vazgeçer. Çok istiyoruz çokkkkk.
Zaten bizim her yurt dişi gezimiz böyle oluyor. Problem çıkıyor. Onu halletmeye çalışıyoruz. Gidene kadar rahat yüzü görmüyoruz.
Söylemiş miydim bilmiyorum. Babam kızılcahamamdan devre mülk almış. Hafta sonu bakmaya gitmişler, almışlar ve 2 gün de kalmışlar. Yarın ümmühan ve kayınvaklidesi vs si hep birlikte oraya gidecekler.
Biraz evvel ayşegülle konuştum. Yazlığa taşınmış. İşleri daha tam bitmemiş. Eve yarın temizlikçi geliyormuş. Cuma günü de kayınvalidesi.
Aslı ile konuştuk. Temmuz 24 de çocukların sünnetini yapacakmış. Görüşelim diyor, ama bilmiyor ki zekiye bu ara çok yoğun. Haftaya olabilir dedim.

bir kaç günün ardından

2005-06-25T01:31:00.000+03:00

Salı günü benim için önemli bir gündü. Belki de hayatımın dönüm noktası olur, belli olmaz. 22 haziran, cafe fotoğraf.
o gün cafe fotoğrafta otururken amcam aradı, yurda dönmüş ve akşam bana gelecekmiş. Önce alman hst e uğradım. Sonra koştur koştur eve gittim. Evi toparladım, yemek yaptım. Amcam geldiğinde tüm işimi bitirmiştim. Fotoğrafta sema ile yemek yediğimiz halde amcamla tekrar yedim. Bol bol gezisinden bahsetti. Bana hediye elbise almış. Hemen boynuna sarılıp, onu öptüm. Biraz şaşırdı, böyle bir şey beklemiyordu. O kadar da önemli değil falan dedi. Ne yapayım annemler bana böyle öğrettiler. Bana hediye verildiğinde ben sevincimi tüm içtenliğimle gösteririm.
O gece hidayetle sonra da beratla konuştuk. Berat bayağı sıkıntılı, işini sevmiyor. Yapacak fazla da bir iş yok, tüm gün oturuyorum diyor. Üzgünüm elimden bişey gelmiyor.
Dün sema ve fethi ile savoyda biraz oturduk. sonra sema ile taksiye atlayıp nişantaşına gittik. nine west’e indirim gelmiş. Geçen hafta aldığım ayakkabı ve çantaya %30 indirim gelmiş, sinir oldum. Sadece 1 kez giymiştim. İkimiz de çanta aldık hem de 1 den fazla. Ne olacak bu kadar çanta? Bu kadar ayakkabı? Bugün ameliyathanede ayakkabı koleksiyonun mu var diye soruyorlar.
Sonra hızlı hızlı stefanele girdik. (bu arada 30 dk içinde nöbette olmam gerekiyordu) almak istediğim çantaya baktım, indirimde olmasına rağmen hala çok pahalı. Koştur koştur park bravoya gittik. nihayet sezonu başında gördüğüm yeşil ceketi buldum hem de %50 indirimle. Sonra nöbete gittim. Fena geçmedi.
Bugün acil ameliyathanedeydim. Çalışmadım desem yeridir. Sabah kahvaltıyı serviste, 1004’te (asistan odası) yaptık. bu seferki kahvaltıyı hemşireler hazırlamış. Bol hamurişi vardı ama hiç birinden yemedim. Bu arada ben hala rejime başlayamadım. Doğrusu benimkine rejim denmez sadece sabahları poaça yemek istemiyorum. Onun için iki hafta önce light süt ve nestfit aldım. Ama hala paketini açmadım.
Acil ameliyathanede iki teknisyen kavga etti, güya ben de uyku pozisyonuna geçiyordum. Hemen orayı terkettim. Öğleden sonra ameliyathane balkonunda milletin nöbet listesi şikayetlerini dinlemekle geçti. Neden listeyi eskisi gibi ben yapmıyormuşum? neden hiç sesimi çıkarmıyormuşum? ben şefin gölgesi değil miymişim? Çıkışta önce sur altına gittik. (adı böyle miydi ki?) oynayan çocukların sesi ve self servis olmasa çok daha güzel olur. Sessiz sakin bir yer. Oturuken tel geldi. Beymen club dan arıyorlarmış. 1 temmuzda indirim geliyormuş, erken gelirseniz istediklerinizi ayırırız diyorlar. Aklıma geçen sene geldi. O zaman da yavuz aramıştı, metrocityden. Ben de yurt dışına (İtalya) çıkıyorum, çok yoğunum gelemem demiştim de gerçeği söylememiştim. O dönemde nato zirvesi vardı ve hastanede toplantı yapılmıştı. Biyolojik bomba atılması bekleniyor diye. Bombalama olursa görevli olacak kişiler bile belirlenmişti. Sema birkaç gün bende kalmıştı. O dönemde işten doğruca eve gidiyorduk. Alışveriş merkezlerinden ve istiklal caddesinden uzak duruyorduk. Tabii bunu o zaman yavuza söylesem bana gülerdi. Kısacası pazartesi kualalumpur-pattaya-bangkong gezisi için gideceğimiz ets dışında bir de metrocitiye gitmem gerekiyor.
