ben bir küçük cezveyim

köşe bucak gezmeyim

Salı, Kasım 01, 2005

Ablamlardayım. Ayşenuru arkadaşıyla chat yaparken kaldırıp kendim bil. Başına oturdum. Ablam dün gece aradı ve bugün yardıma ona gelmemi söyledi. Sabah erkenden kalktım ve babam beni ablama bıraktı. Ablama mutfakta yamaklık yaptım. O bütün yemekleri hazırladı. Sonra bir ara erkek kardeşlerim geldi ve hep beraber mezarlık ziyaretine gittik. Elimizde cüzler hep beraber ablamla pazarlıkla yasinlerimizi okuduk. Anneannemin mezarında otları temizledim. Parmaklarımın içleri toprak oldu. Yarın mezarlığa gelecek olan Babama ne kadar düşünceli olduğumuzu göstermek için biraz da toprağı eşeledik. Temiz oldu. Bakımlı gibi gözüktü. Sonra diğer mezarlığa giderken mezarlık ziyaretinin ne kadar önemli olduğunu, babamın dedesinin mezarını da ziyaret etmemiz gerektiğini berata ablamla beraber anlattık. Ne hikmetse berat hariç hepimiz aynı kafadanız. Dedemin mezarına geldiğimizde bizim mezarlığın çevrildiğini ve üzerine ….. yazıldığını gördük. Büyüklüğü karşısında hidayet ‘ abi buraya market açabilirsin’ diye dalga geçti. Eve döndüğümüzde ikisi de yatıp uyudular. İftar vakti ümmühanlar geldiler. Oğlu büyümüş. Yemekten sonra çay içtik ve ben bu odaya geçtim.
Dün sema ile tel de konuştuk. Canım sıkkındı daha da sıkıldı. Gece yatağa yattığım halde bir türlü uyuyamadım. İnsan bir şeyi unutmaya çalışırsa daha çok aklına geliyor. Yatakta sağa dön sola dön. Uyuyamayacağımı anlayıp oturma odasına gittim. Tv yi çatım. Düşünmemek için en iyi yol. Komik bir film vardı. Onu seyretmek iyi geldi. Bayağı güldüm. Annem kalktı ve sahura geç kaldığımızı ona yardım etmemi söyledi. Annem meğer sahur için lahmacun yapacakmış. Bizimkiler fındık değil de ceviz lahmacun oldular. Hiç uyumamanın verdiği dinamiklikle yukarı çıkıp önce hidayeti sonra da beratı kaldırdım. Yalnız beratı kaldırmak için gece gece merdivenleri iki kez çıkmam gerekti. O da sema gibi sürekli tamam kalkıyorum, diyor ama kalkmıyor. Yattığımda saat 5 ti. Annemle konuşamıyorum. Çünkü biliyorum ki anlamayacak. Ablama gitmeyi dört gözle bekledim. Ona varır varmaz da içimden ne geçiyorsa ne hissediyorsam anlattım. Bazen konu değişiyor, ama sonra ben yine aynı konuyu açıyorum. Ablam halime bayağı güldü.
Eve geldiğimden beri tel. im genelde kapalı. Kandilde mesajlara cevap vermedim. Genelde çalan telefonlara da bakmıyorum. Canım kimse ile konuşmak istemiyor. Sanırım bayramın 1. günü mecburan arkadaşları aramak için açarım ve sonra tekrar kaparım. Kendimle baş başa kalmak istiyorum. Konuşmaya üşeniyorum. Bu arada adresimi bissürü tanıdık biliyor. Çok pişmanım keşke koyubeyaz yada sugibi nin yaptığı gibi kimliğimi gizli tutsaydım.
Son günlerde günlüğümüm boşladığımı düşünenlere de şunu söyleyebilirim. Son birkaç haftadır. Ajandama yazıyorum. Aktiviteden ziyade hissettiklerimi.
Beni tanıyıp da yazım sebebiyle iyi olup olmadığımı düşünen olursa iyiyim. Zahmet edip aramasınlar. Dediğim gibi canım konuşmak istemiyor.

6 Comments:

At 1/11/05 21:53, Anonymous gul said...

merhaba zekiye,
seni sahsen tanimiyorum fakat nedense blogunu okudugum gunden beri sanirim meslektas oldugumuz icin sana bir yakinlik hissettim. o gun bugundur sayfani okuyordum.
hayat hicbirsey icin kendini uzmeye degmeyecek kadar kisa.Icinden geldigi gibi davranman en iyisi.her sey gonlunce olur insallah.Ben de Mount Sinai hospitalda intern'umu yapiyorum.Bu taraflara gelecek olursan seni evimde agirlamak isterim.New york'tan Gul'den sevgiler

 
At 2/11/05 09:15, Anonymous Adsız said...

Günaydın,

Bende uzun zamandan beri seni takip ediyorum. Ama uzun zamandan beri yazmayordun ve ben merak ettim. Çünkü sen her zaman uzun uzun yaşadıklarını vakit kaybetmeden yazardın.
Yaşadıklarını gerçekten çok merak ettim. Ama yazmamakta haklı bir gerekçen var. İnsan hayatında böyle çalkantılı zamanlar oluyor ama bir şekilde mutlaka sona eriyor bu zamanlar.
Kendine iyi bak...
Şeker bayramın şeker gibi geçer inşallah.....

 
At 2/11/05 11:16, Blogger aysegul said...

canım arkadaşım,kimmiş seni üzen veya neymiş bilmiyorum .ama asla ve asla değmeyecek kişiler için kıymetli kalbini üzme. sen güçlü bir insansın atlatamayacağın hiçbirşey olmadığına inanıyorum.bu sabah seni rüyamda gördüm.hayırdır inş. demek sıkıntın varmış . ailenle olmanın tadını çıkar ve hiçbirşeyi derd etme "anı yaşa" lütfen seni seviyoruz....ayşegül

 
At 2/11/05 11:53, Blogger Koyubeyaz said...

Doktor hanimcim konusmak istemiyorsan kimseyle konusma ve diledigini yap oldumu zorlama kendini... ve iyi bayramlar... Opuldun..

 
At 2/11/05 22:22, Blogger zekiyee said...

merhaba gül
yazmana sevindim. ny her zaman dikatimi cekti insallah birgün nasip olur. günaydın iyen arkds d ismini ysa mutlu olurum. aysegül cüm iyiyim merak etme.rüyan için de hayırdır inşallah. koyubeyaz merhaba görüşmeyeli uzun zaman oldu. hepinize iyi bayramlar

 
At 3/11/05 19:38, Blogger :..: said...

kimliğini gizli tutamamanın ne demek olduğunu biliyorum. son zamanlarda benim de yazmamam üzerindeki en etkili neden bu. ama bir yandan da içimden kimden çekiniyorum diye bir soru geçiyor. kendimi neden gizleyeyim ki? ben buysam buyum, değilsem de bu olmak istiyorum, bu olmak istemiyorsam bile bu şekilde yazmak istiyorum:) kime ne yani bir yerde:)

 

Yorum Gönder

<< Home