Biz orda otururken yağmur başladı. Kaç kere yer değiştirdik ama yine de kendimizi yağmurdan koruyamadık. Koştur koştur arabaya bindik. Dolmabahçede çay bahçesine gitmeye niyetlendik ama nedense orası kapalı idi. Malta köşküne gittik. yağmur dinmişti. Bahçede oturduk. bahçe mobilyaları vardı ve her masa üstünde bir saksı fesleğen. Koklaya koklaya bir hal aldık. Ne hoş kokan bir bitki. Malta köşkünün manzarası, yemekleri çok güzel ama ben en çok orda tuvalate gitmeyi seviyorum. Tuvaletin içinde eski alaturka kocaman bir tuvalet var. Out of order yazıyor. Tabii türkçesi de. İçeride kocaman bir Venedik aynası var. Muhteşem bir şey ama biraz eski. Tuvaletin içinde olduğu oda da çok güzel. Yine kocaman bir ayna var. Karşısında da 4 tane geniş çerçeveli küçük ayna var. Ben boğa burcuyum ve böyle yaldızlı, gösterişli şeylere bayılırım.
Eve geç geldim. Mutfağa baktığımda çok şaşırdım. Çarşamba ben evden erken çıktığım içi yedek anahtarı amcama bırakmıştım. Evden çıkarken kapıyı kilitlemesini, anahtarı da samsuna gittiğinde anneme vermesini söylemiştim. Amcam tüm mutfağımı buzdolabı da dahil toparlamış. Amcama teşekkür mesajı çektim. Şarjım bittiği için tel im bir müddet kapalıydı. Ablamı ve bazı arkadaşlarımı aradım. Sonra da hemen nete girdim. Ben girmeyeli koyubeyaz ne kadar çok şey yazmış. Arzu da yazmış ama messengera yazdıklarıma bir yorum getirmemiş. Bugünkü cep tel e gönderdiği mesaja da cevap vermedim. Çünkü hem çok müsait değildim hem de cevabı tam bilmiyorum.
Handan heralde nete giremiyor. Ne sayfaya bişey yazmış ne de (arzuya yazdıklarımı copy leyip ona da göndermiştim ) messengera bir yorum getirmiş.
Nöbette Ayşegül aradı. Yarın yazlığa taşınıyor. Artık eskisi kadar sık görüşemeyiz. Bu hafta kızlaı davet edecekmiş. Maalesef her gün çalışacağım için gidemiyorum. Bu arada sağolsun Leyla da kına gecesine davet etmiş. Ona da gidemem.
Portakal ağacının haticesi dönmüş. Sayfasında yeni yazılar görmek beni çok mutlu etti. yorumlar bölümünü kapattığı için bir hoşgeldin bile diyemedim. tanışacağız bir gün bir yerde ama ne zaman ve nerede bilemiyorum. Hatice deyince aklıma bir de aslı geldi.telesekretere mesaj bırakmış ama ben sürekli aramayı unutuyorum.
Dün canım yeğenim M. Emin babaannesi ve dedesi ile köye gitti. Ayşenurun tüm ağlayıp sızlanmalarına rağmen gitti. Daha doğrusu gitmiş. Gitmeden de beni arayıp vedalaştı. Bakalım onunla konuşmadam ne kadar dayanacağım. Görmediğim halde ablamın tel ine o çıktığında konuşuyorduk ve benim özlemim öyle biraz olsun gidiyordu. Geçen yaz ilk defa gittiğinde kilo almış, boyu uzamış ve yanakları köylü çocukları gibi kızarmış bir şekilde dönmüştü. İlk geldiğinde öyle şekdi ki, sonra hemen aldığı kiloları tekrar verdi. Bakalım bu sefer nasıl dönecek? Ayşenur onun gitmesine çok üzülmüş. Ben de ümmühanın 15 temmuzda büyük bir ihtimal yanıma geleceğini, onunla birlikte gelesini, gezceğimizi ve alışveriş yapacağımızı söyledim. Hemen ‘teyze telefonu anneme veriyorum’ dedi. Bu ‘gelmiyorum’ demek oluyor. Bu kız niye böyle?

nöbet ertesi

2005-06-20T20:46:00.000+03:00

gece 4 te kalktım, hastaya bakmak için. yattım ve sabah semanın kapıyı zorlaması ile kalktım. Saçım başım birbirinde sema ile savoya kahvaltıya gittik. Kahvaltıdan sonra hemen eve gelmedim, hastanede biraz vakit geçirdim. Yolda elifle konuştuk. Güzel bir haber vereceğim zannederek heyecanlı, heyecanlı açtı telefonu.Bir değişiklik olmadığını söyledim. Bu gidişle de biraz zor dedim. Sonra eve varana kadar ablamla konuştuk. Eve gelince üstümü değiştirip, tv yi yatak odasına taşıdım. Bu arada çay demledim. Soğutup kare gazları demle ıslatıp gözlerimin üstüne yerleştirdim. Belki iyi gelir diye düşündüm. Ama şuan hala garip hissediyorum, fethi nin dediği gibi psikolojik de olabilir. Birkaç saat uyudum ama saat başı uyandım. Uyanınca yüzüme balla maske yaptım. Sonra da duş alıp, bilgisayar başına oturdum. Tezimi excele geçireceğim.
Birkaç gündür canım çok sıkkın. Mecburi hizmeti düşünüyorum. Ya ben ne tembel bir kızım, şu tezi zamanında bitirip de bir sınava giremedim. Ne olacak benim halim? Ne yapacağım? Dün babamla konuştuk. Daha doğrusu sadece babalar gününü kutladım, doğru düzgün bişey konuşmadık. Utancımdan konuşamıyorum. O da artık beni bıraktı, sormuyor. Eminim ne hali varsa görsün diyordur. Ben ama ruh hali olarak kendimi doğu şartlarına hazırlamaya çalışıyorum. Bu gidişle başka şansım olmayacak.

annem ablamı aramış. ne yapıyor bu kız diye soruyormuş. annemin derdi de evlenmem.

harbiyede konser

2005-06-17T11:07:00.000+03:00

dün acildeydim. Sadece 2 vaka vardı. Rahat bir gündü. Saat 2 den sonra çıkan sectio yu acilde almamak için entrika çeviriyorum zannettiler galiba. Ama ben entrika falan çevirmeden vaka yukarki ameliyathanede alındı ve galiba uzman bana gıcık oldu. Ne yapalım şans. Hem entrika çevirmiş bile olsam bunu önümdekilerden öğreniyorum değil mi ama? Öğleden sonra seminer vardı. Sinir oldum sıra bana geldi diye. Ama hoca seminer sonunda bu sonuncu seminerdi değil mi dedi ve tüm arkadaşlar bana bakarak ve muzipçe gülerek evet hocam dediler. Ve ben yine yırttım. Nöbeti melihe verdim. Fethi ile savoya gittik. Sema kuaföre gitti iyice sarışın olmak için. Fethi özele gitti. Ben de giymediğim etekleri kargo ile ümmühana göndermek için istiklale çıktım. Ümmühan doğumdan sonra kilo veremedi ve benden bile daha şişman da. Bilmiyorum benim eteklerin içine sığabilecek mi. Semanın işi bitince kafe fotoğrafta her zamanki menümüzü yedik. Hastaneye gidip kıyafetlerimizi değiştirip (bu arada yeni ayakkabılarımı giydim. Sol taraftaki acayip rahatsız etti.onun yerine spor ayakkabıları giydim) harbiyeye gittik. Gişeden biletlerimizi aldık. Ömer Faruk tekbilek-ferhat göçer konseri. Çok güzeldi. Ferhat göçer yakışıklı bir adam hem de doktor. (ne doktoru bilmiyorum) hem de çok güzel bir sesi var. Bol bol arya söyledi. Sahneye ilk o çıktı. Sesini duyunca semaya, ‘bizim niye sesimiz böyle güzel değil’ dedim. Sonra ömer Faruk tekbilek çıktı. Onun da sesi çok güzel. İlginç konuşuyor (abd de yaşadığından) sabrederek 20 yılın sonunda buralara geldiğini söyledi. Sürekli şükrolsun dedi.’Birara ı love you, sizi seviyorum, anne seni seviyorum’ dedi. İlk ilahi gibi bişey söyledi. Sonra türküler. Sahneye tam 10 tane davul geldi. Konserin sonunda millet coştu. Saat 12 de bitti. Çıkışta güya harbiyeye çıkıp taksiye binecektik. Semanın yanlış yönlendirmesi ile Maçka parkına çıktık. Oraya varmadan yolun solunda kalan parkta uhlamur ağaçları vardı, muhteşem kokuyorlardı. Buraya kadar çıkmuışken taksiye binmedik, biraz daha yürüyelim dedik. Nişantaşında yürüdük. Sonra taksiyle taksim meydana geldik. Sıraselvileri kapatmışlar, orada yürüdük. Hastaneye gelince pardon taksim palasa 2 kata suitimize (ameliyathane soyunma odası) çıktık. Üstümüzü değiştirip roof ta (yemekhane) kahvaltı yaptık. gece güzelce uyuduk. Sabah kalkıp duşumuzu aldık ve savoya kahvaltıya gittik. Gökhan abi gelmiş. Onunla sohbet edeyim diye servise gittim. Cengiz abi (şefimiz) bana bir sürü şey saydı. Kıdemli asistan şefin gölgesi olmalıymış, asistanların her şeyi ile benim ilgilenmem gerekiyormuş…… bir ara kaçmaya teşebbüs ettim ama yakaladı.
Öğlende saime geldi. Kafe fotoğrafta o yemek yedi biz çay içtik. Ona kahve falı baktıracaktık ama the Marmara daki kongreye geç kalıyor diye Pazar gününe erteledik. Aliye geldi bingölden. Onunla savoya gittik ve sonra ondan ayrıldık. Dolmabahçeye gittik, saime de oraya geldi. sema ile saime bayağı eğlendiler. Bayağı oturduktan sonra fethi bizi taksime geri çıkardı. 5. kata gittik. her yer doluymuş. Taksiye atlayıp eminönüne hamdi ye gittik. acayip yedik. Sonra da herkes evine gitti. Eve geldiğimde çok yorgundum. Hiç beklemeden yattım. Bugün gözlerimizdeki kırışıklıklardan konuştuk. Fethi ye göre uykusuzmuşuz, kendimize eziyet ediyormuşuz. Uyursak geçermiş. Bu hafta sonu yeterince uyudum ama aynanın karşısına geçip de hiç bakmadım hala yeterince kırışık mıyım yoksa biraz gitmiş mi.

sevgili günlük

2005-06-15T22:44:00.000+03:00

Bugün ersinle konuşşuyorduk. dün yazamadığımı söyledim. o da sevgili günlük dün yazamadım..... diye yazmamı söyledi. bana da komik geldi. ilkokul öğrencileri gibi yada sıdıka gibi.
Kuaförden çıktım eve geldim. Aynanın karşısına geçip birkaç kıyafet giydim, çıkardım. Cep tel le bir sürü resmimi çektim ama hiçbirinde iş yok. Aynada fena gözükmüyorum neden istediğim gibi çıkmıyor? Ama nasıl güzel çıkabilirim ki, kilo aldım ve yüzüm yusyuvarlak oldu? Neyse sonunda olmayacağına karar verip bu işten vazgeçtim. O kadar da süslenmiştim.
Leyla fellik fellik aranıyor kızlar neredesiniz diye. Ben buradayım. Önceki gün nöbetçiydim. Dün ise sema ile iş çıkışı nişantaşına gittik. Alışveriş yaptık. ben nihayet ayakkabı ve çanta aldım. Mavi ayakkabıyı indirime bırakmaya karar verdim ve düz (her zamanki gibi) önünde iki fiyonk olan mercan rengi ayakkabıları ve onun çantasını aldım. İçimde bir tereddüt vardı. Ayakkabı zarif değil ama ne yapayım istediğim gibi bir ayakkabı yok ve ben de illa bişey almak istiyorum. Diğer bir tereddüt ise ya 2 gün sonra indirim gelirse? Bugün giymeyi planlıyordum sonra son günlerde neden süslenip püslenmediğimi hatırladım, kuaföre gitmem gerek. Bugün gittiğime göre yarın cicişlerimi giyebilirim.
Alışverişten sonra tikeye gittik. İkimiz de acayip yedik, muhteşemdi. (Ben güya sabahları nesfit yiyorum) eve gelince bir arkadaşımı aradım. Bu arada interneti de açtım güya yazacağım, Arkadaşım onunla konuşurken başka işle meşgul olunduğunda kızdığından netten çıktım. Ve kapattığımızda geç olduğundan bir daha girip yazamadım.
Dün hoca ameliyathaneye kafasını uzatıp melih i sordu.(bir gün melih bir gün ben hastaneye gidiyoruz) tabii melih evde. Kızdı. Tatilde miymişiz, ikimiz de her gün gidecekmişiz. Ya bugün gittim de ne oldu? Kütüphanede ders mi çalışacağım? Yol geçen hanı gibi ve personel sürekli taciz ediyor (çay içer misiniz hocam? Kahve içer misiniz hocam?). neyse bugün hocadan fırça yememek için hastaneye gittim ama bugün gittimya hiç arayıp sormadı ben de gözüne gözükmedim. Güya filiz ablayı arkamıza alıp hoca ile öyle konuşacaktık ama konuşamadık. Melih e ne zaman bir iş söylesem, hadi sen halledersin, cazibeni ve güzelliğini kullan der ve kendini geri çeker. Ben zaten ajite bir kızım, işleri o kadar da kolaylaştırmıyorum. Ben konuşunca hoca pek de ikna olmuyor (başkalarında öyle olmuyor ) sanırım sevimli sevimli gülümsemelerimi artık yutmuyor. Halbuki ilk geldiğim yıl sürekli yanaklarımı sıkar, bayılıyorum şu kızın gülümsemesine diyordu. Tabii o zaman daha küçüktüm, tam 5 yıl önce. Ne günlerdi, geldi, geçti.
Gima açılır açılmaz gidip kahvaltılık aldım. Aşağıdaki fırına da uğradım. Harika bir kahvaltı sofrası hazırlayıp milleti ameliyathaneden çağırdım.
Gün boyunca ipe sapa gelir birşey yapmadım. Yeni bir kitaba başladım. Semaiha ayverdinin Mesih paşa imamı. Kuaförde bayağı okudum. Bu camii herhalde fatihte. Kitabı bitirince belki de gidip bir bakarım ne alemde diye.
Yarın nöbetçiydim ve harbiyede ömer Faruk tekbilek in konseri vardı. (hala var). Geçen yıl da gidemedim yine nöbetçiydim. Melihe kahvaltıdan sonra nöbet değişikliği teklifi yaptım. Birisi ile görüşeceksen tabii tutarım dedi. Ben de manalı manalı güldüm. (bizimkilere erkek arkadaşım var, onunla görüşecem de, her şeyi yaparlar). Ben var yada yok demedim ve tabii konseri de söylemedim. Yarın İnşallah sema ile konsere gideceğiz. Nöbeti de temmuz veya ağustosda tutacağım.
Öğleden sonra her zamanki gibi sema ve fethi ile savoya gittik. bugün sevineceğim bir haber aldım. Anneme ve ablama söyleyince acayip mutlu oldular. Tabii ben de mutluyum.
Berat aradı. Dr oetker in Avrupa ve dünya sorumlusu bir adamla bir kadın gelmiş. Onları ağırlamışlar. Berat ı hem almanca hem deingilizce konuşuyor görünce pek bir mutlu olmuşlar ve sonbaharda almanyaya gittiğinde yanlarına davet etmişler. İşinden memnun değil. Sanırım hidayet çalışıyor, o öylesine vakit geçiriyor. Marketçiliğe çok alışmıştı, yazık ki kısa sürdü.
Annemin yarın misafirleri var, sanırım bütün sülale. Evde hummalı bir çalışma varmış.
Bugün Ümmühan aradı. Yaza galiba gelemeyeceklermiş. Bebeği de alıp gelmesini, tüm masrafları benim karşılayacağımı söyledim. Ablalık bu değil mi?
bugün idarede işim vardı. orada çalışan ahmet bey yaşlı bir adam. çok inatçı ve yaşlı olduğu için işi geç yapıyor, geç algılıyor. yani yaşlılığın getirdiği tüm dezavantajlar adamda var. beni her gittiğimde sinir ediyor. bir türlü anlamıyor. anlasa da benim dediklerimi adama kabul ettiremiyorum. bu kadar yaşlı insanların çalışması ne derece doğru? emekli olslar da onların yerine daha aktif dinamik, işe ihtiyacı olan insanlar gelse, biraz da onlar para kazansa iyi olmaz mı? tabii bizim hoca haricinde :) bizim hoca 30 ağustosta 63 olacak.
Yarın acildeyim. İnşşalah herkes iyi olur da kimseyi uyutmak zorunda kalmam. Yarın seminer günü. Haftaya sıra bende. Hala hazırlamadım. Bu sene bana sıra gelmez diye umuyordum ve o yüzden de eylülden beri hazırlamadım ama hoca galiba anlattıracak. Yaa yaz tatiline girmedik mi daha ne semineri?

yeni türkü konseri

2005-06-13T00:48:00.000+03:00

Dün bütün günümü uyuyarak geçirdim. Sabah 9 da uyandım. Ama 10 a kadar uyumaya karar verdim. Uyandığımda tv yi açtım. Kadir inanırla hümeyra nın bir filmi vardı. Onu seyrettim. Sema yı aradım. Beni uyanık görünce şaşırdı. Duş aldım yan sokaktaki bakkala gidip taze ekmek, yumurta ve gazete aldım. adam bana yeni mi taşındınız diye sordu. bn de yooo dedim.

Ben kendi gazetemi hiçbir zaman okuyamam nitekim bugün de öyle oldu. Param yine boşa gitti. Tüm günümü evimde temizlik yaparak geçirdim. Bir ara sema ile tekrar konuştuk. Yoncaya gitseydin ya dedi. Evde yalnız kalmak istediğimi söyledim. Her hafta sonumun dolu olmasını sevmiyorum. Bazı hafta sonlarım nöbetle, bazıları da aktivitelerle geçiyor. 1 hafta sonumun tamamen bana ait olmasını, evde uyuyarak, temizlik yaparak, tv seyrederek geçirmek istiyorum. Çok mu anormal bunu istemem? Ben tipik boğayım, bir boğa için de bu istek gayet normal. Sema iyi seni yalnız bırakayım deyip teli kapattı. Tam temizliği bitirmiştim ki saime aradı. Dün gece tel de konuştuğumuzda akşam sinemaya gitmek için sözleşmiştik. Onun yerine boğaziçinin kampüsünde yeni türkünün konseri varmış ona çağırdı. Önce ziverbeye saimelere gittim. Sonra ayşe, gönül, saime ve gönülün arkadaşı filiz hep beraber saimenin yeni arabası ile yola koyulduk. Konser 20:00 da başlayacaktı ama başlaması 21:00 ı buldu. Önce bankta oturup biraz manzara seyrettik. Resim çekindik. Sonra konser alanına gittik. Her taraf genç kaynıyor. Millet yerlere atılmış minderlerde oturuyor. Gönül aradı taradı ve bir tane minder buldu. biz saime ile evden getirdiğimiz şeyin (?) üstünde bağdaş kurduk. Şarkılar çok güzeldi. Oturarak dinlemek daha güzel. Konserin sonuna kadar ‘hiç kimsenin yağmurun bile böyle küçük elleri yoktur’ şarkısını bekledim. Bayağı geç söylediler.
Herkes kendi alemindeydi. Kimisi oynuyor, kimisi sohbet ediyor, kimisi yatıyor. Çocuğunu , köpeğini getirenler de vardı. Daha önce Antalya belekte yapılan benim ilk katıldığım kongrede Eczacıbaşı beach parti vermişti. Onda böyle hep beraber yerde oturmuştuk.
kampusü çok beğendim. Binalar harika. Burada okuyan gençler ne şanslılar. Kıymetini bilseler bari. Tekrar üni de okumaktan bahsettik. Sanat tarihi okusam hiç de fena olmazdı. Kültürlü bir kız olurdum. Yurt dışında gezerken hiç olmazsa eserlerden anlardım.
Bir ara saime başını omuzuma koydu. Fazla kilo almadığımı söyledi, Kemiklerim batmış. O başını omzuma koyduğunda benim de aklıma gece gördüğüm rüya geldi.
Saime ile konuşurken neden bahsetsem biliyor. Dün gece sayfayı okumuş, o yüzden de her şeyyden haberdar. Ben mavi ayakkabı diyorum, o diyor ki hotiçten. Konuşacak, anlatacak bişey kalmıyor.
Konserin bitimine yakın mısırdan arzucum mesaj çekti. Sanırım biraz sıkıntılı. Arzucum biraz sabır.
Köprüde bayağı trafik vardı. Ama olsun, ben geceleri köprüden geçmeye bayılıyorum. Ortaköyü seyretmek, kız kulesine bakmak harika geliyor. Asya ayağında su gibi nin bahsettiği kuleli evi de gördüm. Uzun zamandır köprüden geçmediğim için unutmuşum. Ben de o evi çok beğenirdim. Bence o evi köprüden her geçen beğeniyordur ve onunla ilgili bir hayali vardır.
16 sında ömer faruk tekbilek in harbiyede konseri var. geçen yıl da nöbetçiydim, gidememiştim. bu yıl da nöbetçiyim. birisiyle dğişebilir miyim ve sema yı gelmesi için ikna edebilir miyim bilmiyorum.
Eve geldim. Telesekreterden aslının aradığını anladım. Dün de aramış, mesaj bırakmıştı. Dün aradım evde yoktu. Uyumadıysan evdeyim diye mesaj çektim ama herhalde uyudu. Bugün de böyle geçti. Yarın geç kalkarım. Ve nöbete giderim.